Είμαστε δάσκαλοι και όχι λοιμωξιολόγοι

«Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!!... Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθιά,  o πόλεμος να μην μπορεί να τα γκρεμίσει», μας κανοναρχεί ο αθάνατος Κωστής Παλαμάς, στο αφιερωμένο «στον δάσκαλο» ποίημά του. Σμίλη κρατά ο δάσκαλος, την σμίλη του λόγου και της διδασκαλίας, και λαξεύει και «ζωγραφίζει» στις άπλαστες ψυχές των μαθητών του, τα τιμαλφή, την ανοξείδωτη προίκα των … Continue reading Είμαστε δάσκαλοι και όχι λοιμωξιολόγοι

Μετά τους ναούς, κλειδώνουν και τις θύρες της ιστορίας

«Στου Κιλκίς την ολόμαυρη ράχη περπατώντας η Δόξα μονάχη μελετά τα λαμπρά παλληκάρια και στην κόμη στεφάνι φορεί γινωμένο απ’ ολίγα χορτάρια πού 'χαν μείνη στην έρημη γη». Διαβάζω από το βιβλίο "Αθάνατη Ελλάς" του Δ Καλλιμάχου, αυτόπτου μάρτυρος και "εθελοντού ιεροκήρυκος της Ε' Μεραρχίας", για την ένδοξη μάχη του Κιλκίς: " Εκεί προς τα … Continue reading Μετά τους ναούς, κλειδώνουν και τις θύρες της ιστορίας