Στον μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο…

Όχι, δεν είναι λάθος γραμμένη η λέξη. «Μαναστήρια» ονόμαζε ο λαός τις ιερές μονές του Γένους. Στο βιβλίο του Χρήστου Χρηστοβασίλη (1862-1937), για τον οποίο όπως προσφυώς γράφτηκε, «ίσως δεν ήταν λόγιος αλλά κλεφταρματολός», με τίτλο «Ηρωικά διηγήματα», διαβάζουμε για τις τελευταίες ορμήνειες του βαριοπληγωμένου μετά από μάχη με τους Τούρκους, Αητόγιαννου, του  τιμημένου και … Continue reading Στον μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο…

Οι αετοί και οι σαύρες

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Μάλιστα. Το οποίο, ως συνήθως, μετατρέπεται σε… συλλ-αλιτήριο. Και τι σημαίνει πανεκπαιδευτικό; Ότι όλη (πάσα) η εκπαιδευτική κοινότητα, δηλαδή οι χαραμοφάηδες συνδικαλιστές, πλαισιωμένοι και από τα γνωστά πεζοπόρα τμήματα των ευφημιστικώς λεγομένων αναρχικών, που, ωσάν τα σαλιγκάρια κατόπιν όμβρου πολλού, ξετρυπώνουν από τα κρησφύγετά τους και επιδίδονται σε λιθοτριψίες πεζοδρομίων και πετροπόλεμο. Και … Continue reading Οι αετοί και οι σαύρες

Αιωνία η ευγνωμοσύνη μας και η μνήμη του αθάνατου Γέρου του Μοριά

«Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά κι ο ήλιος στα λαγκάδια) λάμπουν και τα ’λαφρά σπαθιά των Κολοκοτρωναίων»   4 Φεβρουαρίου του 1843. Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης, αρπάζεται από τα φτερά της δόξας και μπαίνει διά παντός στο άγιο εικονοστάσι του Γένους. Τελευταία του επιθυμία, να βάλουν, στο μνήμα του την ημισέληνο, κάτω από τα τσαρούχια του, να την πατάει και πεθαμένος την Τουρκιά, όπως … Continue reading Αιωνία η ευγνωμοσύνη μας και η μνήμη του αθάνατου Γέρου του Μοριά

Εμείς δεν υπογράψαμε. Συνεχίζουμε να συνορεύουμε με τα Σκόπια

Έχω ενώπιόν μου το βιβλίο Γεωγραφίας της Έ Δημοτικού, τάξη στην οποία φέτος είμαι δάσκαλος. Το εγχειρίδιο τιτλοφορείται «Γεωγραφία» και υπότιτλος «Μαθαίνω την Ελλάδα». (Το σωστότερο θα ήταν «Μαθαίνω από την Ελλάδα», αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους συγγραφείς του). Το βιβλίο επανεκδόθηκε το 2020. Όμως την φετινή σχολική χρονιά, μας ήρθε πολύ διαφορετικό, … Continue reading Εμείς δεν υπογράψαμε. Συνεχίζουμε να συνορεύουμε με τα Σκόπια

Ως πότε θα ρημάζονται τα παιδιά από αυτήν την εκπαίδευση;

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός, Μέλος του ΙΗΑ «Σοκ στο πανελλήνιο!». «Άναυδη η Κοινή Γνώμη έμεινε από το γεγονός…». «Έπεσαν από τα σύννεφα…». (Η αφόρητη κοινοτοπία της… ανθρωποβροχής). «Αποτροπιασμός για τον ξυλοδαρμό…». Κάθε φορά που ξανασυμβαίνει πράξη βίας από ανηλίκους, για καμμιά εβδομάδα περίπου, θα παρελαύνει νυχθημερόν στα κανάλια, η έκπληξη, το σοκ, η μετά βδελυγμίας … Continue reading Ως πότε θα ρημάζονται τα παιδιά από αυτήν την εκπαίδευση;

Και πολίτες και, αν χρειαστεί, οπλίτες

Είναι μεγάλο σχολείο το ’21. Προσωπικώς ξεκίνησα ήδη στην τάξη μου να διδάσκω λόγια αθάνατα και πράξεις από τους ηρωικούς προγόνους μας. Μετά την πρωινή προσευχή και την ορθογραφία-που καταργήθηκε-σειρά παίρνει η ανάγνωση ενός κειμένου από τον βίο και την πολιτεία των πρωταγωνιστών της Εθνικής Επανάστασης. Θα το γράφω και πάντα και τα το λέω. … Continue reading Και πολίτες και, αν χρειαστεί, οπλίτες

«Η λευτεριά του Έλληνα κι η λευτεριά του ανθρώπου, παιδιά μεγάλου κόπου»

Από ένα εξαιρετικό στιχούργημα του Παλαμά είναι κλεμμένος ο τίτλος. («Ιερές κλεψίες» έλεγε ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, την προσφυγή στους τρανούς του Γένους). Είναι αφιερωμένο στην ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και στην ημέρα του ευαγγελισμού της πατρίδος, όταν γιορτάζουμε τα δύο «χαίρε». Το «χαίρε» του αρχαγγέλου και το «χαίρε» του εθνικού μας ποιητή.  … Continue reading «Η λευτεριά του Έλληνα κι η λευτεριά του ανθρώπου, παιδιά μεγάλου κόπου»