Η Κύπρος τι να αναμένει από τη Γαλλική Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου;

του Σάββα Ιακωβίδη*

Η γαλλική εξωτερική πολιτική στην περιοχή της Μεσογείου στηρίζεται σε τρεις ευδιάκριτους άξονες. 

Πρώτον, στα στρατηγικά και γεωπολιτικά συμφέροντα της Γαλλίας που δικτυώνονταιπρος την Αφρική, τη μεσογειακή λεκάνη και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, χωρίς να αναφερθούμε στα υπερπόντια συμφέροντά της. 

Δεύτερον, στην προβολή της Γαλλίας ως ενός εκ των ισχυρότερων δρώντων στη διαμόρφωση εξελίξεων και ανακατανομής ισχύος. 

Τρίτον, στην υποστήριξη χωρών που συμπορεύονται, ενισχύουν ή και μοιράζονται τα ίδια συμφέροντα μαζί της. 

Η Γαλλία με τη Γερμανία αποτελούν τον γαλλογερμανικό άξονα της Ευρώπης. Η αποχώρηση της καγκελαρίου Μέρκελ και η γερμανική εσωστρέφεια έδωσαν την ευκαιρία στον Πρόεδρο Μακρόν, ήδη από το 2017 (ομιλία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης),να προσδιορίσει τις στοχεύσεις της Γαλλίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ευρύτερα. • Ο Μακρόν φιλοδοξεί να ηγηθεί της Ευρώπης και να εμπλακεί πιο ενεργά στις υποθέσεις χωρών της Αφρικής (επιχείρηση Σαχέλ) και της Μεσογείου-Μέσης Ανατολής. Και να ανασυστήσει la grandeur de la France

Μέσα σε αυτήν την προοπτική εντάσσονται οι δράσεις του Παρισιού στη  Λιβύη, στον Λίβανο καθώς και η σφυρηλάτηση ισχυρών δεσμών και συνεργασιών με την Ελλάδα, την Κύπρο, τα Ην. Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο. 

Αντίθετα, η Γαλλία αντιπαρατάχθηκε προς την Τουρκία και τις έκνομες ενέργειές της στο Αιγαίο και ειδικά στην Αν. Μεσόγειο και στην κυπριακή ΑΟΖ, με σθεναρή υποστήριξη των ελληνικών-κυπριακών θέσεων. Το Παρίσι ενισχύει δραστικά τους αμυντικούς δεσμούς του με την Ελλάδα με την πώληση αεροπλάνων Rafale και φρεγατών Belhara.• Οι διπλωματικές, πολιτικές, οικονομικές, αμυντικές και άλλες σχέσεις της Γαλλίας με την Κύπρο σημειώνουν πρωτοφανή άνθηση και αναβάθμιση. Σε συνέντευξή της στον «Φιλελεύθερο» (1/1/2022), με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ, η πρέσβης της Γαλλίας στη Λευκωσία, Σαλίν Γκρενέ-Καταλάνο, υπογράμμισε πως, «η στρατηγική αυτονομία της ΕΕ θα είναι βασική προτεραιότητά μας».

Για να προσθέσει πως «η λογική της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης πρέπει να ισχύει πλήρως» και ότι «κανένα κράτος μέλος δεν πρέπει να μένει μόνο του όταν απειλείται, όταν για παράδειγμα αγνοούνται τα νόμιμα δικαιώματά του, που απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας». Σαφές μήνυμα προς την Τουρκία.

Μπορεί κάποιος να αναφωνήσει χαριέντως και με ενθουσιασμό: «Ελλάς-Κύπρος-Γαλλία, συμμαχία». Τι να αναμένει, λοιπόν, η Κύπρος από τον Πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος τον προσεχή Απρίλιο οδεύει προς εκλογές; • Πρώτα απ’ όλα πρέπει να αναλυθεί η κατάσταση και οι εξελίξεις στην περιοχή μας. Εκτός από τη Γαλλία, και άλλοι ισχυροί δρώντες ενεργούν, εμπλέκονται ή αντιπαρατάσσονται. Οι ΗΠΑ, μετά την αποστασιοποίησή τους από τη Μέση Ανατολή, επί προεδρίας Ομπάμα και Τραμπ, επανέρχονται. Οι λόγοι είναι εύκολα κατανοητοί. 

Η Ρωσία έχει αγκιστρωθεί στη Συρία με ναυτικές και αεροπορικές βάσεις. Αμφισβητεί ανοικτά τον ρόλο της Δύσης στην περιοχή και η συνεργασία της με την Τουρκία είναι χτύπημα στο ΝΑΤΟ. Η Κίνα, επίσης, διαπλέκεται περισσότερο στη μαύρη ήπειρο. Το Ισραήλ είναι η αδιαμφισβήτητη δύναμη στη Μέση Ανατολή. 

Και, φυσικά, είναι η Τουρκία του Ερντογάν, ο οποίος φιλοδοξεί να αναδειχθεί σε ηγέτη και χαλίφη του μουσουλμανικού κόσμου, με την προσδοκία να κατακτήσει μια θέση μεταξύ των περιφερειακών και μεγάλων δυνάμεων. • Γι’ αυτό προβάλλει ισχύ στο Αιγαίο, στην κυπριακή ΑΟΖ, στη Συρία, στη Λιβύη, με δραστήρια εμπλοκή στην Αφρική. 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά τον πρόεδρο Μακρόν, καλείται να είναι ένας πολλαπλασιαστής ισχύος ή, όπως έλεγε ο στρατηγός Ντε Γκωλ, «ένας μοχλός του Αρχιμήδη». Δηλαδή να εκδηλώσει ισχύ και να υπερασπίζεται την κυριαρχία της, ώστε, κατά τον Γάλλο Πρόεδρο, «να εκφράσει την ικανότητα να υπάρχει στον σημερινό κόσμο για να μπορεί να υπερασπίζεται τις αξίες και τα συμφέροντά της»

Ιδιαίτερα σήμερα, που, εξαιτίας της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας και Ρωσίας-Δύσης (για το ζήτημα της Ουκρανίας), ο νέος Ψυχρός Πόλεμος είναι γεγονός.• Την περ. Τετάρτη, 19/1/2022, απευθυνόμενος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Πρόεδρος Μακρόν ανέλυσε τους στόχους της γαλλικής προεδρίας της ΕΕ. Υπογράμμισε με έμφαση ότι η Ευρώπη, την οποία η Γαλλία υπερασπίζεται, στηρίζεται σε τρεις υποσχέσεις: Δημοκρατίας, προόδου και ειρήνης. 

Για να επιτευχθούν απαιτείται όπως «η Ευρώπη εξοπλιστεί όχι από δυσπιστία έναντι των άλλων δυνάμεων αλλά για να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της σε έναν κόσμο βίας, για να μην υποστεί τις επιλογές άλλων, για να είναι ελεύθερη. Πρώτα απ’ όλα με τον έλεγχο των συνόρων διά της συγκρότησης μιας διακυβερνητικής δύναμης ταχείας επεμβάσεως».• Ο Πρόεδρος Μακρόν επέμεινε έντονα στη δημιουργία μίας νέας ευρωπαϊκής τάξης συλλογικής ασφαλείας και σταθερότητας διά του επανεξοπλισμού της Ευρώπης «ως δύναμης ειρήνης και ισορροπίας, να τη μοιραστούμε με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ και να την προτείνουμε ακολούθως στον διάλογο με τη Ρωσία». 

Ο Γάλλος Πρόεδρος διατύπωσε ένα εντυπωσιακό όραμα για την Ευρώπη. Δεν θα είναι εύκολη η υλοποίησή του αν ληφθούν υπόψη ενδοευρωπαϊκές αμφισβητήσεις και συμμαχικές υποσκάψεις. 

>Το μήνυμα για τη μικρή Κυπριακή Δημοκρατία είναι ευκρινές: Συμφέρει πολλαπλώς να είναι ομοτράπεζος των μεγάλων αλλά με αξιοπιστία, σοβαρότητα, συνέπεια και αταλάντευτη διεκδίκηση των συμφερόντων και των δικαίων μας. 

___________________________________________________________

*Πρώην Αρχισυντάκτης-Διευθυντής, Αρθρογράφος-αναλυτής στην κυπριακή εφημερίδα “Η Σημερινή”. ΜΑ στις Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές του Πανεπιστημίου Λευκωσίας- Πτυχιούχος της Ανωτάτης Σχολής Δημοσιογραφίας της Lille – UniversiteCatholique de Lille – France

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Η κλιματική αλλαγή*


του Βασίλη Μούτσογλου, Μηχανολόγου Μηχανικού, Πολιτικού Επιστήμονα και μέλους του ΙΗΑ

Το κλίμα της Γης δεν είναι σταθερό αλλά μεταβαλλόμενο. Οι κλιματικές αλλαγές πριν από τη βιομηχανική εποχή είχαν ως αιτία είτε τη δραστηριότητα του Ηλίου με μεταβολές στην ακτινοβολία που φθάνει στη Γη, είτε αστρονομικές μεταβολές, όπως αλλαγές στην τροχιά της Γης και της κλίσης του άξονα της, που συμβαίνουν τακτικά σε μεγάλες όμως χρονικά περιόδους. Ακόμη, μπορεί να οφείλονται σε ενδογενή γεγονότα, όπως μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις και δραστηριότητα των τεκτονικών πλακών ή διαταραχές που οφείλονται σε ωκεάνιες διαδικασίες (ρεύματα, κυκλοφορία υδάτων), ή ακόμη διαδικασίες που οφείλονται σε έμβια όντα, καθώς και στην αλληλεπίδραση της γεώσφαιρας, της υδρόσφαιρας και της ατμόσφαιρας. 

​Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, κατά τις τελευταίες δυο χιλιετίες, παρατηρήθηκε αύξηση της θερμοκρασίας μεταξύ των ετών 950-1100 μ.Χ., την ονομαζόμενη Μεσαιωνική Θερμή Περίοδο ενώ αργότερα, γύρω στον 17ο αιώνα παρατηρήθηκαν χαμηλότερες θερμοκρασίες και η περίοδος ονομάσθηκε Μικρή Παγετώδης Εποχή (1)  για να ακολουθήσει μετά το 1970 μια διαρκής αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία συνδυάζεται με την εκπομπή μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα λόγω της βιομηχανικής περιόδου. Άλλες μελέτες καταδεικνύουν ότι μετά τον 17ο αιώνα υπήρχε συνεχής μείωση της θερμοκρασίας μέχρι τη βιομηχανική εποχή και απότομη αύξηση της (hockey stick controversy), ενώ άλλες πρεσβεύουν ότι η Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος ήταν θερμότερη από ό,τι είναι σήμερα. Για την εκτίμηση της αξιοπιστίας των μελετών πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα συμφέροντα των εταιρειών και των πετρελαιοπαραγωγών χωρών που τις προβάλλουν.

​Η κλιματική αλλαγή, που σημειώνεται τις τελευταίες δεκαετίες, οφείλεται οπωσδήποτε και στην ανθρώπινη δραστηριότητα, στην αποψίλωση των δασών και την κατασκευή φραγμάτων (2), αλλά κυρίως στις υψηλές συγκεντρώσεις εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που προκαλούν σε κάποιο μεγάλο ποσοστό (3), το εν λόγω φαινόμενο. Η υπερθέρμανση της γης θα επιφέρει σημαντικές βλάβες στην οικονομία, στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον, με τις ενδεχόμενες ετήσιες απώλειες σε ορισμένους τομείς να ανέρχονται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια ως το τέλος του αιώνα. Αν συνεχιστεί θα οδηγήσει σε ξηρασία μεγάλες περιοχές, σε καταστροφή αγροτικών εκτάσεων, ενώ η άνοδος της στάθμης της θάλασσας λόγω της τήξης των πάγων και της διαστολής των θαλασσίων υδάτων, θα αφαιρέσει έδαφος και θα εξαφανίσει ορισμένα νησιά. Θα κινδυνεύσει η ζωή χιλιάδων ανθρώπων, ενώ και η επιβίωση εκατομμυρίων θα τεθεί σε κίνδυνο. Θα απαιτηθούν τεράστιοι οικονομικοί πόροι για τη θεραπεία των προβλημάτων που θα δημιουργηθούν. Ορισμένες επιπτώσεις, όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας από την τήξη των πάγων ακόμη και αν δεν είναι τόσο μεγάλη όπως αναφέρεται, θα είναι μη αναστρέψιμες για χιλιετίες ενώ άλλες, όπως η εξαφάνιση ειδών, θα είναι μόνιμες. Στη Μεσόγειο, μετά την υπεραλίευση που έχει μειώσει δραματικά τον όγκο των αλιευμάτων, η υπερθέρμανση έχει οδηγήσει ήδη σε εξαφάνιση κάποια είδη αλιευμάτων.   

​Αν και οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακος ίσως να μην είναι η αποκλειστική αιτία της κλιματικής αλλαγής, είναι η μοναδική αιτία στην οποία θα μπορούσε να έχει κάποιο έλεγχο η ανθρωπότητα. Εξυπακούεται ότι η προσπάθεια για τη μείωση των εκπομπών θα πρέπει να αναληφθεί από το σύνολο των κρατών και μάλιστα των πλέον βιομηχανοποιημένων. Έχουν αναληφθεί κατά καιρούς προσπάθειες σύναψης διεθνών συμφωνιών προς την κατεύθυνση αυτή, ωστόσο τα συμφέροντα που θίγονται είναι μεγάλα.  

Οι ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Trump αποχώρησαν από τη Συμφωνία του Παρισιού του 2015 για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, που προέβλεπε την ανάληψη δεσμεύσεων ώστε  η άνοδος της θερμοκρασίας της Γης να μην ξεπεράσει τους 2 βαθμούς Κελσίου (που ακόμη και αυτή η αύξηση, θεωρείται πλέον καταστροφική). Επέστρεψαν αργότερα επί Προέδρου Bidenεπειδή έγινε αντιληπτό ότι και για τις ίδιες τις ΗΠΑ, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι δραματικές. Σύμφωνα με μια έκθεση του Αμερικανικού Ερευνητικού Προγράμματος για την Κλιματική Αλλαγή (US Global ChangeResearch Program) – USGCRP (4) οι αλιευτικοί πόροι των βορειοανατολικών ακτών των ΗΠΑ θα δεχθούν έντονες πιέσεις από τη θέρμανση των νερών, οι νοτιοανατολικές ακτές θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερη έλλειψη νερού και γενικώς οι παράκτιες περιοχές θα γνωρίσουν εντονότερα ακραία καιρικά φαινόμενα και πλημμύρες. Επισημαίνει ότι οι δασικές πυρκαγιές έχουν αυξηθεί κατά 1.000% σε σχέση με τη δεκαετία του 1970 στα βορειοδυτικά των ΗΠΑ και κατά 880% στα βόρεια, ενώ η έκθεση διαβλέπει μείωση των καλλιεργειών στις αγροτικές περιοχές και συχνότερες και μεγαλύτερης διάρκειας περιόδους ξηρασίας. 

Η πιθανή άνοδος της στάθμης της θαλάσσης λόγω της τήξεως των πάγων και άλλων παραγόντων που έχουν σχέση με τη θερμοκρασία, θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξη νησιωτικών κρατών όπως οι Μαλδίβες και το Kiribati. Παρόλο που επιτεύχθηκε τελικά συμφωνία στον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (Παρίσι, 2018) στο όριο του 1,5% (αντί 2%) πάνω από το προ-βιομηχανικό επίπεδο, αυτό ίσως να μην είναι αποτελεσματικό τόσο λόγω παρασπονδιών (π.χ. των ΗΠΑ αλλά όχι μόνο) όσο και της επενέργειας και άλλων παραγόντων. 

Στην Ελλάδα θα υπάρξουν επίσης σημαντικά αρνητικά αποτελέσματα στον τουρισμό, με την αύξηση του αριθμού ημερών με συνθήκες καύσωνα και των «τροπικών νυκτών» κατά τις οποίες η θερμοκρασία δεν υποχωρεί τη νύκτα επαρκώς, ενώ και το λειτουργικό κόστος των ξενοδοχειακών μονάδων θα αυξηθεί. Σημαντική οικιστική και τουριστική απώλεια θα σημειωθεί και λόγω της αύξησης της στάθμης της θάλασσας. Αύξηση της στάθμης κατά ένα μέτρο θα είχε κόστος, σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδας, 44 δισ. Ευρώ. 

Φαίνεται ότι η κλιματική κατάσταση δεν είναι απόλυτα αναστρέψιμη, δεδομένου ότι η τήξη των πάγων αφενός μειώνει τις λευκές επιφάνειες του πλανήτη, ιδιαίτερα στους Πόλους, οι οποίες αντικατοπτρίζουν το ηλιακό φως και την ενέργεια που περικλείει, αφετέρου η θέρμανση απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες μεθανίου, το οποίο είναι αέριο θερμοκηπίου, από εδάφη στα οποία ήταν εγκλωβισμένο, π.χ. στη Σιβηρία. Επομένως, ταυτόχρονα με τις προσπάθειες για τη συγκράτηση του ποσοστού του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, θα μπορούσαν έγκαιρα να ληφθούν μέτρα και για την αποτροπή των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής. Οι κοινωνίες θα μπορούσαν να θωρακισθούν με την ανάπτυξη «πράσινων υποδομών», π.χ. αντιπλημμυρικά έργα, τεχνητές λίμνες για την αποθήκευση νερού, προστασία και ανάπτυξη των δασών, πράσινες νησίδες στις πόλεις ή ακόμη περιορισμό κατά το δυνατόν της κατανάλωσης κρέατος, του οποίου η παραγωγή δημιουργεί αέρια θερμοκηπίου (5). Ορισμένα νησιωτικά κράτη ήδη λαμβάνουν μέτρα σε πρακτικό επίπεδο προκειμένου να εμποδίσουν τη διάβρωση των ακτών τους και να προστατεύσουν την ποιότητα των ποσίμων υδάτων τους. Η Papua New Guineaμετακίνησε τον πληθυσμό των κοραλλιογενών νήσων  Carteret στην κυρίως χώρα, ωστόσο η μετακίνηση του συνόλου του πληθυσμού μιας νησιωτικής χώρας στο έδαφος μιας άλλης χώρας, θα δημιουργούσε νομικά ζητήματα.

(1) Συνδέθηκε με την αποψίλωση του πληθυσμού της Λατινικής Αμερικής από τους Ευρωπαίους αποικιστές και την κάλυψη με δάση των εκτάσεων που καλλιεργούνταν προηγουμένως.

(2) Κίμων Χατζιμπίρος: http://users.itia.ntua.gr/kimon/LCA_dam9.doc.

(3) Μελέτες το καθορίζουν στο 20% αλλά μπορεί να είναι και πολύ μεγαλύτερο. Ο κ. Σ.Ε. Μπινιάρης στην ομιλία του στο IHA (20/1/2022) το καθόρισε ως 61%.

(4) Fourth National Climate Assessment (NCA4), Volume I, 2017.

(5) Ο κ. Σ.Ε. Μπινιάρης στην ομιλία του στο IHA πρότεινε διάφορους χρήσιμους τρόπους για λήψη μέτρων από τον καθένα ατομικά.

*Από το βιβλίο του συγγραφέα «Η Γεωγραφική Συνάρτηση στο Γεωπολιτικό Αίνιγμα»

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή και τον μεγάλο ξεριζωμό


«Εμείς που θανατωθήκαμε εδώ, μην μας ξεχνάς γιατί η λήθη του κακού είναι άδεια για την επανάληψή του» γράφει η επιγραφή του Ελληνικού μνημείου στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Μαουτχάουζεν – Γκούζεν της Αυστρίας για τον θάνατο 3.700 Ελλήνων κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Μακάρι να υπήρχε μια ανάλογη επιγραφή σε κεντρικό σημείο της Ελληνικής πρωτεύουσας να μας θυμίζει τα εκατομμύρια των τραγικών θυμάτων της Μεγάλης Καταστροφής και του Μεγάλου Ξεριζωμούτου 1922.

Τριάντα τρία χρόνια μετά την Μεγάλη Καταστροφή, στις 15/9/1955, ο Ηλίας Βενέζης (1904-1973), Ακαδημαϊκός,συγγραφέας και από τα πιο φωτεινά πνεύματα της ελληνικής διανόησης, αναφερόμενος στο φονικό πογκρόμ στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης την νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, σημείωνε απογοητευμένος:

«…Στα βιβλία που γράφαμε, όσα δένονταν με το δράμα του 22, κοιτάζαμε να βλέπουμε όσο γίνεται λιγώτερο το θηρίο της Ασίας, όσο γίνεται λιγώτερο τον «εχθρό». Ανιχνεύαμε να βρούμε τον άνθρωπο, να τα εξηγήσουμε όλα με τη μοίρα του, να βρούμε μια δικαίωση εκεί που μονάχα το ένστικτο του θηρίου και το πάθος έδιναν τη σωστή εξήγηση και ερμηνεία στα γεγονότα.

Προχωρήσαμε ακόμα πιο πολύ. Είπαμε να ξεχάσουμε την Ιστορία – εμείς, ένας λαός που έχει ανάγκη ν΄ακουμπά στην Ιστορία. Και αλλάξαμε τον τόνο των βιβλίων που δίδασκαν στα παιδιά μας. Αμβλύναμε τις σκληρές γραμμές, τα μαρτύρια του Γένους στον καιρό του 1821 και στους μετέπειτα καιρούς, φτάσαμε ακόμα να σβήνουμε περιστατικά, ονόματα, θηριωδίες. Όλα αυτά, ίσως συναντηθούμε με την αντίπερα χώρα, ίσως επιτέλους γίνουμε φίλοι.

Οι μέρες του Σεπτεμβρίου του 1955 μας γυρίζουν στις μέρες του 1922. Βλέπουμε τώρα πως είχαμε λάθος λέγοντας πως απ΄ τη μια στιγμή στην άλλη το θηρίο γίνεται άνθρωπος. Όχι, φαίνεται πως δεν γίνεται. Γι΄ αυτό από τη σκοπιά τούτη εδώ που εκφράζει το ελληνικό πνεύμα, θέλουμε να πούμε την πικρία μας γιατί απατηθήκαμε.

Θα πρέπει τώρα να ξανακοιτάξουμε τον εαυτό μας. Δε θ΄αποφασίσουμε να διδάξουμε τώρα στα παιδιά μας το μίσος. Αλλά θ΄αποφασίσουμε πως το χρέος μας, ως Ελλήνων συγγραφέων, είναι αυτό: να ξαναθυμηθούμε πάλι, να μην πάψουμε να θυμόμαστε, να μάθουμε στα παιδιά μας να θυμούνται» (Νέα Εστία, Τεύχος 677, σελίδα 1184).

Έκτοτε πέρασαν άλλα εξήντα έξη χρόνια. Και όμως, ένα τμήμα της ελληνικήςδιανόησης δεν έβαλε ακόμα μυαλό. Οι διάφοροι «καθηγητές» που μας μιλάνε για «συνωστισμούς» και «αναχωρήσεις» κατά την τραγωδία του 1922, για στρατόπεδα συγκέντρωσης πολιτών επί των ημερών μας σε ελληνικό νησί, για «κατευναστικό» μοίρασμα της εθνικής μας περιουσίας και κάποιοι «Σουσλώφ»  που μας συστήνουν να «μην είμαστε μονοφαγάδες», ουσιαστικά συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον ώστε να μας πείσουν πως πρέπει «να ξεχάσουμε», «να τα βρούμε» με τους Τούρκους, θυσιάζονταςαυτά που μας απέμειναν.

Ακόμα και τα Ελληνικά Ταχυδρομεία επέλεξαν να «τιμήσουν» έμμεσα την μνήμη των 100 χρόνων από την Μικρασιατική Καταστροφή και τον Μεγάλο Διωγμό, εκδίδοντας γραμματόσημα για τους πρώτους προσφυγικούς συνοικισμούς στην Ελλάδα του 1923 (Βύρων, Καισαριανή, Νίκαια, Νέα Ιωνία). Μη τυχόν και προκαλέσουμε το μεγάλο θηρίο με τα γυάλινα πόδια. Μη τυχόνκαι μας θυμώσει.

Οι ισλαμοφασίστες της Άγκυρας εν έτι 2022 αποτελούν το χειρότερο δείγμα παντουρκιστών* που έχουν παρελάσει από την τουρκική εξουσία, από δημιουργίας της Τουρκικής «Δημοκρατίας» στις 29 Οκτωβρίου 1923.

Ε, λοιπόν όχι! Δεν πρόκειται να ξεχάσουμετο μεγάλο ξεριζωμό από την γη της Ιωνίας. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούςενάμιση εκατομμύριο πρόσφυγες μέσα σ΄ένα ορμητικό ποτάμι από αίμα και δάκρυα

Είναι ιερό χρέος τόσο της σημερινής γενιάς των Ελλήνων αλλά και των γενεών που θα ακολουθήσουν, να κρατήσουν ζωντανή την μνήμη και άσβεστη τη φλόγα που ψάχνει την αλήθεια για τα αίτια της συμφοράς. Για την κατάρρευση της Συνθήκης των Σεβρών και την αφετηρία της εθνικής συμφοράς. Για να βεβαιωθούν όλοι πως το κακό δεν θα επαναληφθεί.

Οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους, ιδιαίτερα λαοί σαν τους Έλληνας που σημάδεψαν και σημαδεύουν με το πνεύμα τους την παγκόσμια ιστορία, είναι καταδικασμένοι σε μαρασμό και εξαφάνιση.

Η δικαιολογημένη και απόλυτα αναγκαία ειρηνική συμβίωση με τον προβληματικό γείτονα δεν περνάει μέσα από την λήθη του παρελθόντος, αλλά μέσα από την μνήμη του.

Όσοι το ξεχνούν ή υποκρίνονται πως το αγνοούν, αργά ή γρήγορα θα βρεθούν υπόλογοι απέναντι στην ιστορία και την αλήθειαΤόσο απλά!

Η ιερή υποχρέωση, το εθνικό, πατριωτικό και δημοκρατικό καθήκον «να ξαναθυμηθούμε πάλι, να μην πάψουμε να θυμόμαστε, να μάθουμε στα παιδιά μας να θυμούνται»αγνοείται από το επίσημο ελληνικό κράτος επί ολόκληρες δεκαετίες, μη τυχόν και θυμώσει ένας γείτονας που σε κάθε ευκαιρία περηφανεύεται πως «μας πέταξε στη θάλασσα».

Έτσι και φέτος, την δέκατη κατά σειρά δεκαετία από την Μεγάλη Καταστροφή, το επίσημο ελληνικό κράτος κάνει επίδειξηέλλειψης μνήμης και όχι, ως όφειλε, το ακριβώς αντίθετο

Λογότυπο ΟΠΣΕ

Το βάρος πέφτει στους ώμους διάφορων και μεμονωμένων πρωτοβουλιών σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μια από αυτές είναι η πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ) στην οποία συμμετέχει και το International Hellenic Association (IHA).

Η συμμετοχή του ΙΗΑ στην πρωτοβουλία της ΟΠΣΕ περιλαμβάνει ομιλίες-διαλέξειςδιακεκριμένων προσωπικοτήτων από το ΙΗΑ ΖΟΟΜ forum ολόκληρο το έτος 2022 (Κάθε Πέμπτη σύμφωνα με το πρόγραμμα το οποίο ανακοινώνεται σταδιακά). Στο τέλος του 2022 όλες οι ομιλίες-διαλέξεις θα εκδοθούν σε βιβλίο (e-book) το οποίο θα μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες, με στόχο την ενημέρωση διεθνούς κοινού.

Οι διάφοροι εθνο-αποδομητές, συνήθως από σκοπιμότητα ή άγνοια, είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία για τον απλούστατο λόγο πως η ιστορική αλήθεια είναι κάτι σαν την ραδιενέργειαΕκεί που πιστεύουν πως την κουκούλωσαν, εκεί ακριβώς ξεπετιέται ολοζώντανη και δυνατή.

ΠΗΓΗ

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Καζακστάν: Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;

Γραφει ο Λεωνίδας Κουμάκης. Μελος του ΙΗΑ

Το Καζακστάν έχει έκταση 2.724.900 τετραγωνικών χιλιομέτρων (έναντι 783.562τετ. χλμ της Τουρκίας) και αποτελεί την ένατη μεγαλύτερη χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο.Διαθέτει τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου, ουρανίου (πρώτη στον κόσμο) καθώς και πολλών άλλων πολύτιμων, έγχρωμων μετάλλων.

Με δεδομένα όσα έχουν ήδη προηγηθεί (ένταση στην Ουκρανία, στις χώρες της Βαλτικής –Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία, ταραχές σε Λευκορωσία και Γεωργία, τον πόλεμο Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, ένταση με τη Μολδαβία, ταραχές σε Τατζικιστάν και Κιργιζία), μπορεί κανείς λογικά να υποθέσειπως και τα γεγονότα στο Καζακστάν αποτελούν την συνέχεια ενός ευρύτερου σχεδίου της Δύσης να πλησιάσει στον γεωπολιτικό περίγυρο της Ρωσίας με στόχο τον αποσυντονισμό και την αποσταθεροποίηση της ίδιας της Ρωσίας μέσα στο εσωτερικό της.  

Η περίπτωση όμως του Καζακστάν παρουσιάζει κάποιες σημαντικές ιδιαιτερότητες μέσα από τις οποίες ξεχωρίζει η δραστήρια ανάμειξη των παντουρκιστών*και της ίδιας της Τουρκίας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά:

Τα γεγονότα του Καζακστάν ξεκίνησαν την δεύτερη μέρα του 2022 όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον διπλασιασμό της τιμής του ευρύτατα χρησιμοποιούμενου υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οι αυθόρμητες λαϊκές κινητοποιήσεις είχαν σαν αίτημα την κατάργηση των αυξήσεων με κυρίαρχο σύνθημα «Γέρο, έξω!» (αναφορά στον επί δεκαετίες αυταρχικό κυβερνήτη της χώρας Ναζαρμπάγιεφ), αλλά πολύ σύντομα επεκτάθηκαν και σε πολιτικά θέματα (παραίτηση της κυβέρνησης, διεξαγωγή εκλογών κ.α).

Λίγα μόλις εικοσιτετράωρα αργότερα, μεταξύ των διαδηλωτών άρχισαν να ξεχωρίζουν ένοπλες ομάδες οι οποίες μεθοδικά, έσπειραν το χάος και τον τρόμο βάσει ενός καλά μελετημένου και οργανωμένου σχεδίου. Οι συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και των ένοπλων ομάδων είχαν σαν αποτέλεσμα νεκρούς ή τραυματίες και από τις δύο πλευρές (υπολογίζονται σε 50 νεκρούς και 1.300 τραυματίες).

Η ελεγχόμενη από τους ισλαμοφασίστες της Τουρκίας εφημερίδα Habertürk υποδέχτηκε με ενθουσιασμό τα γεγονότα γράφοντας χαρακτηριστικά: «Όλα μόλις αρχίζουν και σύντομα το Ανατολικό Τουρκεστάν θα γίνει η αρένα ενός σπουδαίου παιχνιδιού».

Ο πρόεδρος του Καζακστάν Κάσιμ-ΓιομάρτΤοκάγεφ διέταξε αμέσως τον στρατό να επέμβει δηλώνοντας πως «το Καζακστάν δεν είναι απλά αντιμέτωπο με μια απειλή από συμμορίες τρομοκρατών, αλλά με τον κίνδυνο κατάλυσης του κράτους». 

Απάλλαξε των καθηκόντων της σύσσωμη την κυβέρνηση της χώρας, έδιωξε τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ που ήλεγχε την χώρα για ολόκληρες δεκαετίες μέχρι το 2019, αλλά είχε παραμείνει στη θέση του Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου της χώρας και ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από τον Οργανισμό του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ), θεσμό στον οποίο συμμετέχουν πρώην σοβιετικές δημοκρατίες (Καζακστάν, Λευκορωσία, Αρμενία, Τατζικιστάν, Κιργιζία) υπό την ηγεσία της Ρωσίας

Διόρισε νέα κυβέρνηση (με πρωθυπουργό τον Alihan İsmailov) η οποία επανάφερε τις τιμές υγροποιημένου φυσικού αερίου στα επίπεδα 31/12/2021. 

Διέταξε την σύλληψη του επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας ΚαρίμΜασίμοφ με την κατηγορία της «εσχάτης προδοσίας» και απομάκρυνε από την θέση του τον Αναπληρωτή Προέδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας Samat Abiş, ανιψιό του πρώην προέδρου του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ.  

Τα παραπάνω συνδυάστηκαν με την αστραπιαία παρέμβαση 2.500 στρατιωτικώναπό τις ειδικές δυνάμεις των χωρών-μελώντου ΟΣΣΑ με την οποία εξασφαλίστηκε η φύλαξη δημόσιων κτιρίων και ευαίσθητων σημείων σε μεγάλες πόλεις της χώρας.

Οι Τούρκοι επίσημοι (Πρόεδρος και ΥΠΕΞ) θυμήθηκαν τους ομολόγους τους στο Καζακστάν και έσπευσαν να δηλώσουν την (καθυστερημένη) υποστήριξη τους.

Η ομαλότητα στη χώρα επανέρχεται σταδιακά, ο «κόκκινος συναγερμός» έληξεστις 16 Ιανουαρίου, όπως και η απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 11 το βράδυ έως τις 7 το πρωί.

Υπολογίζεται ότι 20 χιλιάδες περίπου ένοπλοι συγκροτούσαν τις διάφορες ομάδες που έδρασαν ανάμεσα στους διαμαρτυρόμενους πολίτες. Οκτώ χιλιάδεςαπό αυτούς συνελήφθησαν ενώ άρχισαν να έρχονται στη δημοσιότητα ενδιαφέρουσες και ιδιαίτερα σημαντικές πληροφορίες:

Φαίνεται πως ο (καθαιρεθείς και συλληφθείς)επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας του Καζακστάν Καρίμ Μασίμοφ είχε ιδιαίτερες συμπάθειες στην Τουρκία όπου «εντοπίστηκε» αρκετές φορές, ήδη από το 2010.

Σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών πολιτών, πολλά άτομα από τις καλά εξοπλισμένες ένοπλες ομάδες δεν μιλούσαν μεταξύ τους ούτε την καζακική, ούτε και τη ρωσική γλώσσα.

Ανάμεσα στους συλληφθέντες εντοπίστηκε ο αρχιμαφιόζος με το παρατσούκλι «Άγριος Arman», κατά κόσμο Nikolai EspolovichDzhumagaliev, ο οποίος με την έναρξη των διαδηλώσεων έφθασε στο Καζακστάν προερχόμενος από την Τουρκία. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν σε φιλοσοβιετικό τύπο φωτογραφίες του αρχιμαφιόζου με τους τούρκους «συναδέλφους» του Alaattin Çakıcıκαι Sedat Peker, καθώς και με τον … Τούρκο υπουργό Εξωτερικών ΜεβλούτΤσαβούσογλου! Κυκλοφόρησε ακόμα στο διαδίκτυο και βίντεο με την «δράση» του κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων, αμέσως μετά την άφιξη του στο Καζακστάν.

Στις 13 Ιανουαρίου 2022 ο σύμβουλος του Ερντογάν İhsan Şener, μιλώντας σε μια εκδήλωση που διοργάνωσε η Επαρχιακή Διεύθυνση Εθνικής Παιδείας του Καραμπούκκοντά στον Εύξεινο Πόντο, δεν έκρυψε την απογοήτευση του για τις εξελίξεις: 

Καταδίκασε την πρόσκληση του Καζακστάνπρος τον Οργανισμό του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ), ισχυρίστηκε ότι καταλαμβάνεται το Καζακστάν με πρόσχημα μερικές αυξήσεις τιμών, ότι μετά την ίδρυση της Κοινοπολιτείας Τουρκικών Κρατών υπήρξαν αρνητικές διαδικασίες εναντίον της καθώς και ότι μετά την απελευθέρωση του Καζακστάν από τον 30χρονο σοβιετικό ζυγό εστράφη στον δικό του πλούτο, τον δικό του πολιτισμό και τις δικές του αξίες. «Θέλουν να το επαναφέρουν σε στείρα καταπίεση» είπε χαρακτηριστικά.

Την επομένη (14/1/2021), τόσο η εκπρόσωπος του Ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάρωβα (όσοι θεωρούν την είσοδο των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΣΣΑ στο Καζακστάν ως εισβολή σε αυτή τη χώρα δεν σέβονται την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του Καζακστάν και ελπίζουμε ότι οι τουρκικές αρχές θα αποφύγουν να κάνουν βιαστικές δηλώσεις για το Καζακστάν και δεν θα προσπαθήσουν να πιάσουν ψάρια σε θολά νερά), όσο και ο ίδιος ο ΥΠΕΞ ΣεργκέιΛαβρόφ (πρόκειται για μια ακατανόητη δήλωση, ζητήσαμε εξηγήσεις), δεν άφησαν αναπάντητο το τουρκικό παραλήρημα.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Οι τουρκικές φαντασιώσεις του παντουρκισμού* δεν περιλαμβάνουν μόνο «γαλάζιες πατρίδες»,  «σύνορα της καρδιάς» και άλλα πράσινα άλογα, αλλά ονειρεύονται την  Τουρκία «οδηγό» και «προστάτη» των κεντρασιατικώνεθνών στην θέση της Ρωσίας. Ο Ρ. Τ. Ερντογάν στο πλαίσιο της έβδομης συνόδου κορυφής του Οργανισμού ΤουρανικώνΚρατών του 2019 στο Μπακού, διακήρυξε πανηγυρικά τον στόχο της Τουρκίας να βάλει χέρι στον μυθικό πλούτο των μουσουλμανικών πληθυσμών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης λέγοντας πως «Θα είμαστε πολύ πιο ισχυροί ως έξι κράτη, ένα έθνος!».

Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο στην Τουρκία όσο και σε άλλες χώρες-στόχους μεταδίδονταισυνεχώς τουρκικά τηλεοπτικά σήριαλ που καταφέρονται εναντίον των «ξένων κατακτητών» τουρκικών εδαφών και υμνούν φανταστικούς αγώνες για «την ένωση των τουρκικών λαών»!

Οι κραυγές της ισλαμοφασιστικής εφημερίδας Yeni Safak «Στο Καζακστάν χτυπήθηκε η Τουρκία» επιβεβαιώνει πως ένα ακόμα μέτωπο που επιχείρησε να ανοίξει η Τουρκία στην αυλή της Ρωσίας απέτυχε.

«Τα τουρκικά κράτη πρέπει να ενωθούν» διακηρύσσει η TURKIYE

Ο αποσταθεροποιητικός ρόλος της Τουρκίας που εξαπλώνεται σε Ασία, Ευρώπη καιΑφρική, γίνεται επικίνδυνος με την απροκάλυπτη υποστήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων – ακόμα και η Ινδία, σύμφωνα με έκθεση των Ινδικών μυστικών υπηρεσιώνπου διέρρευσε, αποτελεί στόχο αποσταθεροποίησης από την Τουρκία!

Ο Ρ. Τ. Ερντογάν επιχείρησε με προπέτασματο «Συμβούλιο Τουρκόφωνων Κρατών» (Τουρκία, Καζακστάν, Κιργιστάν, Αζερμπαϊτζάν, Ουζμπεκιστάν, παρατηρητές: Ουγγαρία, Τουρκμενιστάν) να αποκτήσει άμεσο πολιτικό και έμμεσο στρατιωτικό έλεγχο στην μεγαλύτερη και πλουσιότερη χώρα του «Συμβουλίου». Επιχείρησε να μετατρέψει το Καζακστάν σε υποτελέςκράτος που να κυβερνάται από την Τουρκίαγια να λεηλατήσει τον αμύθητο πλούτο του.

Η φαντασίωση της παγκόσμιας δύναμης που καλλιεργούν οι φασίστες του Ντ. Μπαχτσελήκαι οι διάφοροι σύμβουλοι του Τούρκου προέδρου, τον καθιστά υπερδραστήριο για τον επί πλέον λόγο της μεγάλης αδυναμίας του στο εσωτερικό της Τουρκίας (η δημοτικότητα του Ερντογάν βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα της εικοσαετούς εξουσίας του) και της απόλυτης ανάγκης δημιουργίας μιας μεγάλης επιτυχίας για τον αποτελεσματικό αποπροσανατολισμό της τουρκικής κοινής γνώμης.

Οι μεγαλοστομίες για την σωτηρία του πλανήτη από το τουρκικό εμβόλιο κατά του κορονοϊού (Turkovac) κατέρρευσανπρόσφατα όταν ο Ιατρικός Σύλλογος Τουρκίας το χαρακτήρισε σαν ένα απλό διάλυμα

Όλα τα παραπάνω είναι αδύνατο να ξέφυγαν από την προσοχή της Ρωσίας η οποία φάνηκε πανέτοιμη για αυτό που συνέβη στο Καζακστάν, όπως απέδειξε η απίστευτα ταχύτατη δράση της που σκόρπισε στους τέσσερις ανέμους τα όνειρα των «εξεγερθέντων»…

* Παντουρκισμός και τουρκική πολιτική απέναντι στον ελληνισμό περιγράφονται στο διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» που είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν τόσο στην 5η Ελληνική έκδοση (2020) όσο και στην 3η Αγγλική έκδοση (2019) από την Βιβλιοθήκη του International Hellenic Association. Η δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση του 2020 περιλαμβάνει επικαιροποιημένη βιβλιογραφία εκατοντάδων πηγών σε Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Τουρκικά βιβλία

ΠΗΓΗ

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

Πηγή:

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Τούρκοι – Γκουτιέρες δείχνουν άλλη λύση αλλά οι ανόητοι επιμένουν να κοιτάζουν το δάκτυλο!

του Σάββα Ιακωβίδη*

Πρόκειται, πλέον, για παρανοϊκό και καταστροφικό κόλλημα! Δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση. Ο ΓΓ του ΟΗΕ, Γκουτιέρες, κυκλοφόρησε δύο εκθέσεις προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. 

Αυτές αφορούν στις καλές υπηρεσίες του στο Κυπριακό και στην ειρηνευτική δύναμη. Μόλις έγινε γνωστό το προσχέδιο των δύο εκθέσεων, στο προεδρικό και στο Υπουργείο Εξωτερικών άρχισαν οι ολοφυρμοί. Τα σαΐνια της Kυπριακής Κυβέρνησης επισήμαναν τρεις παραλείψεις του ΓΓ του ΟΗΕ. 

Αυτές αφορούν στη μορφή λύσης του Κυπριακού, στο μέγα θέμα των Βαρωσίων και στην επανέναρξη των συνομιλιών. • Ποιο είναι το έγκλημα του Γκουτιέρες; Δεν αναφέρεται, ο αθεόφοβος, στην αγγλοτουρκοδιζωνική τερατουργία! Σύμφωνα με πληροφορίες στον κυπριακό Τύπο, η Λευκωσία κινητοποιήθηκε διπλωματικά ώστε να συμπληρωθούν τα τρία κενά.

Ας τα αναλύσουμε. 

>Η μορφή λύσης του Κυπριακού: Στα κοινά ανακοινωθέντα Μακαρίου-Ντενκτάς(12/2/1977) και Κυπριανού-Ντενκτάς(19/5/1979), γίνεται αναφορά σε λύση «δικοινοτικής ομοσπονδίας». 

Όμως, επί προεδρίας Γ. Βασιλείου και στο ψήφισμα 649 (12/3/1990) του Συμβουλίου Ασφαλείας, για πρώτη φορά γίνεται ξεκάθαρη αναφορά στην «εγκαθίδρυση ομοσπονδίας, η οποία θα είναι δικοινοτική όσον αφορά στις συνταγματικές πτυχές και διζωνική όσον αφορά στις εδαφικές πτυχές».• Οι Τούρκοι και διαδοχικές κυπριακές κυβερνήσεις έκαναν την τουρκικής έμπνευσης, αγγλικής επίνευσης και ελληνικής κατάποσης, διζωνική, παντιέρα της πολιτικής τους αλλά για διαφορετικούς λόγους. 

Οι μεν Τούρκοι, επειδή δι’ αυτής διευκολυνόταν η στοχοθεσία τους για έλεγχο όλης της Κύπρου. Η δε ελληνική πλευρά επειδή δεν τόλμησε να αλλάξει πολιτική και στρατηγική και να εστιάσει τον αγώνα της, πρώτον, με επιμονή στην αναζήτηση λύσης ευρωπαϊκών προδιαγραφών. 

Δεύτερον, στην απελευθέρωση της Κύπρου με ανένδοτη απόρριψη κάθε αντιδημοκρατικής, αντιευρωπαϊκής λύσης που θα οδηγούσε στην τουρκοποίησητης νήσου. 

>Η επανέναρξη των συνομιλιών, κατά την μονότονη απόφανση Αναστασιάδη, «από εκεί που έμειναν στο Crans Montana». Αλλ’ ήδη οι Τούρκοι ανέτρεψαν ξανά και άλλαξαν άρδην τους όρους του παιγνιδιού: 

Απαιτούν, πλέον, λύση δύο κρατών επειδή, ισχυρίζονται, οι συνομιλίες δεν καταλήγουν πουθενά διότι η ελληνική πλευρά δεν υποτάσσεται και δεν παραδίδεται στις αξιώσεις τους. Παρατηρείται, λοιπόν, το εξής πρωτοφανές και εξωφρενικό φαινόμενο: • Οι Τούρκοι επιμένουν σε λύση δύο κρατών αλλ’ η ελληνική πλευρά εκλιπαρεί οι όποιες πιθανές, μελλοντικές συνομιλίες να συνεχίσουν εστιαζόμενες στην αγγλοτουρκοδιζωνική τερατουργία, η οποία καταλήγει πάλι σε λύση δύο κρατών. 

Γιατί η ελληνική πλευρά επιμένει σε αυτήν τη μορφή λύσης, η οποία θα ρίψει τον κυπριακό Ελληνισμό στα σαγόνια του τουρκικού θηρίου; 

Πρώτον, διότι αρνείται να παραδεχτεί ότι 47 χρόνια συνομιλιών απέτυχαν, όχι μόνο εξαιτίας της τουρκικής αδιστακτότητας αλλά και της ανεπάρκειας και της απροθυμίας της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου να προτάξει το Κυπριακό ως διεθνές έγκλημα τουρκικής εισβολήςκατοχήςεποικισμούεθνοκάθαρσης. • Αντ’ αυτού, ανέχτηκε να καταντήσει δικοινοτική διαφορά, όπου η κατοχική Τουρκία εμφανίζεται ως… ενδιαφερόμενος τρίτος, που σπεύδει να συνδράμει και να βοηθήσει!

Δεύτερον, είναι τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, τα οποία η ελληνική πλευρά θεωρεί ιερές και απαραβίαστες αγελάδες. Επιμένει ότι αυτά καθορίζουν τη συμφωνηθείσα μορφή λύσης (με ελληνικές οδυνηρές υποχωρήσεις και τουρκικές ενθυλακώσεις). 

Τρίτον, πώς θα αντιδράσει η «διεθνής κοινότητα»; Εννοούν όσες δυνάμεις εμπλέκονται στο Κυπριακό. Οι ηγέτες της Κύπρου, ανιστόρητοι, αμαθείς και αδαείς, προφανώς δεν έχουν υπόψη τους την περίπτωση Μαντέλα-Ν. Αφρικής ούτε εκείνην, πλέον τραγική και ολέθρια, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. 

Τέταρτον, η Λευκωσία πανικοβάλλεται και μόνο στην ιδέα η Τουρκία να εκμεταλλευτεί τυχόν… υπαναχώρησή της στην τουρκοδιζωνική.

>Το θέμα των Βαρωσίων: Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος της ΕΕ. Δεν αξιοποίησε αυτόν τον παράγοντα για επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Απλώς καταφεύγει ολοφυρόμενη στην αγκαλιά μιας ανεπρόκοπης ΕΕ, που ξεχνά την αλληλεγγύη της προς την Κύπρο και χαϊδεύει την κατοχική δύναμη, επειδή τα συμφέροντα υπερτερούν του Κοινοτικού και Διεθνούς Δικαίου. • Η Λευκωσία έχει όπλα στην φαρέτρα της αλλά… Τρέμει κυριολεκτικά και να σκεφτεί καν να τα χρησιμοποιήσει εναντίον μιας Τουρκίας, που δεν σέβεται τίποτε. Καίγεται και εκλιπαρεί γελοιωδώς για συνομιλίες που, και αν επαναρχίσουν, θα είναι σε βάρος της.

Τι μπορεί να γίνει; Ο μέγιστος και πρώτιστος στόχος είναι η διάσωση και σωτηρία της Κύπρου από μια νέα τουρκοκρατία. • Η τουρκοδιζωνική, προϊόν της εισβολής της Τουρκίας, είναι παράνομη, ρατσιστική, αντιδημοκρατική, δυσλειτουργική και αντιευρωπαϊκή και δεν εφαρμόστηκε ποτέ και πουθενά! 

Οι συνομιλίες απέτυχαν. Οδήγησαν την ελληνική πλευρά σε ολέθριο αδιέξοδο. Εμμονή, πλέον, στην τουρκοδιζωνική δεν είναι λάθος. Είναι τεκμηριωμένο εθνικό έγκλημα. 

Οι Τούρκοι και ο ακαταλόγιστος ΓΓ του ΟΗΕ προσφέρουν ακόμα μία ευκαιρία στην ελληνική πλευρά. Ισχύει μια Κινεζική ρήση: «Το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι και οι ανόητοι κοιτάζουν το δάκτυλο». • Άρα, επειγόντως απαιτείται χάραξη και απόφαση για μία νέα στρατηγικήαπαλλαγής από τον Τούρκο και απελευθέρωσης, με τη συμπαράσταση της Ελλάδος, για επιδίωξη λύσης, η οποία να στηρίζεται πραγματικά στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο, στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αρχών και αξιών της ΕΕ και όχι στο «δίκαιο» της κατοχικής Τουρκίας. 

Αναζητείται εναγωνίως πατριωτική, μη κομματική, διεκδικητική ηγεσία, να σώσει την Κύπρο. 

___________________________________________________________

Πρώην Αρχισυντάκτης-Διευθυντής, Αρθρογράφος-αναλυτής στην κυπριακήεφημερίδα “Η Σημερινή”. ΜΑ στις Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές του Πανεπιστημίου Λευκωσίας- Πτυχιούχος της Ανωτάτης Σχολής
Δημοσιογραφίας της Lille – Universite Catholique de Lille – France

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Η γλώσσα μου

του Δημήτριου Βόγγολη, Υποστρατήγου ε.α., μέλους του ΙΗΑI

Μια κατάπτυστη προδοσία συνεχίζεται εις βάρος του μεγαλουργήματος  της Ελληνικής γλώσσας.

Ίσως ήρθε η ώρα μετά από τέτοια άρθρα όπως της Washington Post που εξηγεί γιατί η υφήλιος μαθαίνει Ελληνικά, να είναι η στιγμή της Αναγέννησης την οποία προτείνω στους ακαδημαϊκούς από καιρό. 

Ας ξεκινήσουμε  από εκεί που σταμάτησαν οι πρόγονοί μας,  με μια νέα Αναγέννηση της πραγματικής ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ με μπροστάρηδες τους ακαδημαϊκούς. Είναι καιρός σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε.

Να ακολουθήσουμε τα δύο μοντέλα εσωτερικής και εξωτερικής ισορροπίας της μεσότητας της Αρετής του Πλάτωνος και του Αριστοτέλη, για την δημιουργία μιας εναρέτου κοινωνίας στην οποία θα μοιραζόμαστε τις ίδιες εμπειρίες δια του ορθώς κοινωνείν.

Αν και κουραστικό θα επιχειρήσω να το πω!

Η γλώσσα μας από τα πανάρχαια χρόνια, εδώ και χιλιετίες είναι η ίδια, είναι μία και ενιαία, έχει πολλές μορφές τόσο κατά την αρχαιότητα, τον μεσαίωνα, την Βυζαντινή εποχή όσο και σήμερα,  την νεοτέρα εποχή.

Εκείνο το οποίο είναι ενοχλητικό αλλά και ψευδές και ανιστόρητο, είναι η διάδοση ότι τα αρχαία Ελληνικά  είναι νεκρά, ότι έχουν πεθάνει. Μάλιστα  διάφοροι καθηγητές Πανεπιστημίου εισηγούνται στο Υπουργείο Παιδείας να διδάσκονται ως μία ξένη γλώσσα.

Αυτές οι απόψεις εκτός του ότι είναι επιστημονικά λανθασμένες και συνδυάζουν μέσα τους μίσος εναντίον του Ελληνισμού, είναι και ανθελληνικές. 

Τα αρχαία Ελληνικά είναι ζωντανή γλώσσα και  ομιλείται καί σήμερα. Εαν καταφύγουμε με στοιχεία και μία μεθόδευση γλωσσολογική στην ανάλυση της νεοελληνικής του τώρα, θα διαπιστώσετε  πολύ εύκολα ότι τα αρχαία Ελληνικά ζουν.

Οι λέξεις είναι πρωτότυπες, σύνθετες και  με παράγωγα. π.χ  λέμε γράφω και είναι το πρωτότυπο. Οι λέξεις γραφείο και  γραφικός είναι παράγωγα. Η λέξη σύγγραμμα είναι σύνθετος (συν- γράμμα). Οι δύο αυτές  λέξεις εκφράζουν μία έννοια, γι αυτό και η λέξη σύγγραμμα λέγεται σύνθετος.

Διαπιστώνουμε δε, ότι στη σύγχρονη νεοελληνική γλώσσα η σύνθεση γίνεται μόνοστην Αρχαία Ελληνική μορφή της  γλώσσας.

Παρ’ όλα τα διαβήματα διαμαρτυρίας που έχουν γίνει στο Υπουργείο, δέν μιλάει κανείς τους, γιατί ανατρέπουν αυτά που αυτοί θέλουν να επιβάλλουν. Έχουν κατορθώσει δε, να καταστήσουν τα αρχαία αντιπαθήάγνωστα και απρόσιτα στους μαθητές τους οποίους ταλαιπωρούν, κι ακούμε με μεγάλη θλίψη τους μαθητές να λένε «κόπηκα στ’ αρχαία». 

Θα  παραθέσω μερικά παραδείγματα του τι λέγαμε εδώ και 13.000 χρόνια στα Ορφικά: 

Τις λέξεις γη, θάλασσα, ουρανός, φόβος, πόλεμος,  ησυχία, τύπος, χάος, αδελφός, ήθος, μετανάστης, τις συναντούμε στον Όμηρο. Όταν ο Αγαμέμνων προσέβαλλε τον Αχιλλέα , ο Αχιλλέας του είπε «τι με πέρασες εμένα, μήπως είμαι κανένας μετανάστης; Χωρίς τιμή;»

Τα αρχαία Ελληνικά καλύπτουν έναν πλήρη κύκλο, ενώ τα νεοελληνικά καλύπτουν μόνο το 10%. 

Υπάρχουν και λέξεις που δεν τις ξέρουμε, όπως για παράδειγμα  το ύπαρ που δέν είναι το ήπαρ που σημαίνει ‘συκώτι’. Δέν ξέρουμε θα πεί ‘οπτασία εν εγρηγόρσει’ , και ότι ‘ρόθιο’ είναι ο θόρυβος που κάνουν τα κουπιά στη θάλασσα.

Όμως όλοι μας λέμε το «Πάτερ ημών..». 

Αυτός είναι ο μεγάλος πλούτος, ο θησαυρός της γλώσσας μας.

Και πάμε στη σύνθεση που είναι η βάση για τα αρχαία και αποτελεί μεγαλείο.

Συναντούμε το ρήμα δέρκω, που θα πει βλέπω. Σήμερα λέμε ‘οξυδέρκεια’, δεν λέμε …οξυβλέπεια. Αυδή είναι η φωνή και σήμερα λέμε έμεινα άναυδος. Το μπουκάλι οι αρχαίοι το έλεγαν φιάλη, αλλά …χάνεται το μπουκάλι και λέμε εμφιαλωμένο νερό, και δεν λέμε μπουκαλιασμένο νερό.

Η λέξη νερό/ύδωρ:  στη σύνθεση χάνεται το νερό και λέμε υδραγωγείουδραυλικόςενυδρείοΑλέξω θα πει εμποδίζω. Σήμερα  λέμε αλεξίσφαιροαλεξίπτωτοαλεξικέραυνοςαλεξήλιοαλεξιβρόχιο (ομπρέλλα). Μα δεν μας είπε κάποιος τι σημαίνει η λέξη αλέξω. Όμως την λέξη πτώση την ξέρουμε στη λέξη αλεξίπτωτο. Επίσης ίππος και δρόμος: τον ιππόδρομο δεν τον λέμε… αλογόδρομο…Και τόσα άλλα…

Αρα η διδασκαλία των αρχαίων είναι η εξήγηση των λέξεων που ζωντανά λέγονται και σήμερα, και όχι η γραμματική και το συντακτικό που ταλαιπωρούν  τα παιδιά.

Πρέπει να τονισθεί ότι αν καταφύγουμε στην σύνθεση, η αρχαία γλώσσα ζει όλη.

Υπάρχουν και λέξεις που απλά δεν τις καταλαβαίνουμε. Δέν φταίει γι’ αυτό η αρχαία γλώσσα, φταίει η νέα Ελληνική γλώσσα, γιατί η μορφή της νέας Ελληνικής είναι φτωχήΔέν ήταν… την καταντήσανε πάμφτωχη. 

Ένδυμα: το παλτό- επενδυτής, και λέμε επενδύωεπενδυτικά κεφάλαια. Ενδυματολόγος– δεν λέμε ρουχοτολόγος.

Άχθος– το βάρος: Σήμερα  λέμε αχθοφόρος, δεν λέμε βαροφόρος.

Στο νομικό και δικαστικό κλάδο προσπάθησαν να εφαρμόσουν τη δημοτική και αντί των συνημμένων, αντικατέστησαν τη λέξη με τη λέξη …πισωκολλητά!!!! Αν είναι δυνατόν το συνημμένως ….πισωκολλητά!!! 

Αυτοί λοιπόν που λένε να κάνουμε φροντιστήριο για να μάθουμε αρχαία που είναι …ξένη γλώσσα και δυσνόητη,  ή μας λένε ψέματα εν γνώσει τους,   ή τους έχουν πει ψέματα. Ούτως ή άλλως διαπράττουν μία προδοσία εις βάρος της γλώσσας, είτε ηθελημένα ή αθελήτως. 

Αυτός που μπορεί ίσως να τους σταματήσει είναι μάλλον ο Πρωθυπουργός, διότι μέχρι σήμερα οι υπουργοί απεδείχθησαν ανάξιοι. 

Τα αρχαία ζουν αεί όπως το αειθαλέςδένδρο, ο αείμνηστος πατέρας, νύν και αεί… κλπ.

Το πνευματικό κατεστημένο έχει εξαπολύσει έναν πόλεμο εναντίον των θεμελίων της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ γλώσσας, της θρησκείας, του πολιτισμού μας και το σπουδαιότερο εναντίον της φυλής μας. Είμαστε  Έλληνες και την ιδιότητα του Έλληνος μας την έδωσε η φύση, και  που κατά τον Θαλή λέει ότι ευγνωμονεί την τύχη που εγεννήθη Έλλην και όχι βάρβαρος.

Και τούτο διότι στην αρχαία εποχή πέραν των επιστημών, οι Έλληνες είχαν και ένα άλλο ψυχικό εργαλείο: το χιούμορ το οποίο πολλοί το θεωρούν ξενική λέξη! Κι όμως είναι Ελληνική!

Στην τότε εποχή υπήρχαν περίπου 72 διάλεκτοι και αυτές  που επεκράτησαν ήσαν η Ιωνική η Δωρική και η Αιολική που έβαλαν την σφραγίδα τους στα φωνήεντα, στις καταλήξεις, και πολλές φορές εις τον σχηματισμό των ρηματικών τύπων.  Μεταξύ  αυτών υπάρχει μια ηλιακή διάλεκτος  στην οποία το σίγμα στο τέλος της λέξεως προφέρονταν  ρ . Έτσι το βέλος επροφέρετο  βέλορ, ο χυμός χυμόρ… Το πήραν οι Λατίνοι,  το έκαναν χούμορ και μεταδόθηκε στους Άγγλους και  Γάλλους. Άρα είναι ένα αντιδάνειο: Ελληνική λέξη εκ παλιννοστήσεως! Και  υπάρχουν χιλιάδες λέξεις που  νομίζουμε πως είναι ξένες αλλά είναι Ελληνικές.

Πολλές εγκυκλοπαίδειες αποδίδουν σε ξένους Ελληνικές λέξεις, όπως το γιαούρτι ως Τουρκική λέξη. Δεν είναι Τουρκική. Είναι  το αρχαίο Ελληνικό υγείαρτος  και το είπαν ‘γείαρτος- γίαρτος- γιαούρτι. 

Το καλντερίμι :  και αυτό είναι  από το Καλλίδρομο = ωραίος δρόμος. Όλα αυτά λέγονται αντιδάνεια ή επι το ορθότερο Ελληνικές λέξεις εκ παλιννοστήσεως.  

Ο τρόπος με τον οποίο γελά ένας λαός  δεν είναι κάτι δευτερεύον στην κοινωνική ζωή. Είναι δείγμα πολιτισμού. Αν πάρετε τους αρχαίους λαούς, τους  Αιγυπτίους, τους Χαλδαίους, τους Πέρσες…όλους αυτούς τους λαούς: θα δείτε ότι  απουσιάζει παντελώς το γέλιο! Δέν υπήρχε διατυπωμένος  ο γέλως σε κανένα βιβλίο  ενώ οι πρόγονοί μας είχαν θεοποιήσει το γέλιο με τον θεό του  γέλωτος. Μάλιστα  είχαν και βωμούς του θεού γέλωτος! Έτσι με τον γέλωτα γράφτηκαν κωμωδίες και όχι μόνο, αλλά και μια σειρά δραμάτων όπως ο κλαυσίγελος ή Ιλαροτραγωδία όπου κοροϊδεύεις  σοβαρά πράγματα. Αυτά αναπτύχθηκαν από τους Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδος, της κάτω Ιταλίας  όπου ήτο ο Ρίντον, μιά  μεγάλη προσωπικότητα. Αλλά ο γέλως ήκμασε πολύ και στην Αθήνα. 

Οι Έλληνες γελούσαν με έναν τρόπο που έδειχναν τον πολιτισμό τους . Δέν θα βρείτε σε κανέναν άλλον  αρχαίο λαό τραγωδία.  Δέν υπάρχει πουθενά  ένα βιβλίο να το διαβάσεις και να αισθανθείς αυτό που ο Αριστοτέλης αποκαλούσε ανάταση ψυχήςδηλαδή αστεϊσμός .. Γέλιο, χιούμορ  και αν δε γελάσεις μια μέρα, αυτή είναι μια μέρα χαμένη. 

Όπως ανέφερα πιό πάνω, μιλάμε τη γλώσσα χωρίς  να γνωρίζουμε ότι και σήμερα χρησιμοποιούμε τις ίδιες λέξεις όπως και οι πρόγονοί μας, όπως για παράδειγμα, από το πρωτότυπο Πόντος , λέμε και σήμερα ποντοπόρος. Κι  όταν λέμε πόρο, εννοούμε τους πόρους του δέρματος, τον πόρο στο ποτάμι,  δηλαδή το σημείο του ποταμού χωρίς πολύ νερό, το πέρασμα. Όποιος  έχει λεφτά  είναι εύπορος. Όποιος δεν έχει πόρους…περάσματα,  είναι άπορος.

Στην αρχαία εποχή οι πόρνες χάραζαν στο τακούνι γράμματα τα οποία με το βάρος του σώματος τυπώνονταν στο χώμα. Συνήθως τυπώνονταν το συνθηματικό «ακολούθα με». Έτσι απο το χάμω τυπώνω παράγεται το χαμαιτυπείο, η δε πόρνη ελέγετο και χαμαιτύπη.

Λέμε στα παιδιά ότι αυτά που μιλάς σήμερα τα μιλούσαν εδώ και 11.000 χρόνια και το αρχαιότερο κείμενο που υπάρχει είναι στην Ελλάδα και το οποίο έχει χρονολογηθεί με την αστρολογική μέθοδο  χρονολογήσεως. Δηλαδή υπάρχουν διάφορα κείμενα όπου περιγράφονται διάφορα ουράνια φαινόμενα και η κοσμολογία μπορεί από την περιγραφή να προσδιορίσει την χρονολογία και την ημερομηνία. Τέτοια  κείμενα είναι  τα ορφικά.

Αυτόν τον θησαυρό σήμερα τον έχουμε παραγκωνίσει, τον παραμερίσαμε και δεν μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα αρχαία, με μοναδική  ευθύνη των φιλολογικών σχολών των Πανεπιστημίων και των καθηγητών της μέσης εκπαιδεύσεως, οι οποίοι πέσαν με τα μούτρα στη γραμματική και στο συντακτικό με αποτέλεσμα να καταστήσουν τη γλώσσα στα παιδιά αντιπαθή.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Ποίηση

Καλλιόπη: Μούσα της Επικής Ποίησης και όλων των τεχνών

Η ΠΟΙΗΣΗ

του Ιωάννη Παναγάκου, μέλους του ΙΗΑ

Ο χορός των λέξεων καθώς

λικνίζεται στη μουσική

των κτύπων της καρδιάς`

εράνου ονείρων ερανίσματα

που στη λευκή σελίδα –

ως τ’ ουρανού τ’ άστρα –

συναγμένα, μαργαριτοπλεγμένα,

αστράφτουν το στρατί της

και αλαργεύουν το ίχνος τους

πελαργωτά, καλλιεργώντας

κρυσταλλουργήματα`

ψυχωμένα ωκεάνια ψιχία

που η ψυχή ψιθυρίζει και ψιθυρίζεται

κατ’ ευθείαν απ’ την άφθαρτη Φθία

του Αχιλλέα εντός μας`

αισθητή αίσθηση συναισθήσεων,

που με δυσθεώρητο σθένος

ομορφοπορφυροφέγγουν με το υφάδι τους,

κορφολογώντας τις τρυγομορφοπυρφόρες αμπελοκορφάδες

της Ορφικής φωτομορφιάς

στο πυροφάνι των πνευματοκορφών

της νόησης`

Μα όλα αυτά, μαζί

με το σπιθοβολούν πάθος

των παθών μιας σταύρωσης`

και μιας ανάστασης το αναστέναγμα`

σε πέλαο πάλλευκης

συναύλιας λάβας

αιωνοφόρου αγάπης

μάνας, διδασκάλου, φωτός

ΛΟΓΟΥ ΘΕΟΥ!

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION