Είμαστε σήμερα λαός ευσεβής με φόβο Κυρίου στις καρδιές μας

Στην «Φιλοκαλία» των ιερών νηπτικών και θεοφόρων Πατέρων, το απαράμιλλο ανθολόγιο της αγίας ημών Πίστεως, «το της θεώσεως όργανον», κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, στον Δ΄ τόμο, στην σελίδα 62, διαβάζουμε τα εξής ψυχωφελή λόγια του αγίου Γρηγορίου του Σιναϊτου:«Εισίν ουν των συγγραφομένων λόγων, κατά τον μέγα Μάξιμον, τρόποι διάφοροι τρεις, ακατάγνωστοι τε και … Continue reading Είμαστε σήμερα λαός ευσεβής με φόβο Κυρίου στις καρδιές μας

Τα τέσσερα τέρατα που πρέπει να καταστρέψουμε

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός, Μέλος του ΙΗΑ Διάβασα προ καιρού ένα ωραίο και ευρηματικό άρθρο, στην έγκυρη και κραταιά εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ», ένα άρθρο του κ. Ιωάννη Ασλανίδη, αντιστρατήγου ε.α., για την μνηστηροφονία, το γνωστό επεισόδιο από την Οδύσσεια του Ομήρου. Με αφορμή το εξαιρετικό, σύντομο κείμενο του στρατηγού - «τα λόγια μας είναι παιδιά πολλών … Continue reading Τα τέσσερα τέρατα που πρέπει να καταστρέψουμε

Διδάσκει το παράδειγμα και όχι τα παχιά λόγια

«Να πάρουμε πίσω τις ζωές μας». Μάλιστα. Είναι η μόνιμη επωδός των ανυστάκτων φρουρών της υγείας μας. Το ποικιλώνυμο πολιτικό κυβερνολόι, τι έχασε, εν μέσω πανδημίας και χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό πρόσωπο στην κοινότοπη φράση; Μειώθηκε ο μισθός τους ή απαγορεύονται οι μετακινήσεις τους; Τι έχασαν, ξαναρωτώ, που θα το πάρουν πίσω; Έχασαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, … Continue reading Διδάσκει το παράδειγμα και όχι τα παχιά λόγια

Νά βροῦμε τά µονοπάτια πού πᾶν στή λευτεριά

Ἡ Ρωµιοσύνη ἐν’ φυλή συνότζιαιρη τοῦ κόσµου Κανένας δέν εὑρέθηκεν γιά νά τήν ἠξηλείψει, κανένας, γιατί σσέπει την πού τά ’ψη ὁ Θεός µου. Ἡ Ρωµιοσύνη ἐν’ νά χαθεῖ, ὄντας ὁ κόσµος λείψει! Βασίλης Μιχαηλίδης Τούτοι οἱ στίχοι πού θά τούς ζήλευε- ἄς µοῦ συγχωρεθεῖ ἡ ὑπερβολή – κι ὁ Σολωµός, εἶναι ἀπό τό ἀριστούργηµα … Continue reading Νά βροῦμε τά µονοπάτια πού πᾶν στή λευτεριά

«Υπάρχει δρόμος ωρέ! Ο δρόμος του Θεού»

«Ήταν πρωί, Σάββατο του Λαζάρου, 10 Απριλίου του 1826, όταν συγκροτήθηκε το νεκροδόξαστο εκείνο συμβούλιο αποφάσεως. Ήταν ένα συμβούλιο θανάτου. Οι καπεταναίοι είχαν αναλάβει να διερευνήσουν, με ανιχνευτές την ύπαρξη μυστικού δρόμου-διόδων για ακίνδυνο πέρασμα των ελεύθερων Πολιορκημένων στην ελευθερία. Κανένας όμως δεν έφερε ελπιδοφόρα πληροφορία. Οι λόγχες και οι στενωποί φυλάγονταν άγρυπνα από τους πολιορκητές σε βάθος χώρου και τόπου. Γενική ήταν η κατήφεια και ησιωπηλή θλίψη. Την σιωπή της … Continue reading «Υπάρχει δρόμος ωρέ! Ο δρόμος του Θεού»

Στον μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο…

Όχι, δεν είναι λάθος γραμμένη η λέξη. «Μαναστήρια» ονόμαζε ο λαός τις ιερές μονές του Γένους. Στο βιβλίο του Χρήστου Χρηστοβασίλη (1862-1937), για τον οποίο όπως προσφυώς γράφτηκε, «ίσως δεν ήταν λόγιος αλλά κλεφταρματολός», με τίτλο «Ηρωικά διηγήματα», διαβάζουμε για τις τελευταίες ορμήνειες του βαριοπληγωμένου μετά από μάχη με τους Τούρκους, Αητόγιαννου, του  τιμημένου και … Continue reading Στον μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο…

Οι αετοί και οι σαύρες

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Μάλιστα. Το οποίο, ως συνήθως, μετατρέπεται σε… συλλ-αλιτήριο. Και τι σημαίνει πανεκπαιδευτικό; Ότι όλη (πάσα) η εκπαιδευτική κοινότητα, δηλαδή οι χαραμοφάηδες συνδικαλιστές, πλαισιωμένοι και από τα γνωστά πεζοπόρα τμήματα των ευφημιστικώς λεγομένων αναρχικών, που, ωσάν τα σαλιγκάρια κατόπιν όμβρου πολλού, ξετρυπώνουν από τα κρησφύγετά τους και επιδίδονται σε λιθοτριψίες πεζοδρομίων και πετροπόλεμο. Και … Continue reading Οι αετοί και οι σαύρες