Σταυρός και ντουφέκι. Αυτά τα δύο είναι η Ελλάδα

Τον  Οκτώβριο του 1964, ο Ηλίας Βενέζης, ο σπουδαίος λογοτέχνης μας και ακαδημαϊκός, εκφώνησε λόγο στην Ακαδημία Αθηνών με τίτλο «το πάθος των Φιλικών». Στον επίλογο της ομιλίας του αναφέρθηκε στον θάνατο ή, καλύτερα, στην «οσιακή κοίμηση» του Αλέξανδρου Υψηλάντη, του αθάνατου αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας. Διαβάζω: «Όταν οι Αυστριακοί αποφυλάκισαν τον πρίγκηπα ήταν πια … Continue reading Σταυρός και ντουφέκι. Αυτά τα δύο είναι η Ελλάδα

Μαθήματα ελληνικών και φιλοπατρίας από Κινέζους

«Ο δάσκαλος ήρθε. Έφεραν το παιδάριο στο εντευκτήριο της φυλακής. Με τα χέρια σιδερωμένα. Ανάμεσα σε δυο δεσμοφύλακες: τον ένα Τούρκο, τον άλλο Άγγλο. Του έλυσαν τα χέρια. Ο δάσκαλος άπλωσε μπρος του τα χαρτιά, του έδωσε μολύβι να γράψει, περίμενε, με την καρδιά γεμάτη λυγμούς, να ξεμουδιάσουν τα χέρια του παιδιού.  Το παιδί πήρε … Continue reading Μαθήματα ελληνικών και φιλοπατρίας από Κινέζους

Η πασών των εορτών επεδήμησεν εορτή

Πλησίασε κάποτε ένας Ευρωπαίος, ένας Φράγκος, τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή, Γιώργο Σεφέρη, πειράζων αυτόν και λέγων:«Μα, πιστεύετε σοβαρά ότι είστε απόγονοι του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή ; Απάντησε ο ποιητής: Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον … Continue reading Η πασών των εορτών επεδήμησεν εορτή

Βιογραφικό σημείωμα μιας δασκάλας

«Την λευτεριά ρωτήσανε ποιας μάνας είναι γέννα / και είπε πως την γέννησε το ελληνικό το αίμα».             Αφιέρωμα το παρόν σημείωμα.  Όχι μόνον επετειακό, αλλά και λίαν επίκαιρο. «Και αν είναι πλήθος τ’ άσχημα κι αν είναι τ’ άδεια αφέντες», ακολουθώντας «τα μονοπάτια της ποίησης» του Παλαμά, έχουμε το κελάρι το πατρογονικό, γεμάτο τζιβαϊρικά … Continue reading Βιογραφικό σημείωμα μιας δασκάλας