ΠΟΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ; ΤΟ ΣΠΑΘΙ ή ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ; Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΣΠΑΘΙΟΥ!

Του Καθηγητή Πέτρου Γρουμπού, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Πατρών Μέλος του ΙΗΑ

Ίσως αναρωτηθεί κανείς τι νόημα έχει αυτό το ερώτημα «ποιες δυνάμεις κυβερνούν τον κόσμο; Το σπαθί ή το πνεύμα;». Και όμως με τη σημερινή κατάσταση στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και μία επιθετική Τουρκία που κουνά το οθωμανικό σπαθί, το ερώτημα καθίσταται  πολύ επίκαιρο. Την απάντηση στο ερώτημα μας τη δίνει ο Ναπολέων Βοναπάρτης: «στον κόσμο υπάρχουν δύο δυνάμεις. Το σπαθί και το πνεύμα. Το σπαθί κερδίζει πρώτο αλλά προσωρινά, το πνεύμα κερδίζει δεύτερο αλλά οριστικά: το σπαθί νικιέται πάντοτε από το πνεύμα».  Δεν είναι ανάγκη κάποιος να θυμίσει στους πάντες ότι καμμιά αυτοκρατορία δεν μπόρεσε να υποτάξει λαούς αιωνίως. Ο κατακτητής πάντα έφευγε από τα εδάφη που κατέκτησε με το ξίφος και τη βία. Μία αυτοκρατορία έρχεται και φεύγει ανεπιστρεπτί σε πείσμα με όσους διαφωνούν με αυτήν την Ιστορική πραγματικότητα.

Ας δούμε όμως τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Και ίσως τελικά κατανοήσουμε καλύτερα τη γενικότερη έννοια του «σπαθιού» και όχι τη στενή του όπως την εννοεί ο Μέγας Ναπολέων. Ίσως και να είναι και παρεξηγημένο.

Αν μελετήσουμε την ιστορία και την παράδοση της ανθρωπότητας, παρατηρούμε ότι ο πόλεμος αποτελεί μία από τις κύριες της δραστηριότητες. Μέσα σε αυτήν την πλούσια πολεμική παράδοση, που η ιστορία της χάνεται στα βάθη των αιώνων, o πολεμιστής χρησιμοποίησε διάφορα μέσα για να πετύχει το σκοπό του, την εξουδετέρωση του εχθρού. Ένα από αυτά τα μέσα αποτελούν τα «όπλα», τα οποία εξελίσσονται και τελειοποιούνται μαζί με την εξέλιξη της τεχνολογίας και του ίδιου του πολιτισμού. Σήμερα χρησιμοποιείτε και ο «οικονομικός πόλεμος» για την υποδούλωση Λαών. Το «οικονομικό σπαθί» είναι πολύ χειρότερο από το «πολεμικό σπαθί».

Τα «όπλα» λοιπόν αποτελούν τα «εργαλεία του πολέμου». Εργαλεία όμως με ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, δεν έχουν την άμεση ιδιότητα της δημιουργίας, όπως έχουν τα κοινά εργαλεία που γνωρίζουμε, αλλά κατέχουν την ιδιότητα της καταστροφής. Στα σωστά χέρια και με την ορθή χρήση τους βοηθούν στην καταστροφή του εισβολέα, του εχθρού- σφετεριστή και γενικότερα στην αντιμετώπιση του «κακού», όποια μορφή και αν αυτό έχει.  Στα λάθος χέρια επιφέρουν την καταστροφή και εξαφάνιση Λαών  και ομάδων ανθρώπων. Άξιο μελέτης είναι το «σπαθί». Ένα από τα πιο αποτελεσματικά και πολυχρησιμοποιημένα όπλα στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι το «σπαθί», του οποίου η προέλευση μας διαφεύγει στις ομίχλες του παρελθόντος. Δεν αρκεί όμως μόνο η πρακτική σημασία που αναμφισβήτητα  έχει το σπαθί.

Καταρχήν να αναφέρουμε ότι το σύμβολο με την παραδοσιακή του έννοια αποτελεί την κρυσταλλοποιημένη μορφή μίας ανώτερης ιδέας. Ένα σύμβολο λοιπόν είναι μία γέφυρα ή ένας αγγελιοφόρος μεταξύ της αντίληψης μας και της ιδέας που αυτό φέρει μέσα του και πολλές φορές μας βοηθάει να αντιληφθούμε πολύ περισσότερα πράγματα για αυτήν την ιδέα από οποιαδήποτε άλλη περιγραφή και ιδιαίτερα την έννοια της  καταστροφής.

 Για να αντιληφθούμε την πραγματική του αξία ως ένα όπλο αρχέτυπο και να διεισδύσουμε στην ουσία του, θα πρέπει να εμβαθύνουμε στους διάφορους συμβολισμούς που αυτό πήρε μέσα από τους μύθους και θρύλους πολλών παραδοσιακών πολιτισμών.

Στην Βρετανία, στο μύθο του βασιλιά Αρθούρου. Είναι ο μόνος που κατέχει την αγνή αρετή μπορεί να το βγάλει από το βράχο στον οποίο ήταν καρφωμένο. Μόνο αυτός που κατέχει την αρετή της Βούλησης, Σοφίας και Αγνότητας είναι ικανός να απελευθερώσει το Πνεύμα από τα δεσμά και μέσω «Αυτού» να εκτελέσει κατορθώματα στην υπηρεσία της Δικαιοσύνης και της Αλήθειας, κατατροπώνοντας τις δυνάμεις του κακού και επαναφέροντας την τάξη και την ευημερία στους ανθρώπους.

Στην ελληνική μυθολογία έχουμε τον Αιγέα, πατέρα του Θησέα, που έκρυψε το σπαθί και τα σανδάλια του κάτω από ένα βράχο, με την προϋπόθεση να τα πάρει ο γιος του, όταν θα ήταν ικανός και θα είχε την πνευματική και σωματική δύναμη να  σηκώσει το βαρύ βράχο και να τα χρησιμοποιήσει σωστά.

Το σπαθί σαν σύμβολο δεν λείπει και από τη χριστιανική παράδοση. Ο παράδεισος φυλάσσεται από αγγέλους με πύρινα σπαθιά, οι οποίοι κρατούν  μακριά το κακό και αποτελούν ένα εργαλείο αφιερωμένο στο θέλημα του Θεού.

Ένας άλλος σημαντικός συμβολισμός, που συναντάμε στα πλαίσια της Ιπποτικής παράδοσης της Δύσης, είναι το σπαθί καρφωμένο σε έναν μαύρο κύβο (κάτι αντίστοιχο με το βράχο στο μύθο του Αρθούρου). Ο μαύρος κύβος είναι σύμβολο του υλικού επιπέδου, του εκδηλωμένου ορατού κόσμου, ενώ το σπαθί αποτελεί τη θεία πνευματική βούληση που διεισδύει στο αδρανές υλικό επίπεδο για να το αναταράξει και να το διαμορφώσει. Είναι ουσιαστικά το πάντρεμα μεταξύ Ουρανού και Γης, η ένωση των δυο κύριων αρχών του σύμπαντος (Πνεύμα και Ύλη αντίστοιχα) απ’ όπου προκύπτει όλη η δημιουργία (διότι όλα τα δημιουργήματα στο κόσμο προέρχονται από το συνδυασμό των δυο αυτών Αρχών).   

Δυστυχώς το «Οθωμανικό σπαθί» όπως χρησιμοποιήθηκε δια μέσου των αιώνων δεν έχει κανένα από τα παραπάνω αξιόλογα και χρήσιμα χαρακτηριστικά. Το τι ακριβώς προσέφερε η Οθωμανική αυτοκρατορία και ο «Τούρκος», στα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, και την Ευρώπη μας το λέει ο Τούρκο-Γερμανός ιστορικός και κοινωνιολόγος, Taner Akcam. «Στη Βαλκανική Χερσόνησο, με κάθε βήμα του, ο Τούρκος έχει ποδοπατήσει τα προϊόντα χιλιάδων ετών πολιτισμού». Δεν ήταν τυχαίο ότι όλοι οι Λαοί των Βαλκανίων επαναστάτησαν πολλές φορές, αλλά οι Τούρκοι τις κατέστελλαν με το σπαθί και τις έπνιγαν στο αίμα.  Οι Έλληνες ξεκίνησαν την επανάσταση το 1821 η οποία  τους οδήγησε στη δημιουργία του σημερινού Ελληνικού Κράτους. Με υπερηφάνεια η Ελλάδα γιορτάζει σήμερα τα 200 χρόνια αυτού του ιστορικού γεγονότος που ήταν και η αρχή της κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που τελικά διαλύθηκε το 1918-20 μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δυστυχώς η σημερινή Τουρκία δεν δείχνει να έχει πάρει τα δέοντα διδάγματα από την Ιστορία. Παρόλο που ζούμε τον 21ο αιώνα, η νοοτροπία της Τουρκίας  είναι ακόμα εκείνη του 1453, όταν κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη. Και ακόμη χειρότερα, σήμερα μεγάλες «δυνάμεις-ΧΩΡΕΣ» δεν έχουν ούτε αυτές διδαχθεί από την Ιστορία και προσπαθούν να υποδουλώσουν λαούς με «οικονομικό πόλεμο» καθιστώντας τους, πτωχούς και δούλους των κελευσμάτων των. Ο νοών νοείτω.

Ποιο λοιπόν είναι σήμερα το ζητούμενο για την ειρηνική συνύπαρξη των Λαών;

Αυτά που «πρεσβεύει» ένα σπαθί με τη συμβολική του όψη είναι αρχές και αξίες ξεχασμένες στο δικό μας πολιτισμό, που στέκονται μακριά από την δική μας αντίληψη και τρόπο ζωής. Όμως είναι μεγάλη ανάγκη αυτές οι αξίες να ξυπνήσουν ξανά  στις καρδιές των ανθρώπων και κυρίως των Κυβερνώντων.  Είναι μεγάλη ανάγκη, ειδικά σήμερα στους δύσκολους καιρούς που περνούν όλοι οι Λαοί του πλανήτη, να ξαναγυρίσουμε σε έναν ηρωικό τρόπο ζωής. Το σπαθί πρέπει για άλλη μία φορά να τραβηχτεί από το βράχο, όχι από κάποιον μυθικό ήρωα, αλλά από εμάς τους ίδιους και κυρίως από τους ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων ολόκληρου του πλανήτη, ώστε να μεταλλάξουμε τους «εαυτούς» μας σε κάτι καλύτερο. Να ανυψώσουμε το Πνεύμα μας, να το απελευθερώσουμε από την ύλη στην οποία είναι δεσμευμένο, έτσι ώστε να έρθει και πάλι η Δικαιοσύνη στους «εαυτούς» μας και στον κόσμο.

Να το πούμε ξεκάθαρα. Αυτό που διακυβεύεται σήμερα  δεν είναι τίποτα λιγότερο από το αν η ανθρωπότητα  θα αντέξει τη δοκιμή του «πολιτισμού» υπό το βάρος  του ερωτήματος ποιες δυνάμεις την κυβερνούν: το «κακό σπαθί» ή το «ανθρώπινο πνεύμα»; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο τέλος, το “ανθρώπινο πνεύμα» θα θριαμβεύσει. Το «ανθρώπινο πνεύμα» οπλισμένο με χιλιάδες «σπαθιά» που θα φλέγονται από τη Δύναμη, την Επαγρύπνηση και την Τιμή του πολεμιστή, την Ανδρεία και την Υπηρεσία του απέναντι στη Δικαιοσύνη και το Θεό, τις αρετές της Τιμής, Βούλησης, Σοφίας, Αγνότητας και του Καθήκοντος των ηγετών απέναντι στην ανθρωπότητα. Όσοι δεν αποδεχθούν «αυτό», θα είναι υπόλογοι για τα δεινά που θα έλθουν στην ανθρωπότητα. Η Ιστορία όμως θα τους τιμωρήσει και θα μείνουν οι ηγέτες και μεγάλες δυνάμεις με μελανά στίγματα ως και οι προηγούμενοι που είχαν στη φαρέτρα των τα κακά «σπαθιά». Αυτό θα πάθει και η σημερινή Τουρκία που ονειρεύεται την ανασύσταση μιας Οθωμανικής αυτοκρατορίας με την συμπεριφορά του 1453. Θα αποτύχει οικτρά.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ


Πηγή: International Hellenic Association

ΠΟΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΖΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ;

Γράφει ο Καθ. Πέτρος Π. Γρουμπός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών – Μέλος ΙΗΑ

Πολλοί πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε) αποτελεί, σήμερα μια ισχυρή οικονομική και πολιτική ένωση στη Παγκόσμια σκακιέρα. Το θεωρούν κάτι αυτονόητο, βλέποντας το Ευρώ, τα μεγέθη και τις στατιστικές, το κλίμα αυτοπεποίθησης. Πόσο αλήθεια, όμως, είναι μια τέτοια εκδοχή; 

Πάρα πολλοί το αμφισβητούν, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση της Αγγλίας, μίας χώρας που ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ε.Ε. Ανησυχούν όχι τόσο για την αποχώρηση, όσο για τους λόγους της; Αλήθεια: Πόσοι κατανοούν γιατί η Αγγλία απεχώρησε χωρίς να υπολογίζει το κόστος αυτής της εξόδου; Είναι τόσο «χαζός» ο Αγγλικός Λαός;  Πόσοι Ευρωπαίοι είναι σε θέση να το συλλογισθούν ψύχραιμα;Ποιο θα είναι το επόμενο κράτος-μέλος που θα ακολουθήσει το δρόμο της Αγγλίας; 

Κάποτε πρέπει να κάνουμε μία ειλικρινή Ιστορική αναδρομή της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Γιατί μετά από τόσα χρόνια δεν έχει πραγματοποιηθεί; Αυτό όμως απαιτεί χρόνο και καλή διάθεση. Θα γίνει όμως και αυτό σύντομα. Μία ανάλυση του Μεταναστευτικού προβλήματος θα αναδείξει μέρος του προβλήματος. 

Το 2000 υπεγράφη η Συνθήκη της Λισαβόνας (ΣτΛ) που επέκτεινε την πλήρη νομοθετική αρμοδιότητα του Κοινοβουλίου σε περισσότερους από 40 νέους τομείς, συμπεριλαμβανομένων της γεωργίας, της ενεργειακής ασφάλειας, της μετανάστευσης, και των ταμείων της ΕΕ. Ορίστηκαν, δηλαδή, για πρώτη φορά τα δημοκρατικά θεμέλια της Ένωσης, τα οποία βασίζονταν στην αρχή της δημοκρατικής ισότητας, στην αρχή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και στην αρχή της συμμετοχικής δημοκρατίας. Όλα αυτά, αναμφισβήτητα, φιλοδοξούσαν να καταστήσουν την Ε.Ε. μία ευνομούμενη κοινότητα κρατών, και μία από τις ισχυρότερες και πιο ευημερούσες οικονομίες στον κόσμο.  

Σίγουρα, ήταν ωραία ΛΟΓΙΑ. Αλλά, δυστυχώς, έμελλε να αποδειχθεί μέχρι και σήμερα ότι είναι ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ. Ουσιαστικά πριν καν περάσουν τα 4-6 χρόνια όλοι συμφωνούσαν ότι η ΣτΛ έβαινε προς πλήρη αποτυχία. Πράγματι, ο FredrikReinfeldt, ο Σουηδός πρωθυπουργός που κατείχε την εκ περιτροπής Προεδρία της ΕΕ μέχρι πρόσφατα, κήρυξε τη στρατηγική αποτυχία το 2009. Η αποτυχία, στην πραγματικότητα, ήταν λοιπόν προβλέψιμη και προβλεπόμενη. Το κακό όμως είναι ότι η επέκταση αυτής της αποτυχημένης προσέγγισης συνέχισε και μετά το 2010 και τολμώ να πω ότι συνεχίζετε ακόμη και σήμερα, 20 χρόνια μετά τη ΣτΛ. Το ερώτημα είναι όμως ΓΙΑΤΙ;

Δεν θα επεκταθώ σε περαιτέρω ανάλυση αυτής της αποτυχίας αλλά θα περάσω στο θέμα της Μετανάστευσης και του Ασύλου. Και αυτό γιατί αυτές τις ημέρες γίνονται διαβουλεύσεις.  Η ΕΕ θέλει να αναπτύξει μια νέα προσέγγιση για την καλύτερη διαχείριση όλων των πτυχών της μετανάστευσης. Στόχος της είναι η καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης και της παράνομης διακίνησης μεταναστών, η διάσωση ζωών και η διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, παράλληλα με την προσέλκυση ταλέντων και δεξιοτήτων. Φοβάμαι ότι πάλι θα μείνει σε μεγάλα λόγια.

Πρώτον, αποκαλύπτεται βαθύ πρόβλημα στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά θα θυμίσω  ΣΕ ΟΛΟΥΣ τις συνθήκες Δουβλίνο Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και ΙV. Ξεκίνησαν από το 1990 και φθάνουμε σήμερα (μετά από 30 χρόνια) να συζητάμε ακόμα ΠΩΣ θα νομοθετήσει η ΕΕ ένα σωστό και λειτουργικό πλαίσιο για το μεταναστευτικό! ΕΛΕΟΣ! 

Δεύτερον, αποκαλύπτεται μια απαράδεκτη υποκρισία από τα κράτη μέλη της ΕΕ. Το μεταναστευτικό ταλαιπωρεί την Ευρώπη για πολλά χρόνια, αλλά ούτε τα κράτη ούτε η Ε.Ε. έχουν δώσει δείγματα ότι ξέρουν τί θέλουν. Οι πιο κυνικοί θέλουν φθηνά χέρια και όπως-όπως λύση του δημογραφικού. Οι θερμόαιμοι, θέλουν να διώξουν τους πάντες. Και οι φιλεύσπλαχνοι και υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι πρόθυμοι να υποστούν τα πάντα, ακόμη και τους «λαθρομετανάστες».

Τρίτον, η Ε.Ε. άργησε χαρακτηριστικά να καταλάβει ότι δεν φταίει η Ελλάδα να φορτώνεται όλα τα βάρη του μεταναστευτικού. Ιδίως, καθώς αυτό περιπλέκεται ακόμη περισσότερο με την ανάμειξη της Τουρκίας και των ελληνοτουρκικών στο θέμα αυτό. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η Ε.Ε. δυσκολεύτηκε πολλά χρόνια να καταλάβει (ή έκανε ότι δεν καταλάβαινε) ότι τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας είναι και σύνορα Ευρώπης-Τουρκίας. Κάτι δείχνει να αντιλαμβάνεται μετά τα θλιβερά επεισόδια του περασμένου Ιανουαρίου στον Έβρο, αλλά μάλλον πάλι μισο-καταλαβαίνει.

Τέταρτον, η ύπουλη εμπλοκή των ΜΚΟ με την απεριόριστη βοήθεια της ΕΕ, της Τουρκίας και  Μεγαλοεπιχειρηματιών. Συγκλονιστικά στοιχεία, ήλθαν στο φως της δημοσιότητας, για τον τρόπο με τον οποίο δεκάδες μέλη τεσσάρων ΜΚΟ διευκόλυναν κυκλώματα δουλεμπόρων να προσεγγίσουν τις ακτές των ελληνικών νησιών με βάρκες γεμάτες παράνομους μετανάστες, φέρνει στο φως η δικογραφία που σχηματίστηκε εναντίον τους. Οι κατηγορούμενοι, όλοι αλλοδαποί αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες για τη δράση τους. Και δεν είναι μόνο οι τέσσερες ΜΚΟ που παράνομα προωθούν παράνομα λαθρομετανάστες. Οι πιο πολλές ΜΚΟ αυτό κάνουν είτε φανερά είτε κρυφά και ύπουλα.

Πρόσφατα «παράνομοι μετανάστες» στο νησί της Λέσβου έβαλαν φωτιά στον καταυλισμό προσφύγων στη Μόρια που ήταν κτισμένο με χρήματα τωνευρωπαίων πολιτών. Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε η Λέσβος για τους επόμενους τέσσερις μήνες, μετά την φωτιά και τα επεισόδια, που οδήγησαν σε ολική καταστροφή στον καταυλισμό προσφύγων στη Μόρια. Χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ των οποίων άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, μητέρες, μωρά και μικρά παιδιά αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στους δρόμους, δίπλα στα καμένα, σε χωράφια, πάρκινγκ με τις εικόνες να κάνουν τον γύρο του κόσμου.

Πόσο υπερήφανοι είμαστε, πολίτες της ΕΕ για την παραπάνω εικόνα; Συγχαρητήρια και στον κ. Ερντογάν που είναι αυτός που ενθαρρύνει την παράνομη μετανάστευση.

Οι περίπου 1.000 μετανάστες και πρόσφυγες που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες στεγάστηκαν προσωρινά σε ένα πλοίο που παρέχεται από την Blue Star, ενώ για τον ίδιο λόγο δύο πολεμικά πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού έφτασαν μια μέρα μετά την εκδήλωση. Γιατί ο ελληνικός λαός πρέπει να πληρώσει για όλα αυτά, όταν δεν είναι υπεύθυνος για την ανικανότητα της μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ;

Και πέμπτον, και χειρότερο, έχει ανακύψει και το πρωταρχικό θέμα της σύγχυσης. Είναι απίστευτο, αλλά η Ευρώπη δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι άλλο πρόσφυγας, άλλο μετανάστης, άλλο λαθρομετανάστης, κι άλλο εισβολέας. Δεν έχει λογική να τους βλέπεις όλους ίδιους. Είναι αυτονόητο, αλλά όχι και τόσο στα υψηλά κλιμάκια της Ε.Ε. Μοιραία, και η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη δυσκολεύεται να καταλάβει ότι είναι θανατηφόρο λάθος να μεταχειρίζεσαι σαν πρόσφυγα έναν που προσέρχεται με ανυπόκριτους πολιτικούς σκοπούς. Έναν εισβολέα!

Λοιπόν, ηγέτες της ΕΕ, κατανοήσετε καλά τα εξής: δημιουργήστε ένα ΞΕΚΑΘΑΡΟ νομικό πλαίσιο μεταναστευτικής πολιτικής. Ξεκάθαρο, σημαίνει πρωτίστως ασφαλείς διακρίσεις μεταξύ πρόσφυγα, μετανάστη, λαθρομετανάστη και εισβολέα. . Διεθνές νομικό πλαίσιο υπάρχει, αλλά φαίνεται ότι δεν έχετε καταλάβει ούτε τα βασικά της Συνθήκης της Γενεύης. Δείτε μήπως χρειάζονται κάποιες βελτιώσεις, ιδίως μετά τις γνωστές σας καταστρατηγήσεις. Ξεχάστε τη συμφωνία του Μαρρακές που δεν έχει την σύμφωνη γνώμη πολλών κρατών μελών της ΕΕ (Ουγγαρία, Πολωνία, Αυστρία, Σλοβενία,  Τσεχία, Βουλγαρία, Κροατία).Στον ΟΗΕ  δεν ψηφίστηκε και από πολλά κράτη όπως: ΗΠΑ, Ρωσία, Αγγλία, Ισραήλ, Ελβετία,  Αυστραλία, Βραζιλία κ.α. Να σημειωθεί ότι πρόκειται για κείμενο το οποίο ΔΕΝ είναι δεσμευτικό για κανένα, απλώς διακηρύσσει κάποιες γενικές αρχές διεθνούς συμπεριφοράς απέναντι στις «ροές» των λαθρο-μεταναστών. Το Σύμφωνο Μαρρακές ενθαρρύνει την λαθρομετανάστευση. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Αίτηση για άσυλο μπορεί να κάνει κάποιος -αυτός λέγεται πρόσφυγας!- που έχει φύγει από τη χώρα του και δεν μπορεί να γυρίσει, επειδή φοβάται βάσιμα ότι θα υποστεί δίωξη για έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω λόγους:• φυλής• θρησκείας• εθνικότητας• συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα• πολιτικών πεποιθήσεων

Προκειμένου να χορηγηθεί άσυλο σε έναν αιτούντα, θα πρέπει να πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις και τουλάχιστον έναν λόγο δίωξης. Και πρέπει να έχει και νόμιμα χαρτιά ταυτοπροσωπίας. Αίτηση για άσυλο, μπορεί και πρέπει να κάνει ο πρόσφυγας στην πρώτη ασφαλή χώρα που φθάνει. Η χώρα υποδοχής μπορεί να αρνηθεί, αν αδυνατεί να παράσχει άσυλο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Τουρκία είναι η πρώτη χώρα που συνωστίζονται σήμερα εκατομμύρια πρόσφυγες- μετανάστες. Και όλα αυτά ανατρέπονται, όταν εκλείψουν οι λόγοι που τον έκαναν προσωρινά πρόσφυγα. 

Αυτά για τους πρόσφυγες. Και όλοι οι άλλοι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ. Το καταλάβατε; Από εκεί και πέρα, υπάρχει η μετανάστευση. Αλλά δεν μπαίνει κανένας μετανάστης στην Ε.Ε. παριστάνοντας τον πρόσφυγα.

Όσοι, λοιπόν, επιθυμούν να μεταναστεύσουν σε χώρα της ΕΕ, κυρίως για να εργασθούν, μεταβαίνουν στα αντίστοιχα προξενεία που υπάρχουν στη χώρα τους,και κάνουν αίτηση για μετανάστευση. Και οι χώρες της ΕΕ που έχουν ανάγκη εργατικού δυναμικού, ανακοινώνουν πόσους μετανάστες θέλουν .Η διαδικασία είναι γνωστή. Όσο για όλους τους μετανάστες-πρόσφυγες που σήμερα είναι στη Τουρκία ακολουθείτε η ίδια διαδικασία. Για ένα χρόνο παίρνουν ειδική κάρτα παραμονής. Οι χώρες που επιθυμούν μετανάστες αυξάνουν τον αριθμό των προξενείων στη Τουρκία και οι μετανάστες-πρόσφυγες ακολουθούν τη διαδικασία που μόλις πρότεινα. Για τον ένα χρόνο παραμονής των στην Τουρκία η ΕΕ παρέχει οικονομική βοήθεια που όμως την χειρίζεται  η ίδια.

Συνεπώς, μπορούμε να έχουμε ξεκάθαρη νομοθεσία και πολιτική, απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Ξεχωριστά μεν, αλλά υπάρχει κάτι βασικό: και οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, έρχονται σαν φίλοι. Και σαν φίλοι οφείλουν να συμπεριφέρονται.

Από την άλλη, οι λαθρομετανάστες και οι εισβολείς, έχουν το αντίθετο χαρακτηριστικό: ΔΕΝ έρχονται σαν φίλοι, ούτε συμπεριφέρονται σαν φίλοι. Και δεν επιτρέπεται η Τουρκία να χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό για τα δικά της πολιτικά και στρατιωτικά της σχέδια. Και είναι απαράδεκτο η ΕΕ να ανέχεται τον κ Ερντογάν να την απειλεί ότι θα της στείλει εκατομμύρια μετανάστες-λαθρομετανάστες.  ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΝ ΔΙΑΛΟΓΟ με την ΤΟΥΡΚΙΑ μεΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ και ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ. Είναι στοιχειώδες ότι εκμεταλλεύεται τη σύγχυση που εσείς έχετε καταδικάσει την Ευρώπη. Που δεν έχετε ξεχωρίσει τους φίλους (πρόσφυγες, μετανάστες) από τους μη φίλους (λαθρομετανάστες, εισβολείς). Μπορείτε, λοιπόν, να ολοκληρώσετε το ταχύτερο τις νομικές προσαρμογές. Με μιά ξεκάθαρη πολιτική-νομοθετικής σας απόφαση σταματάει άμεσα κάθε προώθηση «μεταναστών» με τη σημερινή μέθοδο. 

Κι όποιο κράτος δεν συμμορφώνεται, θα έχει ανάλογες συνέπειες. Αυτό, θα ισχύεικυρίως για την Τουρκία. Τέρμα τα αστεία.

Αν δεν γίνουν αυτά για το μεταναστευτικό, η ΕΕ πρέπει να ξεχάσει την υλοποίηση του ευρωπαϊκού οράματος και την επίτευξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Να θυμίσω τι είχε πει ο Jean Monnet:: «η συνεργασία των εθνών, όσο σημαντική και να είναι, δεν επιλύει τίποτα. Αυτό που πρέπει να επιτευχθεί είναι η συγχώνευση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών λαών και όχι απλά η διατήρηση των ισορροπιών αυτών των συμφερόντων». Αυτό παραμένει ως σήμερα επίκαιρο και εκφράζει την πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αν δεν το καταλάβει η ΕΕ σύντομα θα διαλυθεί. Οι Λαοί των χωρών της Μεσογείου δεν θα ανεχθούν άλλο τη κοροϊδία των κρατών ελίτ της ΕΕ.

Ειλικρινά, δείτε τη φωτογραφία που ακολουθεί και απαντήστε μας: από ποιες  εμπόλεμες χώρες προέρχονται οι επιβαίνοντες του σκάφους και προωθούνται παράνομα στα Ελληνικά νησιά; Ποια κριτήρια πληρούν και δικαιούνται πολιτικό άσυλο; Και ποιοι είναι αυτοί που τους προωθούν; Και με τι οικονομικά οφέλη; Ίχνος ντροπής δεν έχουν οι ηγέτες της ΕΕ και κυρίως των βόρειων χωρών;

Αίσχος και ντροπή! Και θέλει η ΕΕ να γίνει ισχυρή παγκόσμια οικονομία;; Εδώ δεν μπορεί να βρει λύση στο μεταναστευτικό μετά από 30 χρόνια ανικανότητας! 

Ας ελπίσουμε έστω και τη τελευταία στιγμή να πρυτανεύσει η λογική.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ. 

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

WHAT IMMIGRATION POLICIES DOES EUROPE DESERVE?

By Professor Peter P. Groumpos, Emeritus Professor, University of Patras Member of IHA

Many believe that the European Union (EU) is today a strong economic and political union on the World Chessboard. They take it for granted, looking at the Euro, the figures and the statistics and till recently the climate of confidence. But how true is such a version? Many, question it, especially after the departure of England, a country that was one of the founding members of the EU. Are they worried not so much about leaving as much about the reasons for BREXIT? Really: How many understand why England left without calculating the cost of this exit? Are the English people so “stupid”? How many Europeans are able to think it through? What will be the next Member State to follow the path of England? 

I believe it is worthwhile someday to conduct a sincere historical review of European integration. But this will be done another time of the near future.

The Maastricht Treaty created the European Union, officially established on 1 November 1993. This Treaty is based on three pillars: the European Communities, the Common Foreign and Security Policy (CFSP) and cooperation in the field of justice. and Home Affairs (JHA). In view of the enlargement of the Union, the necessary adjustments were made by the Treaty of Amsterdam to ensure a more efficient and democratic functioning of the Union. One of the main characteristics of the EU was the introduction of the “decision procedures”, which strengthened the role of the European Parliament in decision-making and new forms of cooperation between the EU member states. in the fields of defense, justice, external borders and home affairs. But other changes were needed. Thus in 2000 the Treaty of Lisbon, was signed, knowing also as the Lisbon Strategy extending Parliament’s full legislative power to more than 40 new areas, including agriculture, energy security, immigration, justice and EU funds. In other words, for the first time, the democratic foundations of the Union were defined, which were based on the principle of democratic equality, the principle of representative democracy and the principle of participatory democracy. All this, no doubt, aspired to make the EU a prosperous community of states, and one of the strongest and most prosperous economies in the world.

Sure, those were nice words. But, unfortunately, it was to be proven to this day that they are just words. In fact, before even 4-6 years had passed, everyone agreed that the Lisbon Strategy, was going to a complete failure. Indeed, in 2009, Fredrik Reinfeldt, the Swedish Prime Minister who held the rotating EU Presidency, declared the strategic failure of the Lisbon Strategy. Failure, in fact, which was therefore predictable and predictable. However, the worst thing is that, the extension of this failed approach continued after 2010 and I dare say that it continueseven today, 20 years after its official signing. 

I will not go into further analysis of this failure but will move on to the issue of Immigration and Asylum. This is because consultations are taking place these days all over Europe. The EU wants to develop a new approach to better managing all aspects of migration. Its aim is to combat illegal immigration and smuggling of migrants, save lives and secure the EU’s external borders, while attracting talent and skills. I’m afraid it will stay in big words again. Here is WHY.

First, a deep problem is revealed in decision-making processes. I will not go into details but will remind the leaders of the EU Member States and all EU citizens, of the Dublin I, II, III and IV treaties. They started in 1990 and today (after 30 years!) we are still discussing HOW the EU will legislate a proper and functional framework for immigration! It cannot rely on the German Presidency either. Since the interests of rich different Member States (thus including Germany) will not allow a correct and effective framework to be established.

Secondly, an unacceptable hypocrisy by the EU Member States is revealed. Immigration plagues Europe even before 2010, but neither the states nor the EU. they have given examples that they know what they really want. The most cynical want cheap hands and as-as a demographic solution. The warm-blooded want to drive everyone away. Both the merciful and the human rights activists are willing to suffer anything, even the “illegal immigrants”. But this suffering should not touch them.

Third, the EU was characteristically slow to understand that it is not Greece’s fault to bear all the burdens of immigration. Especially, as this is further complicated by the involvement of Turkey and the Greek-Turkish disputes in this issue. Not more or less, the EU for many years it was difficult (or did not want) to understand that the Greek-Turkish borders are also European-Turkish borders.  EU seems now to realize something after the sad episodes of last January on the Evros river (Greek-Turkish borders), but it probably does not want to accept it completely.

Fourth, the insidious involvement of NGOs with the unlimited help of the EU, Turkey, big business and wealthy people. Shocking facts have come to light recently about the way in which dozens of members of four NGOs facilitated “slave traders” «slave traders’ circuits» to reach the shores of the Greek islands in boats full of “illegal immigrants”. The accused, all foreigners, have been brought to justice, facing heavy charges for their actions. And it is not just the four NGOs that are illegally promoting illegal immigrants. Most NGOs do this either overtly or covertly and insidiously. Recently  “illegal immigrants” on the island of  Lesvos set fire at the camp ofMoria. (a camp that was crated with money of European citizens). The camp was totally destroyed. Lesvos was declared a state of emergency for the next four months, after the fire and the incidents that led to total destruction in the refugee camp in Moria.    In Lesvos went urgently the Vice President of the Commission, Mr. Margaritis Schoinas.

“All articles that are published on the IHA website express the exclusive points of view of the members of IHA.  The IHA website neither censors, endorses, nor intervenes in the opinions expressed by the members of IHA.”  

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΗΤΑΝΕ ΥΠΟ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Κύριε Ερντογάν: πόσους αιώνες η Μεσόγειος ήταν υπό Τουρκική κυριαρχία και πόσους από άλλους Λαούς;

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν μετά από πρόσφατο  Υπουργικό Συμβούλιο είχε το θράσος να πει:

«Δεν δικαιούται κανείς να αποκλείσει την Τουρκία από την Μεσόγειο η οποία επί αιώνες ήταν υπό τουρκική κυριαρχία». Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία των διαψεύδουν. Διότι οι υπόλοιποι λαοί που ζούσαν στη Μεσόγειο πριν έλθουν οι «Τούρκοι» είχαν τη Μεσόγειο υπό την κυριαρχία των πολύ πιο πολλούς αιώνες. Αθροιστικά  για πάνω από 35 αιώνες όπως θα δούμε σε αυτό το άρθρο, ενώ η Τουρκία μόνο για 2-3 αιώνες και όχι ολόκληρη αλλά τμήμα της! Ακόμη δεν τίθεται ζήτημα αποκλεισμού αλλά εφαρμογής του διεθνούς δικαίου εξίσου για όλους  τους λαούς της Μεσογείου. Ισχύει ή δεν  ισχύει το διεθνές δίκαιο που το παραβιάζει συστηματικά και συνεχόμενα από το 1974; Μέχρι πότε ο ΟΗΕ και η Διεθνής Κοινότητα θα ανέχεται αυτήν την θρασύτατη παραβατικότητα της Τουρκίας; Όταν θα είναι πολύ αργά;

Μήπως ο κ. Ερντογάν χρειάζεται να μελετήσει λίγο καλύτερα την Παγκόσμια Ιστορία  και κυρίως την Τουρκική ή Οθωμανική αυτοκρατορία; Η Μεσόγειος ήταν εν μέρει και όχι ολόκληρη, υπό τουρκική κυριαρχία το πολύ για 2-3 αιώνες. Όποιος  διαβάσει λίγο προσεκτικά την εμφάνιση και ανάπτυξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας θα καταλάβει πολύ καλά γιατί τολμώ να πω με θάρρος και υπευθυνότητα ότι η τουρκική κυριαρχία στη Μεσόγειο ήταν μόλις 2-3 αιώνες. Επίσης η Τουρκική κυριαρχία στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή μέχρι τη Βόρεια Αφρική δεν ξεπερνούν τα 500 χρόνια (και αυτά μόνο σε λίγες μικρές περιοχές της Ασιατικής Τουρκίας). Όταν σε όλα αυτά τα μέρη κατοικούσαν διάφοροι λαοί με απαράμιλλο πολιτισμό για πάνω από 35 αιώνες πριν τον ερχομό των Τούρκων. Με τα ανωτέρω αυτά που μόλις τόλμησα να πω είναι αληθέστατα. Μάλλον η Τουρκία και ο κ. Ερντογάν δεν γνωρίζει το νόημα του όρου «αλήθεια» και μάλιστα την Ιστορική. 

Για να την ορίσουμε επιστημονικά: Η λέξη «αλήθεια» προέρχεται από το α (στερητικόν) και τη: λήθη. Δεν λησμονώ, δεν ξεχνώ. «Αλήθεια» είναι να διδάξω στους νέους μας πως αναπτύχθηκε και γιγαντώθηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία.  «Αλήθεια» είναι να μάθει όλη η υφήλιος τα όσα υπέφεραν όλοι οι λαοί που ήταν υπόδουλοι  από τους Οθωμανούς και Νεότουρκους και ειδικά οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Θυμόμαστε και δεν ξεχνούμε ποτέ τις γενοκτονίες, τους διωγμούς, τους βιασμούς, τις εθνοκαθάρσεις, τις εξορίες  και τις ταλαιπωρίες. Κάνουμε υπέρβαση αλλά ποτέ δεν λησμονούμε την Οθωμανική βαρβαρότητα και θηριωδία, για να μην επαναληφθούν ποτέ πάλι στο μέλλον. Μαθαίνουμε λοιπόν τις ιστορικές αλήθειες και τις διδάσκουμε στους νέους ολοκλήρου του πλανήτη.

Από όλα τα ιστορικά βιβλία και εκτεταμένες μελέτες,  η Οθωμανική αυτοκρατορία ιδρύθηκε το 1299 στη βορειοδυτική Μικρά Ασία στην πόλη Σετζούτ από τον Ογούζο Τούρκο φύλαρχο Οσμάν Α΄. Να σημειωθεί ότι η πόληΣετζούτ δεν είχε καν θαλασσινή παραλία. Ήταν μακριά από τη Μεσόγειο. Ήταν γιος του Τούρκου φύλαρχου Ερτογρούλ που ήταν αρχηγός της φυλής των Καγί ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Σετζούτ αφού μετανάστευσε με την φυλή και την οικογένειά του από τη Αρμενία. Αυτοανακηρύχτηκε Σουλτάνος το 1312, του δικού του μικρού ανεξάρτητου κράτους, στο οποίο έδωσε το όνομα του. Για πρώτη φορά είδαν από μακριά τη θάλασσα το 1326 όταν ο Οσμάν Α΄ πολιόρκησε την Προύσα, την οποία τελικά κατέλαβε ο γιος του Ορχάν, διότι ο ίδιος απεβίωσε. Παρεμπιπτόντως η Προύσα ήταν κοντά στα στενά του Ευξείνου Πόντου που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο και όχι παραθαλάσσια. Τον αιώνα μετά τον θάνατο του Οσμάν Α΄ η Οθωμανική κυριαρχία άρχισε να επεκτείνεται στη Μικρά Ασία και στα Βαλκάνια. Όπως αναφέρθει πιο πάνω ο γιος του Οσμάν Α΄, Ορχάν κατέλαβε την πόλη Προύσα στη βορειοδυτική Μικρά Ασία το 1326 και την κατέστησε τη νέα πρωτεύουσα του Οθωμανικού κράτους. 

Μόλις, το 1354 οι Οθωμανοί πέρασαν στην Ευρώπη και με την κατάκτηση των Βαλκανίων ηΟθωμανική μικρή επαρχία μεταμορφώθηκε σε μια διηπειρωτική αυτοκρατορία. Η σημαντική πόλη της Θεσσαλονίκης και άλλα μέρη των Βαλκανίων, όμως ανακατελήφθησαν από τους Βενετούς το 1387 για να επανέλθουν στην Οθωμανική αυτοκρατορία μετά το 1440 (άρα δεν τα είχαν για πάνω από 50 χρόνια). Με την επέκταση της Τουρκικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης έγινε κρίσιμος στρατηγικός στόχος. Ωστόσο η στρατηγική θέση της πόλης στα Στενά του Βοσπόρου και τα αμυντικά στρατιωτικά χαρακτηριστικά της καθιστούσαν δύσκολη την κατάληψή της. Τελικά μετά από πολλές και σκληρές μάχες οι Οθωμανοί κατέλυσαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από το Μωάμεθ τον Πορθητή στις 29 Μαΐου του 1453.

Το 15ο και 16ο αιώνα η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν στο απόγειό της και εισήλθε σε μια περίοδο οικονομικής ευημερίας και επέκτασης. Η Αυτοκρατορία ευημερούσε υπό την ηγεσία μιας σειράς αφοσιωμένων και αποτελεσματικών Σουλτάνων. Ένας εξ ’αυτών ήταν ο Σελίμ Α΄. Ο Σελίμ Α΄ γεννήθηκε το 1470. Ήταν ο μικρότερος γιος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ και της Γκιουλμπαχάρ Χατούν, Ελληνίδας του Πόντου που το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία. Ο Σελίμ Α΄ εκθρόνισε τον πατέρα του το 1512, ο οποίος πέθανε αμέσως μετά, και έγινε σουλτάνος με την βοήθεια των γενιτσάρων. O Σελίμ έδειξε για πρώτη φορά τον αιμοσταγή χαρακτήρα του όταν σκότωσε δύο αδερφούς και πέντε ανιψιούς για να μην του κλέψουν το θρόνο. Ο Σελίμ εγκαθίδρυσε την Οθωμανική κυριαρχία στα μέσα του 15ου αιώνα στη Περσία και στην Αίγυπτο και ναυτική παρουσία στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής (1520-1566) κατέλαβε το Βελιγράδι το 1521, τα νότια και κεντρικά τμήματα του Βασιλείου της Ουγγαρίας κατά τους Οθωμανοουγγρικούς πολέμους. Στη συνέχεια πολιόρκησε τη Βιέννη το 1529, αλλά απέτυχε να καταλάβει την πόλη. Το 1532 έκανε άλλη μια επίθεση στη Βιέννη, αλλά αποκρούστηκε στην πολιορκία του Γκουνς. Η Κύπρος ήταν υπό Οθωμανική κυριαρχία μόνο από το 1571 μέχρι το 1878 (πέρασε στη βρετανική αυτοκρατορία) δηλαδή μόλις 300 χρόνια. Το ίδιο και με την Κρήτη που τελικά  ήτανε υπό Οθωμανική αυτοκρατορία μετά το 1715.Η Κρήτη αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη πολιτεία το 1898 μετά από παρέμβαση ευρωπαϊκών δυνάμεων. Η Κρητική Πολιτείαενώθηκε τελικά με την Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς πολέμους. Δηλαδή η Κρήτη ήτανε υπό την Οθωμανική αυτοκρατορία και όλη η θάλασσα γύρω της μόνο για 180 χρόνια. Ούτε καν δύο αιώνες!

Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε νικηθεί κατά κράτος και αναγκάσθηκε να υπογράψει την Συνθήκη των Σεβρών, που επικαλέστηκε πρόσφατα ο Τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν. Η Συνθήκη επί της ουσίας όριζε τον διαμελισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας από τις συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ μετά την ήττα της στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Ας μην ξεχάσουμε ότι η Τουρκία στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο πολεμούσε στο πλευρό της Γερμανίας αλλά και στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ενώ δήλωνε ουδέτερη, τα ιστορικά γεγονότα δηλώνουν ότι η Τουρκία βοηθούσε την χιτλερική Γερμανία με διάφορους τρόπους. Εξ ου και η απαράδεκτη και συνεχής ανισοβαρής υποστήριξη της Γερμανίας προς την Τουρκία. Μετά την επικράτηση των Νεότουρκων, που μετέφεραν την πρωτεύουσα στην Άγκυρα, καθώς και την Μικρασιατική Καταστροφή, οι σύμμαχοι υπέγραψαν νέα συνθήκη ειρήνης (Συνθήκη της Λωζάνης) το 1923, με ευνοϊκότερους όρους για την νέα Τουρκία.

Ας υπενθυμίσουμε ακόμη ότι όλοι οι λαοί υπό την Οθωμανική δουλεία ποτέ δεν την αποδέχθηκαν. Σε όλο το διάστημα της Οθωμανικής κυριαρχίας 500-550 υπήρχαν συνεχείς εξεγέρσεις. Αυτό είναι ένα θέμα άλλου άρθρου.  Η Οθωμανική αυτοκρατορία λοιπόν βρισκόταν πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση. Όποιος δεν υποτάσσονταν τον έτρωγε το Οθωμανικό σπαθί. 

Άρα η Μεσόγειος (όχι όλη παρά μόνο μικρό τμήμα της) ήταν υπό Τουρκική κυριαρχία το πολύ για 2-3 αιώνες. Ας μάθει ο κ. Ερντογάν ότι στην Μεσόγειο ζούσαν και ζουν πολλοί άλλοι λαοί πολύ πριν ο «Τούρκος» με το οθωμανικό σπαθί επιβάλει τον δεσποτισμό. Αυτοί οι λαοί ήταν και είναι : Αιγύπτιοι, Έλληνες, Άραβες, Εβραίοι, Φοίνικες, Ρωμαίοι, Σέρβοι, Πέρσες και πολλοί άλλοι. Και αυτοί ζούσαν τουλάχιστον πριν από τον 15ο π.Χ. αιώνα. Ξέρετε μαθηματικά κ. Ερντογάν; Μάλλον όχι. Από τον 15ο π.Χ. αιώνα μέχρι τον 15ο μ.Χ. είναι 30 αιώνες! Πιο συγκεκριμένα η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία διήρκησε για περίπου 1100 χρόνια (753 π.Χ. -350 π.Χ.) και η Βυζαντινή αυτοκρατορία άλλα 1100 χρόνια (350-1453). Θα ήταν δε πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο μια σύγκριση τι προσέφερε η κάθε μία αυτοκρατορία στην Ευρώπη και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Το Βυζάντιο ήταν μια Ελληνική Αυτοκρατορία  και δενήταν απλά μια ακόμα αυτοκρατορία που ήρθε και πέρασε. Το Βυζάντιο κράτησε και κυριάρχησε πολιτικά, στρατιωτικά και – το κυριότερο – πολιτιστικά σε όλη σχεδόν την Ευρώπη και την μεταβόλισε προκαλώντας την Αναγέννηση .

Άρα ο κ. Ερντογάν «ψεύδεται ασύστολα» ή πιο σωστά θέλει να παραπλανά διαρκώς την Διεθνή κοινότητα όταν λέει η: «Μεσόγειος η οποία επί αιώνες ήταν υπό τουρκική κυριαρχία». Με το ζόρι 3-4 αιώνες και τμηματικά . Η επικράτεια του βρίσκεται στην Ασία! Η Μεσόγειος ήταν το κέντρο πολιτισμών πολλών λαών για πάνω από 30 αιώνες πριν έλθουν οι πρώτοι επικαλούμενοι “Τούρκοι” (ουσιαστικά  οι πρόγονοί σας) από τα βάθη της Ασίας. Και όλοι αυτοί ζούσαν αρμονικά με τις τότε συνθήκες και ανέπτυξαν απαράμιλλους πολιτισμούς που η Τουρκία ούτε στον ύπνο της δεν έχει να δείξει στην ανθρωπότητα. Άρα κ. Ερντογάν θα πρέπει να μάθετε καλά την ιστορία των λαών και των πολιτισμών της Μεσογείου. Και γι’ αυτό καλύτερα να μη τολμήσετε να ξαναμιλήσετε για το ποιοι λαοί έχουν τα περισσότερα δικαιώματα στα Βαλκάνια και στην Μεσόγειο. Σίγουρα όχι η Τουρκία για την οποία κόπτεσθε. Τα 500-550 χρόνια κυριαρχία σας όλων αυτών των περιοχών δεν γνώρισαν τίποτα από το Οθωμανικό σπαθί και μόνο για αυτό θα σας θυμούνται. Και είναι το ίδιο σπαθί που ο Ιμάμης, Αλί Ερμπάς, ο οποίος ανέβηκε στον άμβωνα της Αγίας Σοφίας κρατώντας και κουνώντας ένα οθωμανικό ξίφος, στη φιέστα παρωδία που έστησε ο Ερντογάν στις 24 Ιουλίου όταν μετέτρεψε την Αγία Σοφία από Μουσείο σε Τζαμί και που κράτησε δυόμιση ολόκληρες ώρες. 

Σημ. Μία πολύ καλή πηγή  για την ανέλιξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας είναι το βιβλίο του Έλληνα συγγραφέα: Βασίλης Μούτσογλου: Η ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Καθ. Πέτρος Π. Γρουμπός,

Ομότιμος καθηγητής, Πανεπιστημίου Πατρών.- Μέλος του ΙΗΑ

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.  

ΠΗΓΗ: International Hellenic Association