Γιατί χάθηκαν ευκαιρίες για αναστροφή της πορείας ολέθρου της Κυπριακής Δημοκρατίας;

του Σάββα Ιακωβίδη*

Ο Ατλάι Στίβενσον, πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, είπε κάποτε μια πικρότατη αλήθεια: «Στα πεδία των δισταγμών ασπρίζουν τα κόκκαλα εκατομμυρίων ανθρώπων,  οι οποίοι, στη χαραυγή της νίκης, σταμάτησαν να προχωρούν και κάθισαν να περιμένουν… Και, περιμένοντας, πέθαναν»! 

Αυτή η τραγική εικόνα διαζωγραφίζει  Κύπριους πολιτικούς. Είχαν ή η κατοχική Τουρκία τούς πρόσφερε μοναδικές ευκαιρίες για αναστροφή και αλλαγή της ακολουθούμενης καταστροφικής πολιτικής στο Κυπριακό, αλλά… Επέμεναν σε μια αδιέξοδη, ολέθρια πορεία, η οποία οδήγησε τον κυπριακό Ελληνισμό στα πρόθυρα της τουρκοποίησης.

Η σωτηρία της Κύπρου από τον τουρκικό συσφιγκτήρα βόα είναι ο υπέρτατος νόμος και το μοναδικό καθήκον της πολιτικής ηγεσίας. Απέτυχε! Και όχι μόνο απέτυχε, αλλά και εμμένει πεισματικά σε συνομιλίες, οι οποίες θα καταλήξουν ξανά σε χειρότερο αδιέξοδο και σε νέες υποχωρήσεις προς το τουρκικό θηρίο. 

Τρία κλασικά παραδείγματα, αποδεικτικά της ανεπάρκειας ηγετών της Κύπρου -συναινούσης και της Αθήνας- που χάθηκαν ανεκμετάλλευτα:

> Πρώτον, η ανακήρυξη του κατοχικού ψευδοκράτους τον Νοέμβριο 1983: Η παράνομη ενέργεια του Ντενκτάς, κατ’ εντολήν της Τουρκίας, ακύρωσε και εξουδετέρωσε όλα όσα είχαν συμφωνηθεί από την επομένη της τουρκικής εισβολής. 

  • Ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Σπ. Κυπριανού, κατελήφθη εξαπίνης αν και ο κατοχικός ηγέτης συχνά προειδοποιούσε για την ανακήρυξη τ/κ ψευδοκράτους. Αντί αλλαγής πορείας η ελληνική πλευρά επέμενε διάτορα σε συνομιλίες ως εάν να μη συνέβη τίποτε. Έκτοτε το ψευδοκράτος εμπεδώθηκε διεθνώς ως παράνομη οντότητα, έστω και αν αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία.

> Δεύτερον, στις 7 Απριλίου 2004, με το γνωστό διάγγελμά του προς τον κυπριακό Ελληνισμό, ο τότε Πρόεδρος, Τάσσος Παπαδόπουλος, είχε διακριθεί στην συνείδηση των πανελλήνων ως μεγάλος ηγέτης. 

Το ΟΧΙ, που κάλεσε τους Έλληνες της Κύπρου να αντιτάξουν βροντερά στο τερατούργημα Ανάν, θεωρήθηκε ως ισοβάθμιο εκείνου του Ιωάννη Μεταξά στη φασιστική Ιταλία. 

  • Η 24η Απριλίου 2004 είναι η πιο συγκλονιστική ημερομηνία στη σύγχρονη κυπριακή Ιστορία επειδή οι πολίτες, δημοκρατικά, ελεύθερα και κυρίαρχα, κατ’ αντίθεση προς Αναν-ιστές πολιτικούς, διέσωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία από μία νέα τουρκοκρατία.

Από την ίδια ημέρα του ενταφιασμού του σχεδίου Ανάν, διά του συντριπτικού 76% του κυπριακού Ελληνισμού, ο Τάσσος Παπαδόπουλος τι όφειλε να πράξει; 

Α) Να διασαλπίσει προς κάθε κατεύθυνση ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα γίνει πλήρως, και χωρίς καμία υπαναχώρηση, σεβαστό, επειδή αυτή είναι η κυρίαρχη και δημοκρατικά εκφρασθείσα απόφαση του λαού. 

  • Β) Να διαμηνύσει ότι είναι έτοιμος να συζητήσει με τον (τότε) Τούρκο Πρωθυπουργό (Ερντογάν) όχι το απορριφθέν και ενταφιασθέν εκ 10.000 σελίδων, σχέδιο Ανάν, αλλά πρόταση εκ δέκα σημείων και μιας σελίδας για τη λύση του Κυπριακού.

Γ) Αξιοποιώντας την πρωτοφανή υπερ-κομματική σύγκλιση θέσεων πολιτών απ’ όλα τα κόμματα, με το εκπληκτικό 76%, να προχωρήσει στη σύμπηξη ενός νέου κόμματος, το οποίο θα αναδιέτασσε το κομματικο-πολιτικό σκηνικό της Κύπρου και θα άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του τόπου, αποδυναμώνοντας και συντρίβοντας το τουρκοδιζωνικό ΔΗΣΑΚΕΛ. 

Δ) Να αξιοποιήσει πολιτικά, διπλωματικά, το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν και να πείσει τον διεθνή παράγοντα για τις γνήσιες προθέσεις μας να επιλύσουμε το Κυπριακό με βάση τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Δικαίου και της Χάρτας του ΟΗΕ. Αντ’ αυτών, ο Τάσσος ενήργησε μικροπολιτικά επειδή σκεφτόταν τις εκλογές του 2008 και την υποστήριξη του ΑΚΕΛ.

> Τρίτον, πριν και μετά την άτυπη πενταμερή στο Crans Montana, οι Τούρκοι διέγραψαν την αγγλοτουρκοδιζωνική, που εκείνοι προέταξαν, προώθησαν και επέβαλαν στην ελληνική πλευρά, επειδή την θεωρούν πλέον ως εκμετρήσασα το ζην και απαιτούν λύση δύο κρατών. Δηλ. ανατρέπουν ξανά και ακυρώνουν όλα όσα έχουν συμφωνηθεί. 

  • Ο Πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης, αντί να αδράξει την ευκαιρία και να επανατοποθετήσει το Κυπριακό ως διεθνές πρόβλημα τουρκικής εισβολής, κατοχής και έγκλημα εποικισμού, εθνοκάθαρσης, παραβίασης θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και θρησκευτικών ελευθεριών, επιμένει να ψαλμωδεί παράφωνα: Εμμένει στην αγγλοτουρκοδιζωνική και εκλιπαρεί όπως οι συνομιλίες συνεχίσουν από εκεί που έμειναν, το 2017.

Τι επιχειρείται σήμερα; Οι μεν Τούρκοι απαιτούν αδίστακτα λύση δύο κρατών. Ο δε Αναστασιάδης καίγεται κυριολεκτικά να επανέλθει, από θέσεως καταφανούς πολιτικής αδυναμίας και ανυπαρξίας στρατιωτικής ισχύος, σε συνομιλίες για να συμπληρώσει τον τουρκοδιζωνικό τετραγωνισμό του Κυπριακού, που θα οδηγήσει στην τουρκοποίηση και κατάποση της Κύπρου από την Τουρκία.

  • Το Κυπριακό δεν είναι ζήτημα “χαμένων ευκαιριών”, όπως υποστηρίζεται από κάποιους, με την έννοια της μη επίλυσής του. Είναι ανείπωτη τραγωδία ανυπαρξίας ικανών, διορατικών, προνοητικών και ανένδοτα διεκδικητών ηγετών του κυπριακού Ελληνισμού, οι οποίοι αρνούνται πεισματικά να ανακόψουν και να αντισταθούν στην πορεία τουρκοποίησης και ισλαμοποίησης της Κύπρου.

* Πρώην Αρχισυντάκτης-Διευθυντής, Αρθρογράφος-αναλυτής στην κυπριακή εφημερίδα ” Η Σημερινή”. ΜΑ στις Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές του Πανεπιστημίου Λευκωσίας- Πτυχιούχος της Ανωτάτης Σχολής Δημοσιογραφίας της Lille – Universite Catholique de Lille – France  


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Η Κύπρος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης – Δραματικές διαστάσεις στο μεταναστευτικό

του Σάββα Ιακωβίδη*

Μετά την τουρκική εισβολή και τον εποικισμό των κατεχομένων, η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζει έναν τρίτο, ασύγκριτα χειρότερο και πιο επικίνδυνο Αττίλα: Την κατευθυνόμενη και οργανωμένη από την Τουρκία εισβολή ξένων, παράνομων μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές. Η κατοχική χώρα επιχειρεί να δημιουργήσει μία νέα, κυπριακή αυτήν τη φορά, Αλεξανδρέττα: 

Διά της εισβολής αυτών των μεταναστών, που κουβαλά από αφρικανικές χώρες, κυρίως, στοχεύει ξεκάθαρα στην αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης της νήσου, ώστε η ελληνική πλειοψηφία να καταστεί πολύ προσεχώς μία θλιβερή μειοψηφία εις αναζήτηση νέας εστίας.

Όσα πρόσφατα (11/12/2021) δήλωσε ο Κύπριος Υπουργός Εσωτερικών, Νίκος Νουρής, σε συνέδριο της συντεχνίας ΣΕΚ, είναι άκρως ανησυχητικά και ενδεικτικά της κατάστασης έκτακτης, πλέον, ανάγκης, στην οποία βρίσκεται σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία. 

Ο Υπουργός επισήμανε ξανά πως γενεσιουργός αιτία των αυξημένων και συνεχώς διογκούμενων μεταναστευτικών ροών είναι η Τουρκία, η οποία επιμένει να εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο για αποκόμιση πολιτικών κερδών.

Απαντώντας σε επικρίσεις του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ, ο Ν. Νουρής υπογράμμισε, αφήνοντας ευθείες αιχμές κατά των Τουρκοκυπρίων: «Είναι ξεκάθαρα η Τουρκία (που ευθύνεται και), που συνεπικουρείται από την αδιαφορία των συμπατριωτών μας στα κατεχόμενα». 

Και πρόσθεσε: «Άλλωστε είναι, αν μη τι άλλο, τραγελαφικό να παραδίδει το ΑΚΕΛ μαθήματα διαχείρισης του μεταναστευτικού στην Κυβέρνηση, όταν επί των ημερών τους φρόντισαν να καταστήσουν την Κύπρο μεταναστευτικό παράδεισο».

Να υπενθυμίσουμε ότι, επί διακυβέρνησης Δ. Χριστόφια, ακολουθήθηκε πολιτική «ανοικτής πόρτας», με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες παράνομοι οικονομικοί μετανάστες να εισβάλουν κυριολεκτικά στις ελεύθερες περιοχές, με κατευθυνόμενες ενέργειες της Τουρκίας. 

Κατ’ επανάληψιν  κυπριακά ΜΜΕ αποκάλυψαν ότι ξένοι εισέπρατταν μηνιαία παχυλά επιδόματα χιλιάδων ευρώ και μάλιστα αρκετοί εξ αυτών ενίσχυαν συγγενείς στις χώρες καταγωγής τους ή ποιούσαν θερινές διακοπές σε ελληνικά νησιά!

Έκτοτε, ο εφιάλτης του μεταναστευτικού προσέλαβε συγκεκριμένη μορφή: Πόλεις και χωριά χρωματίστηκαν από την Ασία και την Αφρική. Σχηματίστηκαν γκέτο. Η παλιά Λευκωσία γκετοποιείται, ισλαμοποιείται. 

Τα χωριά Χλώρακα, Δρούσεια, Κοκκινοτριμιθιά, Μάμμαρη, Τρούλλοι, Δένεια, Παλιομέτοχο και πολλές άλλες περιοχές, η Λεμεσός, η Πάφος, η Λάρνακα, η ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου, πλημμύρισαν από περιφερόμενους αλλά καλά σιτιζόμενους και απολαμβάνοντες επιδόματα, ξένους. Η εγκληματικότητα, η πορνεία, οι φόνοι μεταξύ τους, τα ναρκωτικά, βρίσκονται στην ημερησία διάταξη.

Ο Κύπριος Υπουργός Εσωτερικών αποκάλυψε πως μόνο κατά τους μήνες Οκτώβριο-Νοέμβριο υποβλήθηκαν 3.856 αιτήσεις για άσυλο. Σε ευρεία σύσκεψη που έγινε στο Προεδρικό (10/11/2021) υπό τον Ν. Αναστασιάδη αναφέρθηκε ότι:

Για τους πρώτους 10 μήνες του 2021 καταγράφηκαν παράτυπες ροές 10.868 προσώπων, από τις οποίες οι 9.270 είχαν διέλθει παράνομα από τη Γραμμή Αντιπαράταξης, με πιο σημαντικό το γεγονός πως το 70% των εν λόγω ροών αφορά μονήρεις άντρες ηλικίας 25 έως 40 ετών.  

Η βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ρίτα Σούπερμαν, αποκάλυψε (22/11/2021) πως «οι αριθμοί ασυνόδευτων ανήλικων παιδιών είναι απειλητικοί. Από 26 αιτήσεις ασύλου το 2012 μέχρι σήμερα, το 2021 έχουν υποβληθεί 549 αιτήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε 549 ασυνόδευτους ανηλίκους, έχουμε πολύ περισσότερους. Τα περισσότερα παιδιά είναι ηλικίας 15 μέχρι 17 ετών και ως επί το πλείστον είναι αγόρια». 

Τι πράττει το Υπουργείο Εσωτερικών; Σε απάντηση σε κατηγορίες του ΑΚΕΛ, αναφέρονται και τα εξής: 

Μηδενισμός του φαινομένου των εικονικών γάμων και η ανάκληση πέραν των 1.500 αδειών παραμονής. Τερματισμός του φαινομένου των εικονικών φοιτητών. Αύξηση της στελέχωσης της Υπηρεσίας Ασύλου με πέραν των 53  προσώπων πρόσθετου προσωπικού. Στελέχωση με 10 δικαστές του Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας. 

Συγκρότηση λίστας ασφαλών χωρών, η σύναψη διμερών συμφωνιών με αριθμό χωρών για επιστροφές. Η αγορά συστήματος επιτήρησης (από το Ισραήλ). Ταχεία εξέταση εντός 10 ημερών αιτήσεων ασύλου με αποτέλεσμα να επιδοθούν μόνο για φέτος 12.500 απορριπτικές αποφάσεις.

Όλα αυτά είναι σημαντικά αλλά… Καθ’ ομολογίαν του Ν. Νουρή «πρόβλημα παραμένει το μεγάλο μήκος της Γραμμής Αττίλα, από την οποία κάθε βράδυ περνούν παράνομα εκατοντάδες μετανάστες». 

Πριν από λίγες ημέρες (9/12/2021), οι κάτοικοι τεσσάρων χωριών που γειτνιάζουν με το κέντρο υποδοχής μεταναστών «Πουρνάρα» απέκοψαν τον αυτοκινητόδρομο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον υπερπληθυσμό στο κέντρο, αλλά κυρίως για την εφιαλτική προοπτική, σύντομα να είναι μειοψηφία! Ενδεικτικά, ο κοινοτάρχης Κοκκινοτριμιθιάς κατήγγειλε:

«Γίνονται συνέχεια κλοπές, δεχόμαστε καταγγελίες ότι γυναίκες κάνουν πεζοδρόμιο στο κέντρο του χωριού και μέσα στο Πουρνάρα σύμφωνα με την Υπηρεσία Ασύλου. Πωλούν ναρκωτικά και διερωτόμαστε ποιος θα μας προστατεύσει». 

Θα περίμενε κανείς πως η ΕΕ θα ερχόταν αρωγός όχι μόνο οικονομικά αλλά και με εξαίρεση της Κύπρου από το δικαίωμα αιτητών σε άσυλο και επαναπροώθησή τους. Και όμως: Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Σχοινάς, έμμεσα αλλά σαφώς, με δημόσια δήλωσή του θεωρεί ότι η Κύπρος δεν είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Συμπέρασμα: Η Κυπριακή Δημοκρατία να κάνει ό,τι μπορεί μόνη της! Γιατί,  λοιπόν, δεν μιμείται την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Εσθονία, τη Δανία, που υπερασπίζονται τα σύνορα και τη δημογραφική σύνθεσή τους, χωρίς να περιμένουν τίποτε από τους γραβατωμένους των Βρυξελλών; Διακυβεύεται η ασφάλεια και η εθνική και βιολογική ύπαρξή μας. Ανησυχεί κανείς;

*Πρώην Αρχισυντάκτης-Διευθυντής, Αρθρογράφος-αναλυτής στην κυπριακή εφημερίδα ” Η Σημερινή”. ΜΑ στις Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές του Πανεπιστημίου Λευκωσίας- Πτυχιούχος της Ανωτάτης Σχολής Δημοσιογραφίας της Lille – Universite Catholique de Lille – France  


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

19.12.1956: Νιχάτ Ερίμ – Lennox Boyd – Διχοτόμηση/Τριχοτόμηση

Γράφει η ερευνήτρια Φανούλα Αργυρού, μέλος του ΙΗΑ

Η 19 Δεκεμβρίου 1956 είναι η  χειρότερη «επέτειος» για την Κύπρο μας.

Ημέρα που ο Βρετανός Υπουργός Αποικιών Lennox-Boyd από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων έδωσε επίσημα υπόσχεση στους Τούρκους ότι σε τελική λύση του Κυπριακού δεν θα αποκλείεται η διχοτόμηση και η ξεχωριστή αυτοδιάθεση των Τούρκων της Κύπρου, μιας μειονότητας του 18%.

Το ιστορικό  εν συντομία.

Η αρχή έγινε στις  27 Αυγούστου 1955 (πέντε μήνες μετά την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα) όταν ο μισέλληνας Βρετανός Μόνιμος Υπουργός  στο Φόρειν ΄Οφις  Sir Ivone Kirkpatrick οργάνωσε την κακόφημη «Τριμερή» του Λονδίνου  και έφερε μέσα την Τουρκία ως ενδιαφερόμενο μέρος στο Κυπριακό (με την συγκατάθεση του τότε Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας Στέφανου Στεφανόπουλου) παραβιάζοντας την Συνθήκη της Λωζάννης .

Στη «Τριμερή» οι Τούρκοι δήλωσαν: «δεν θα συμφωνούσαν ποτέ η Κύπρος να περάσει στην Ελλάδα και αυτός ήταν ο λόγος που αντιτίθενται έντονα στην αρχή της αυτοδιάθεσης… θεωρούσαν την Κύπρο μέρος της δικής των γης, «notre terre»…»

Στις 19.12.1956 ο Υπουργός Αποικιών ανακοίνωσε τις Συνταγματικές Προτάσεις  του Λόρδου Radcliffe στον οποίο εντός του 1956 η βρετανική κυβέρνηση είχε αναθέσει την ετοιμασία Συντάγματος αυτοκυβέρνησης για την Κύπρο. 

Παράλληλα όμως  στην Τουρκία και ο τότε Πρωθυπουργός Adnan Menderes ανέθεσε και εκείνος στον Τούρκο Συνταγματολόγο Δρ. Nihat Erim  την ετοιμασία στρατηγικού σχεδίου για επανάκτηση  της Κύπρου!

Ο Δρ. Erim παρέδωσε δυο εκθέσεις, η μία στις 24 Νοεμβρίου  1956 και η δεύτερη στις 22 Δεκεμβρίου 1956 που έκτοτε αποτελούν την πάγια τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου. Ως πρωταρχικό στόχο ο Δρ. Erim  έθεσε την διχοτόμηση και την ξεχωριστή αυτοδιάθεση…

Βάση του σχεδίου Erim,  στις 30/11/56 στο Λονδίνο έλαβε χώρα συνάντηση Βρετανών και Τούρκων αξιωματούχων  (περιλαμβανομένου και του Τούρκου Πρωθυπουργού) όπου οι τελευταίοι τόνισαν: «η διχοτόμηση ήταν η μόνη λύση που διασφάλισε γι΄αυτούς την Κύπρο… έπρεπε να διασφαλιζόταν η παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο». 

Στις 14 Δεκεμβρίου ο Υπ. Αποικιών Lennox-Boyd επισκέφθηκε την Αθήνα και έδωσε αντίγραφο των Προτάσεων Radcliffe στον Έλληνα Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Σύμφωνα με την έρευνα της γράφουσας, τα βρετανικά έγγραφα αποκάλυψαν ότι το αντίγραφο που δόθηκε στον Κ. Καραμανλή σε  κάποια σημεία ήταν διαφορετικό από εκείνο που δόθηκε στους Τούρκους.  Σημειώνεται ότι στους Τούρκους είχε δοθεί προκαταβολικά και όταν ο Καραμανλής παραπονέθηκε γιατί δεν του στάλθηκε αντίγραφο πριν την άφιξή του στην Αθήνα, ο Υπ. Αποικιών με ψυχρό  ύφος του είπε, είτε το δέχεσαι είτε όχι (take it or leave it) τα τουρκικά συμφέροντα έπρεπε να διασφαλίζονταν.

Στις 16 Δεκεμβρίου  ο Lennox-Boyd  πήγε στην Κωνσταντινούπολη  για να σιγουρευτεί ότι όσα θα ανακοίνωνε στις 19 Δεκεμβρίου από τη Βουλή ικανοποιούσαν πλήρως τους Τούρκους.  Κατά την συνάντηση ο Menderes  υπέδειξε στον Βρετανό Υπουργό επακριβώς τι τον ήθελε να ανακοινώσει. 

«…ο Menderes ήλπιζε όταν η  βρετανική κυβέρνηση στις 19 Δεκεμβρίου θα έκανε την ανακοίνωση,  θα το ξεκαθάριζε πως  όταν οι συνθήκες για αυτοδιάθεση  ήταν έτοιμες, θα προέβλεπαν διχοτόμηση ως μια πρακτική πιθανότητα… Επανέλαβε ότι ανέμενε από την βρετανική κυβέρνηση να κάνει ξεκάθαρη την δέσμευσή της ότι η αυτοδιάθεση ήταν εξίσου δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων όσο και των Ελληνοκυπρίων, έστω και αν οδηγούσε στην διχοτόμηση… Αν οι Έλληνες απορρίψουν την διχοτόμηση (είπε ο Menderes) να τους φέρουμε αντιμέτωπους με την διχοτόμηση τώρα…»

Σε ερώτηση του Lennox-Boyd τι είδους διχοτόμηση ήθελε η Τουρκία, ο Menderes  είπε ότι αυτό θα το μελετούσαν αργότερα πρώτα έπρεπε να γίνει δεκτή η αρχή (της διχοτόμησης). 

O Lennox-Boyd συνόψισε ως εξής τις τουρκικές απαιτήσεις: 

«Η Κυβέρνηση της Α. Μεγαλειότητας να προχωρήσει με τις προτάσεις Radcliffe (σύμφωνα με την εξήγηση για αυτoδιάθεση στο έγγραφο που συμφωνήθηκε κατά την συνάντηση) με την σύμφωνη γνώμη της τουρκικής κυβέρνησης.  Αν αυτό το σχέδιο δεν πετύχει  θα προχωρήσουν  σε απευθείας  αυτoδιάθεση για την κάθε κοινότητα με μελέτες για διχοτόμηση που θα εφαρμοστούν όμως  αφού αποκατασταθεί ο νόμος και η τάξη και το επιτρέπει η διεθνής κατάσταση». 

Να σημειωθεί ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός μεταξύ άλλων είχε προτείνει και τριχοτόμηση της Κύπρου μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας – με βρετανικές βάσεις στο κάθε μέρος… 

Η συνάντηση της 16ης Δεκεμβρίου 1956 αποτέλεσε την μυστική συμφωνία μεταξύ των δύο κυβερνήσεων για το μέλλον της Κύπρου.  Σφράγισε ότι απαιτούσε ο Μenderes και ότι ήθελε από την βρετανική κυβέρνηση να υποσχεθεί επίσημα στην Τουρκία. Ήταν βάση εκείνης της μυστικής συμφωνίας που οι Τούρκοι, με την συνεισφορά του Δρ. Erim, ο οποίος δούλεψε εντατικά με τον λόρδο Radcliffe και μετά ως επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας για την σύνταξη του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας (1959), εξασφάλισαν το δυσλειτουργικό Σύνταγμα με τα βέτο των Τουρκοκυπρίων και τα υπέρ προνόμιά τους, για να προχωρήσει η Τουρκία με το υπόλοιπο σχέδιο Erim  για επανάκτηση της Κύπρου…

Η ανακοίνωση του Υπ. Αποικιών της 19ης Δεκεμβρίου 1956:

«…Όταν οι διεθνείς και στρατηγικές καταστάσεις το επιτρέπουν, και νοουμένου η αυτό-κυβέρνηση προχωρεί ικανοποιητικά, η κυβέρνηση της Α.Μ θα είναι έτοιμη να αναθεωρήσει το θέμα της αυτοδιάθεσης. Όταν έλθει η ώρα για αυτή τη  αναθεώρηση – δηλαδή, όταν αυτές οι προϋποθέσεις πραγματοποιηθούν –  σκοπός της  κυβέρνησης της Α.Μ θα είναι να εξασφαλίσει ότι η οποιαδήποτε άσκηση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης θα υλοποιηθεί με τέτοιο τρόπο που η Τουρκοκυπριακή κοινότητα όχι λιγότερο από την Ελληνοκυπριακή κοινότητα, στις ειδικές συνθήκες της Κύπρου, θα έχει την ελευθερία να αποφασίσει μόνη της για το μελλοντικό της στάτους.  Με άλλα λόγια.  η Κυβέρνηση της Α. Μεγαλειότητας αναγνωρίζει ότι η εξάσκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης σε ένα τέτοιο ανάμικτο πληθυσμό πρέπει να περιλαμβάνει τη διχοτόμηση μεταξύ των ενδεχόμενων επιλογών».

«…When the international and strategic situation permits, and provided that self-government is working satisfactorily, Her Majesty’s Government will be ready to review the question of the application of self-determination.

When the time comes for this review — that is, when these conditions have been fulfilled— it will be the purpose of Her Majesty’s Government to ensure that any exercise of self-determination should be effected in such a manner that the Turkish Cypriot community no less than the Greek Cypriot community shall, in the special circumstances of Cyprus, be given freedom to decide for themselves their future status. In other words, Her Majesty’s Government recognise that the exercise of self-determination in such a mixed population must include partition among the eventual options».

https://hansard.parliament.uk/Lords/1956-12-19/debates/44585f12-8d3a-4872-94d8-46e78f235100/Cyprus

(Πηγές από το Βρετανικό Εθνικό Αρχείο στο  βιβλίο της γράφουσας  «Διζωνική vs Δημοκρατία» 2019. Οι Εκθέσεις Nihat Erim σε ελληνική μετάφραση από τουρκικά από Χρ. Ιακώβου στο βιβλίο του Κώστα Ν. Χατζηκωστή «Έξι Προεδρικά Πορτραίτα») 

Η πρώτη σελίδα των πρακτικών της συνάντησης στην Κωνσταντινούπολη 16.12.1956. Ως εισαγωγή,  ο Υπ. Αποικιών  εξέφρασε «την εκτίμηση και στοργή του προς την τουρκική κοινότητα για την πίστη της προς τη βρετανική σχέση και το θάρρος που υπέδειξε κατά τα μέτρα έκτακτης ανάγκης…»

ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΡΙΝΗ 19/12/2021


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Τουρκία: Σημειώσατε 1

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Ο πολιτικός και διπλωματικός «αγώνας» μεταξύ Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Τουρκίας συνεχίζεται εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία.

Οι εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις των δύο χωρών σε περιφερειακά και διεθνή θέματα δημιούργησαν σταδιακά μια οξύτατη αντιπαλότητα σε στρατιωτικό, πολιτικό, διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο.

Η απροκάλυπτη «υιοθέτηση» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από την Άγκυρα σαν μέσο πίεσης και απόκτησης οθωμανικού ελέγχου επί σημαντικών αραβικών χωρών, δημιούργησε ένα τεράστιο χάσμα, αμοιβαία εχθρότητα και ένα διαρκή ανταγωνισμό μεταξύ τους. Οι εμπρηστικές εκπομπές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από την Κωνσταντινούπολη στον αραβικό κόσμο– και όχι μόνο, ήταν μια επικίνδυνη πληγή όχι μόνο για τα ΗΑΕ, αλλά και για την Αίγυπτο (η οργάνωση ιδρύθηκε το 1928 στην αιγυπτιακή πόλη  Ισμαϊλία, στη δυτική όχθη της Διώρυγας του Σουέζ), την Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ λόγω της δράσης της Χαμάς (ένα παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας) και πολλούς άλλους.

Οι περισσότερες αραβικές χώρες του περσικού κόλπου (εκτός Κατάρ) κήρυξαν την Μουσουλμανική Αδελφότητα σαν τρομοκρατική οργάνωση,  οδηγώντας τους υποστηρικτές της (Τουρκία και Κατάρ) σε περιφερειακή απομόνωση.

Η Τουρκία τα τελευταία δύο χρόνια, σε στενή οικονομική συνεργασία με το Κατάρ και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, επιχειρεί την απόκτηση ελέγχου στην εμπόλεμη Λιβύη μέσω του στενά συνδεδεμένου με την Αδελφότητα καθεστώτος της Τρίπολης (Σάρατζ, Ντμπεϊμπά κ.α).

Όπως είναι φυσικό, βρίσκει απέναντι της μια αποφασιστική Αίγυπτο, τα κράτη του Περσικού Κόλπου (εκτός βέβαια Κατάρ), το Ισραήλ και πολλές άλλες χώρες που αισθάνονται άμεσα τον κίνδυνο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ο Ρ. Τ. Ερντογάν, βουτηγμένος μέσα στις φαντασιώσεις ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας αισθάνεται τον εαυτό του σαν Μεγάλο Χαλίφη και διαπράττει ένα ακόμα έγκλημα εναντίον της ιστορίας μετατρέποντας, έστω συμβολικά, τον χριστιανικό Ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας σε τέμενος (Ιούλιος 2020).

Μόλις τρείς μήνες νωρίτερα (Απρίλιος 2020) ο φασίστας – συνέταιρος του Ερντογάν αποφυλάκισε τον διαβόητο αρχιμαφιόζο και μέλος των γκρίζων λύκων Alaattin Çakıcı με φωτογραφική διάταξη σε τουρκικό νόμο. Η αφοσίωση του αποφυλακισθέντος αρχιμαφιόζου στους Ερντογάν – Μπαχτσελή φαίνεται να οδήγησε στην «έξωση», από την κορυφή του τουρκικού υπόκοσμου, ενός άλλου αρχιμαφιόζου – του Σεντάτ Πεκέρ.

Ο τελευταίος βρήκε στοργικό καταφύγιο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, από όπου άρχισε να «κελαηδάει» με πολλά στοιχεία για την αποπνικτική μπόχα της διαπλοκής που βασιλεύει στο τουρκικό καθεστώς. Ο Ρ. Τ. Ερντογάν, ο Ν. Μπαχτσελή και οι αυλές τους πανικοβλήθηκαν. Οι εκπομπές του Σεντάτ Πεκέρ από τα ΗΑΕ γρήγορα απέκτησαν πολλά εκατομμύρια πιστών ακροατών, εξισώνοντας με απόλυτη επιτυχία την ενόχληση που αισθανόταν οι χώρες του Περσικού Κόλπου και της Β. Αφρικής από τις εκ Κωνσταντινουπόλεως εκπομπές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με την ενόχληση του τουρκικού καθεστώτος με τις εκ Αμπού Ντάμπι εκπομπές του Σεντάτ Πεκέρ.

Οι συνεχείς προσπάθειες της τουρκικής ΜΙΤ να «εξαφανίσουν» του Σεντάτ Πεκέρ από προσώπου γης κατέληξαν σε παταγώδη αποτυχία. Η προστασία που παρείχαν τα ΗΑΕ στον τούρκο αρχιμαφιόζο ήταν απόλυτη. Ο ίδιος άλλωστε, μαζί με τις πολύτιμες πληροφορίες του, αποτελεί ένα πανίσχυρο διαπραγματευτικό όπλο απέναντι στην Τουρκία, ιδίως εν όψει των επερχόμενων τουρκικών «εκλογών».  

Οι εβδομαδιαίες αποκαλύψεις του Σεντάτ Πεκέρ από το Άμπου Ντάμπι δημιουργούσαν μέσα στην Τουρκία μεγάλη αίσθηση ροκανίζοντας συνεχώς την ισχύ του καθεστώτος.

Κάπως έτσι φθάσαμε στον Αύγουστο του 2021 όταν ανακοινώθηκε ξαφνικά «συμφωνία» Τουρκίας – ΗΑΕ η οποία εξασφάλιζε την «διακοπή» των εβδομαδιαίων εκπομπών του Σεντάτ Πεκέρ έναντι άγνωστων ανταλλαγμάτων.

Πράγματι, η φωνή του Σεντάτ Πεκέρ με συγκλονιστικές αποκαλύψεις σταμάτησε, αν και εμφανίζονται αραιά και που κάποια τουίτερ με «καυτές» πληροφορίες. Το ίδιο όμως συρρικνώθηκαν και οι διάφορες εκπομπές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από την Κωνσταντινούπολη.

Ακολούθησαν τρείς ακόμα μήνες μέχρι τις 24 Νοεμβρίου 2021 όταν ο πρίγκηπας διάδοχος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σείχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν έκανε θριαμβευτής την εμφάνιση του στην Άγκυρα. Η συνεχιζόμενη κατρακύλα της τουρκικής λίρας δημιουργεί λαμπρές επενδυτικές ευκαιρίες-αγορές από το Wealth Fund, στο οποίο συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής δημόσιας περιουσίας, με πρόεδρο τον ίδιο τον εξασθενημένο, πολιτικά και οικονομικά, Ερντογάν.

Τα τουρκικά κυβερνητικά φερέφωνα των ΜΜΕ άρχισαν την θριαμβολογία για την υπογραφή 10 χρυσοφόρων συμφωνιών, για την άμεση ενίσχυση της αναιμικής τουρκικής οικονομίας με 10 δις δολάρια και άλλα πολλά.

Την 25/11/2021, ο Μετίν Γκιουρτζάν, ιδρυτικό μέλος του Κόμματος Δημοκρατίας και Προόδου (DEVA του Αλί Μπαμπατζάν), ανάρτησε στον λογαριασμό του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ένα «ενοχλητικό» για το καθεστώς σχόλιο: «Δεν υπάρχουν 10 συμφωνίες ανάμεσα σε εμάς και στα ΗΑΕ όπως τα παρουσιάζουν τα ΜΜΕ και δεν έρχονται αμέσως 10 δις δολάρια στην Τουρκία. Τα περισσότερα από αυτά που υπογράφτηκαν χτες είναι προσύμφωνα και όχι συμφωνίες, είναι δηλαδή απλές δηλώσεις προθέσεων».

Την επομένη βέβαια (χαράματα 26/11/2021) μια ειδική ομάδα αστυνομικών έκανε έφοδο στο σπίτι του και τον συνέλαβε με αφορμή μια παλαιότερη εναντίον του κατηγορία για υποτιθέμενη «πολιτική και στρατιωτική κατασκοπεία».

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Είναι γνωστό ότι ο πιο πιθανός «δράστης» του αποφασιστικού χτυπήματος στην τουρκική βάση της Αλ Ουατίγια (Ιούλιος 2020), που βύθισε τα φιλόδοξα σχέδια του Ερντογάν για κατάληψη της Σύρτης και τον έλεγχο του θησαυρού των ενεργειακών αποθεμάτων της Λιβύης, ήταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Είναι επίσης γνωστές οι απαξιωτικές αναφορές των ΗΑΕ για την μαύρη περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας και την διάλυση των Οθωμανών στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής από την Αραβική Εξέγερση του 1916. Όπως και η αντίθεση τους στους τουρκικούς βομβαρδισμούς στο Β. Ιράκ, ακόμα και στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος.

Από την πλευρά τους οι Τούρκοι ισλαμιστές και φασίστες έβλεπαν τον πρίγκηπα διάδοχο των ΗΑΕ σαν κόκκινο πανί. Υπέγραψε με την Ελλάδα «Διακήρυξη Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης» και συμφωνία «Συνεργασίας στους τομείς της Εξωτερικής Πολιτικής και της Άμυνας», προέβη στην αναγνώριση του Ισραήλ, ενίσχυσε τις σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία και αποκατέστησε διπλωματικές σχέσεις με τον Μπάσαρ Αλ Άσσαντ.

Η θριαμβευτική εμφάνιση του πρίγκηπα διαδόχου των ΗΑΕ στην Άγκυρα υποδηλώνει την επικράτηση των θέσεων του σε πολλά μέτωπα που παραμένουν ανοικτά με την Τουρκία: Οι ενοχλητικές εκπομπές της Μουσουλμανικής αδελφότητας από την Κωνσταντινούπολη συρρικνώθηκαν, η τουρκική δράση στην Λιβύη οδηγήθηκε σε αδράνεια και πολλά αδιέξοδα, το ίδιο και στην Συρία.

Η Τουρκική οικονομία βυθίζεται στο χάος, ο Ρ. Τ. Ερντογάν και οι φασίστες συνέταιροι του βρίσκονται σε πρωτόγνωρη πολιτική και οικονομική αδυναμία, ένας τούρκος αρχιμαφιόζος καραδοκεί ασφαλής σαν εγγύηση  «ήρεμης» συμπεριφοράς του Ερντογάν και της αυλής του, με πληροφορίες και αποδείξεις ικανές να τινάξουν το καθεστώς στον αέρα.

Συνεπώς η στιγμή της επίσκεψης του πρίγκηπα διαδόχου των ΗΑΕ στην Άγκυρα ήταν η πλέον κατάλληλη…

πηγή

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.


INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Μπορεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να αποδώσει Δικαιοσύνη στην Κύπρο;

της Τασούλας Χατζητοφή*   

Όπως έχω εξηγήσει σε προηγούμενο άρθρο, η Τουρκία προσπαθεί να παρεμβάλει προσκόμματα σε μια πιθανή οδό για απόδοση δικαιοσύνης στην Κύπρο, η οποία θα περνά μέσα από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ), στην Ολλανδία. Η Ολλανδία είναι η δεύτερη πατρίδα μου, η χώρα όπου ζω εδώ και πολλά χρόνια μετά τον βίαιο εκτοπισμό μου από τη γενέτειρά μου, την Αμμόχωστο,  μετά την τουρκική εισβολή στην πατρίδα μου, την Κυπριακή Δημοκρατία, το 1974. Παρ΄ όλα αυτά, υπάρχουν και άλλες οδοί προς τη δικαιοσύνη, όπως για παράδειγμα μέσα από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ), το οποίο επίσης εδρεύει στη Χάγη, την πόλη όπου ζω μαζί με την οικογένειά μου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μέρα που, ταξιδεύοντας από τη Λάρνακα προς την ολλανδική πρωτεύουσα, το Άμστερνταμ, μετά την εγκαθίδρυση του ΔΠΔ το 2002, διάβασα ότι ένας από τους πρώτους δικαστές-ιδρυτές του ΔΠΔ ήταν ο Γεώργιος Μ. Πικής, πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου από το 1995 ως το 2004, δικαστής του ΔΠΔ από το 2003 ως το 2009 και ο πρώτος Πρόεδρος του Εφετείου του ΔΠΔ

Ήξερα ότι ήταν μεγάλη η τιμή για τη σχετικά μικρή μου χώρα, την Κύπρο, και ήμουν σίγουρη ότι ο Πικής θα ήταν σπουδαίος δικαστικός για να αναλάβει ένα τόσο επιφανές αξίωμα στη Χάγη. Ως Κύπρια, αισθάνθηκα την ανάγκη να πω στον δικαστή πόσο περήφανη ήμουν που θα υπηρετούσε στο ΔΠΔ, αλλά και ότι θα ήθελα πολύ να τον συναντήσω στην Ολλανδία. Η συνάντησή μας πραγματοποιήθηκε τελικά τον Φεβρουάριο του 2004, στο Ξενοδοχείο Kurhuis, στην παρουσία της φιλοσοφημένης, σοφής γυναίκας του, Μαίρης. Εκεί, αγναντεύοντας τα κύματα της Βόρειας Θάλασσας, ο δικαστής μού εξήγησε την αποστολή του ΔΠΔ.

Ο Γεώργιος Μ. Πικής έγραψε ένα από τα σημαντικότερα συγγράμματα για το Καταστατικό της Ρώμης για το ΔΠΔ,  με τίτλο : «The Rome Statute for the International Criminal Court: Analysis of the Statute, the Rules of Procedure and Evidence, the Regulations of the Court and Supplementary Instruments (Martinus Nijhoff, 2010). [Το Καταστατικό της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: Ανάλυση του Καταστατικού, των Κανόνων Δικονομίας και Απόδειξης, των Κανονισμών του Δικαστηρίου και Συμπληρωματικών Οργάνων].

Όπως είναι φυσικό, ο κ. Πικής έχει δώσει αριθμό διαλέξεων με θέμα το ΔΠΔ. Για παράδειγμα, στις 5 Ιουλίου 2018, στο Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου, μίλησε στα Αγγλικά με την ευκαιρία της 20ης επετείου του Καταστατικού της Ρώμης για το ΔΠΔ. Ξεκίνησε την ομιλία του εξηγώντας γιατί το ΔΠΔ αποτελεί “ορόσημο στην ιστορία της ανθρωπότητας”.

«Είναι η πρώτη φορά που ιδρύεται ποινικό δικαστήριο με παγκόσμια δικαιοδοσία για ειδεχθή εγκλήματα που εξευτελίζουν την ανθρωπότητα. Το Καταστατικό [της Ρώμης] του ΔΠΔ προνοεί ότι κάθε άτομο στον κόσμο υπόκειται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, και υπέχει ευθύνη για τη διάπραξη σοβαρών εγκλημάτων που έχουν πληγώσει το πρόσωπο της ανθρωπότητας».

Έχοντας κατά νουν τα σοφά λόγια του Πική, επιστρέφω στο ερώτημα που διατυπώνω στον τίτλο αυτού του άρθρου: Μπορεί το ΔΠΔ να αποδώσει δικαιοσύνη στην Κύπρο; Νοουμένου ότι ουδείς βρίσκεται υπεράνω του νόμου, η απάντηση θα πρέπει να είναι, ασφαλώς  “ναι”. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν εμπόδια, μεγάλα αλλά όχι απαραίτητα ανυπέρβλητα, στην οδό προς τη δικαιοσύνη μέσω του ΔΠΔ. Θα αναφερθώ σε ορισμένα από αυτά.

>Το πρώτο εμπόδιο είναι η ύποπτη άρνηση της Τουρκίας να γίνει κράτος-μέλος του Καταστατικού της Ρώμης του ΔΠΔ.

 Η Τουρκία δεν έχει καν υπογράψει το Καταστατικό. Επομένως, παρότι είναι υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ, δεν ακολούθησε το παράδειγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ολλανδίας και άλλων μελών της ΕΕ, που έχουν γίνει κράτη-μέλη του ΔΠΔ.

>Ένα δεύτερο εμπόδιο είναι η συνεχιζόμενη παράλειψη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να ενεργοποιήσει το Κεφάλαιο 7 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και να παραπέμψει στον Κατήγορο του ΔΠΔ οποιαδήποτε από τα καταγγελλόμενα διεθνή εγκλήματα διαπράττονται στην Κυπριακή Δημοκρατία. Με άλλα λόγια, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών παρέλειψε να καλέσει το ΔΠΔ να “ασκήσει τη δικαιοδοσία του” δυνάμει του Άρθρου 13 (β) του Καταστατικού της Ρώμης “σε σχέση με” οποιοδήποτε από τα εγκλήματα αναφέρονται στο Άρθρο 5 του ίδιου Καταστατικού – το έγκλημα της γενοκτονίας, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου, και το έγκλημα της επίθεσης.

>Ένα τρίτο εμπόδιο είναι η χρονικά περιορισμένη δικαιοδοσία του ΔΠΔ, η οποία περιορίζεται σε διεθνή εγκλήματα που καταγγέλλεται ότι διαπράχθηκαν μετά την έναρξη ισχύος του Καταστατικού της Ρώμης, την 1η Ιουλίου 2002.

 Εντούτοις, ο συγκεκριμένος περιορισμός δεν εμποδίζει το ΔΠΔ να χειριστεί υποθέσεις που προκύπτουν από διεθνή εγκλήματα τα οποία καταγγέλλεται ότι διαπράχθηκαν σε οποιοδήποτε μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατόπιν της συγκεκριμένης ημερομηνίας. 

Σύμφωνα με καταγγελία που, το 2014, υπέβαλε στο ΔΠΔ ο Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης, και ο συνασπισμός Κυπρίων κατά Τουρκίας για Εγκλήματα Πολέμου, σε αυτά τα εγκλήματα φαίνεται να περιλαμβάνεται «η μεταφορά, αμέσως ή εμμέσως, από την Κατέχουσα Δύναμη μέρους του δικού της αμάχου πληθυσμού στο έδαφος που καταλαμβάνει, ή η εκτόπιση ή μεταφορά όλου ή μέρους του πληθυσμού του κατεχομένου εδάφους μέσα ή έξω από το έδαφος αυτό» κατά παράβαση του Άρθρου 8.2 (β) (viii) του Καταστατικού της Ρώμης.

Ομοίως, η χρονικά περιορισμένη δικαιοδοσία του ΔΠΔ δεν μπορεί να εμποδίσει τις αρχές επιβολής του νόμου στην Τουρκία ή στην Κυπριακή Δημοκρατία να κινήσουν ποινικές διαδικασίες στα εθνικά τους δικαστήρια δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, όπως είναι για παράδειγμα ο Περί των Συνθηκών τη Γενεύης Νόμος του 1966, ο οποίος κυρώνει τις τέσσερις Συνθήκες της Γενεύης του 1949 στο Κυπριακό Δίκαιο – που φαίνεται ότι αθετήθηκαν, ατιμώρητα, το 1974 και πολλές φορές έκτοτε. Παρόλ’ αυτά, θα κινήσουν ποτέ εγχώριες ποινικές διαδικασίες οι αρχές επιβολής του νόμου στην Κυπριακή Δημοκρατία ή την Τουρκία;

Υπάρχουν αχτίδες ελπίδας στον ορίζοντα. Η μία διαφάνηκε στις 15 Ιουνίου 2021. Εκείνη τη μέρα, η απερχόμενη Κατήγορος του ΔΠΔ, κυρία Fatou Bensouda από την Γκάμπια, στον αποχαιρετιστήριο λόγο που έδωσε με την ευκαιρία της λήξης της θητείας της, αποκάλυψε ότι «το τελευταίο εξάμηνο, το προσωπικό μου ανέλαβε σημαντικό έργο, εντός των διαθέσιμων μέσων, προκειμένου να προχωρήσει η απόφασή μας για διάφορες Εκτιμήσεις Α’ Φάσης, δηλαδή για την αρχική αξιολόγηση που αποτελεί μέρος της προκαταρκτικής εξεταστικής διαδικασίας».

Στη συνέχεια, η απερχόμενη Κατήγορος ανέφερε την Κύπρο, προσθέτοντας:

«Τον περασμένο Δεκέμβριο, ανακοίνωσα ότι, κατά τη διάρκεια του 2021, ελπίζαμε ότι θα καταλήγαμε σε αποφάσεις απόρριψης ή συνέχισης σε σχέση, ανάμεσα σε άλλα, με το Μεξικό, την Κύπρο (εποικισμοί), την Υεμένη (εξαγωγές όπλων), την Καμπότζη (αρπαγή γης) και τη Συρία/Ιορδανία (απέλαση). Παρότι σημειώθηκε πρόοδος σε αριθμό αυτών των εκτιμήσεων… θα παραδοθούν στον εισερχόμενο Κατήγορο για εξέταση και απόφαση, όπως ο ίδιος κρίνει».

Η απόφαση αναμένεται από τον νέο Κατήγορο του ΔΠΔ, κ. Karim A. A. Khan QC από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ό,τι και αν αποφασίσει ο νέος Κατήγορος, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει τα βασικά γεγονότα. Το 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο με δύο αιματηρές στρατιωτικές εκστρατείες, στις 20 Ιουλίου και στις 14 Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών, οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις τρομοκρατούσαν τους γηγενείς Έλληνες πολίτες της Δημοκρατίας, στο βόρειο μέρος της, για να καταφύγουν στο νότιο μέρος. Η Τουρκία και οι ντόπιοι συνεργοί της ανάγκασαν επίσης Τούρκους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας να μετακινηθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Με στόχο να πετύχει την de facto διαίρεση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον καταναγκαστικό, απτό διαχωρισμό του λαού της, η Τουρκία προέβη σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, όπως φαίνεται, σε ατιμώρητα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και άλλα διεθνή εγκλήματα.

Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται εκ προθέσεως δολοφονίες, βίαιες μετακινήσεις πληθυσμού, παράνομες φυλακίσεις, βασανιστήρια, βιασμοί, βίαιες εξαφανίσεις προσώπων και διώξεις ανθρώπων για λόγους εθνοτικούς ή θρησκευτικούς. Τεκμήρια για αυτού του είδους τα εγκλήματα έχουν τεκμηριωθεί – στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου – στα Τεύχη I και II της Έκθεσης της Κομισιόν για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που υιοθετήθηκε το 1976.  

Από το 1974, η Τουρκία κατέχει παράνομα το 36% του εδάφους και το 57% της ακτογραμμής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον περασμένο Ιούλιο, στην 47η επέτειο της τουρκικής εισβολής, ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επισκέφτηκε παράνομα τα κατεχόμενα, στο βόρειο μέρος της Δημοκρατίας. Την ίδια περίοδο, μετέβηκα στη γενέτειρά μου, την τώρα τουρκοκρατούμενη Αμμόχωστο, με δύο δημοσιογράφους του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel», οι οποίοι κατέγραψαν τις τέσσερις μέρες που περάσαμε εκεί, προσπαθώντας να συναντήσουμε τον Ερντογάν και να του ζητήσουμε τον λόγο.

Ο Ερντογάν δεν εμφανίστηκε ποτέ, όμως εγώ έδωσα μια υπόσχεση: Να κάνω ό,τι μπορώ για να ζητήσω δικαιοσύνη για τις αμέτρητες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για τα διεθνή εγκλήματα που διαπράχθηκα σε μένα και σε τόσους άλλους βίαια εκτοπισμένους, ανθρώπους διαφόρων εθνοτικών ή θρησκευτικών υποβάθρων, και που παραμένουν ατιμώρητες. Υποσχέθηκα επίσης να μην φεισθώ κόπων προκειμένου να φτάσω στους καλύτερους νομοδιδασκάλους και δικηγόρους, που θα μου υποδείξουν πιθανές οδούς προς τη δικαιοσύνη. Αργά ή γρήγορα, πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη για τις συνεχιζόμενες αδικίες που προκαλούνται στη χώρα και στον λαό μου.

Στο μεταξύ, θα πρέπει όλοι να στοχαστούμε τα σοφά λόγια με τα οποία ο Γεώργιος Μ. Πικής ολοκλήρωσε την επετειακή ομιλία του για το ΔΠΔ, στις 5 Ιουλίου 2018:

«Χωρίς δικαιοσύνη, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη, και χωρίς ειρήνη, η ανθρώπινη ύπαρξη αφήνεται στο έλεος του νοσηρού πάθους των ισχυρών για εξουσία, κυριαρχία, πλούτη και συνακόλουθες απάνθρωπες ενέργειες».

* Η Τασούλα Χατζητοφή είναι υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του πολιτισμού, με ειδικότητα στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Είναι η ιδρυτική πρόεδρος του Οργανισμού Walk of Truth και η συγγραφέας του βιβλίου “Η Κυνηγός των Εικόνων” (The Icon Hunter, 2017).


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

O Τούρκος βαριά ασθενής

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Η σημερινή Τουρκία παρουσιάζει τα συμπτώματα μιας βαριάς ασθένειας, με αποκλειστική ευθύνη των φανατικών ισλαμιστών τού Ρ.Τ. Ερντογάν, των φασιστών-γκρίζων λύκων του Ντ. Μπαχτσελή και την αφρόκρεμα του τουρκικού υπόκοσμου – όλοι μαζί μετέτρεψαν την Τουρκία σε ένα κράτος-μαφία και καθόρισαν την πορεία της προς τα βράχια.

Ένα εμπρηστικό και προκλητικό μείγμα πολιτικής μεγαλομανίας, ψευδαισθήσεων νεκρανάστασης οθωμανικής αυτοκρατορίας με την βία, νεοπλουτισμού και ανείπωτης χλιδής της άρχουσας τάξης με εμπόριο ναρκωτικών, ποικιλίας σκανδάλων, χρηματισμού, φαραωνικών έργων με υψηλή προμήθεια για το «παλάτι» και κάθε κατηγορίας διαπλοκή, οδήγησαν την Τουρκία σε μια κατάσταση βαριάς ασθένειας.

Τα πιο σημαντικά «συμπτώματα» μιας βαρύτατης ασθένειας που απειλούν σοβαρά την επιβίωση της Τουρκικής Δημοκρατίας, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, είναι τα εξής: 

Σκάνδαλα:

Η Τουρκία θυμίζει την κουζίνα ενός μεγάλου εστιατορίου στην οποία βράζουν ταυτόχρονα δεκάδες κατσαρόλες πάνω σε ηλεκτρικά μάτια, με αποτέλεσμα ο μάγειρας και οι βοηθοί του να μην ξέρουν ποια κατσαρόλα να προλάβουν πρώτη.

Μέσα στον Οκτώβριο του 2021 ξεχώρισε η αποκάλυψη του Reuters ότι ο όμιλος εταιρειών Demirören, δεν έλαβε μόνο 750 εκατ. δολάρια «δάνειο» για να αγοράσει τζάμπα την «Χουριέτ», αλλά αναδιάρθρωσε και όλα τα δανεικά (και αγύριστα;) ύψους 2 δις δολαρίων – χωρίς τόκους.

Μέσα στον Νοέμβριο ο «συγκυβερνήτης» της τουρκικής κυβέρνησης Ν. Μπαχτσελή συναντήθηκε παρουσία ΜΜΕ, με τον αποφυλακισθέντα (το πώς είναι άλλη ιστορία)  αρχιμαφιόζο Κουρσάτ Γιλμάζ διευρύνοντας με κάθε επισημότητα την υφιστάμενη κυβερνητική συνεργασία με τον τουρκικό υπόκοσμο (5/11/21).

Μόλις 2 μέρες αργότερα (7/11/21) ο Α. Σενέρ, εκ των συνιδρυτών του ΑΚΡ, κυριολεκτικά εξερράγη μιλώντας  για ρουσφέτια που πήραν υπουργοί, για τα τεράστια θησαυροφυλάκια σε διάφορα σπίτια, για μηχανήματα μετρήματος χρημάτων που έχουν παιδιά υπουργών, για τα εκατομμύρια δολάρια που βρέθηκαν σε κουτιά παπουτσιών στο σπίτι Γενικού Διευθυντή Τράπεζας, για τις 500.000 δολάρια που δόθηκαν σε υπουργό μέσα σε κουτί με σοκολάτες, για ρολόι αξίας εκατοντάδων χιλιάδων λιρών που δόθηκε σε άλλο υπουργό, για εμπορία ανθρώπων που στέλνονται επίσημα στο εξωτερικό από τουρκικούς δήμους σαν εργάτες και πολλά, πολλά άλλα. Όλα αυτά αποκαλύφθηκαν με ονόματα, διευθύνσεις και αποδείξεις. Κανείς δεν διώχτηκε αλλά οι δημοσιογράφοι, διανοούμενοι και πολιτικοί που τα αποκάλυψαν σύρονται στα δικαστήρια. Για το αμαρτωλό νέο Κανάλι Κωνσταντινούπολης, ο Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου για πολλοστή φορά προειδοποίησε πως όποιος συμμετέχει στον σχετικό διαγωνισμό που έχει προκηρυχτεί «θα πληρώσει βαρύ τίμημα» (9/11/2021).

Ατομικά δικαιώματα και διώξεις αντιφρονούντων:

 Η τακτική συνήθεια έκδοσης ενταλμάτων σύλληψης «υπόπτων για τρομοκρατία» συνεχίστηκε και τον Οκτώβριο στην Τουρκία με την έκδοση 224 ενταλμάτων κατά «υπόπτων», δηλαδή αντιφρονούντων στο καθεστώς (18/10/21).

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ ξαναέβαλε (29/10/21) την γνωστή κασέτα «καταγγελιών» πως δήθεν η Ελλάδα δεν εφαρμόζει τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ φέρνοντας στο νου την παροιμία «η καμήλα δεν κοιτάει την καμπούρα της», αφού η Τουρκία έχει εναντίον της εκατοντάδες αποφάσεις του ΕΔΑΔ τις οποίες απλά αγνοεί.

Στην σημερινή Τουρκία ακόμα και ο Ορχάν Παμούκ, ο άνθρωπος που έβαλε την Τουρκία στον χάρτη της παγκόσμιας λογοτεχνίας, διώκεται με αστείες «κατηγορίες» – η τελευταία δίωξη αφορά το καινούργιο του βιβλίο «Νύχτες της Πανούκλας». 

Στις 4/11/2021 ο Άγγλος βουλευτής των Εργατικών Λόιντ Ράσελ-Μόιλ, Πρόεδρος της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για Κουρδιστάν, ανακοίνωσε πως «Το 1/3 των φυλακισμένων δημοσιογράφων παγκοσμίως, βρίσκεται στην Τουρκία», ενώ στις 11/11/2021 έγινε γνωστό πως η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν δεν προσκλήθηκαν  στη Σύνοδο Κορυφής για τη Δημοκρατία (9-10/12/2021) η οποία οργανώνεται από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και στην οποία θα συμμετάσχουν αρχηγοί κρατών, κυβερνήσεων -μεταξύ τους Ελληνική και Κυπριακή Δημοκρατία- καθώς και μέλη της κοινωνίας των πολιτών.

Κατάρρευση της τουρκικής λίρας:

Η μείωση των επιτοκίων από την τουρκική κεντρική τράπεζα στις 22 Οκτωβρίου 2021, κατόπιν οδηγιών του Ρ. Τ. Ερντογάν, εγκαινίασε ένα νέο κύκλο κατάρρευσης του τουρκικού νομίσματος. Παρά τις διαβεβαιώσεις περί «σταθεροποίησης της λίρας» του επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας  (1/11/21), η ραγδαία υποτίμηση του τουρκικού νομίσματος προκάλεσε την έντονη αντίδραση του αρχηγού της τουρκικής αντιπολίτευσης ο οποίος απευθυνόμενος στον Ρ. Τ. Ερντογάν τον αποκάλεσε «ψεύτο-οικονομολόγο» λέγοντας: «Λες ότι είσαι οικονομολόγος, αλλά κοίτα τα χάλια της οικονομίας, γιαλαντζί οικονομολόγε!» (10/11/21). 

Το βράδυ της 12ης προς την 13η Νοεμβρίου 2021 το δολάριο και το ευρώ έσπασαν κάθε προηγούμενα ρεκόρ απέναντι στην τουρκική λίρα φέρνοντας στο νου το σχόλιο του λαλίστατου Ρ. Τ. Ερντογάν, που είχε κάνει το 2012: «Το νόμισμα όπως η σημαία, όπως ο εθνικός ύμνος συμβολίζει την ισχύ, το κύρος και την ανεξαρτησία μιας χώρας. Το κύρος ενός νομίσματος είναι το κύρος του έθνους». Άλλες εποχές, άλλα λόγια…

Η κατάρρευση του τουρκικού νομίσματος συνεχίζεται σταθερά, έχοντας διαμορφωθεί (Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2021) σε 10,55525 τουρκικές λίρες για 1 δολάριο και 12,083 τουρκικές λίρες για ένα ευρώ. Υπενθυμίζεται πως τις πρώτες μέρες του 2021 οι αντίστοιχες ισοτιμίες ήταν μειωμένες τουλάχιστον κατά 30% (7,4062 για το δολάριο και 9,027 για το ευρώ).

Κορωνοϊός:

Ο εγκληματικός χειρισμός του προβλήματος του κορωνοϊού με τις γνωστές φαντασιώσεις πως (τάχα) η πανδημία θα ωφελούσε την τουρκική οικονομία, έχει στοιχήσει, σύμφωνα με τα (αναξιόπιστα) επίσημα τουρκικά στοιχεία, από τις 20/3/2020 μέχριτις 18/11/2021 την μόλυνση 8.480.986 ανθρώπων από τους οποίους 74.202 απεβίωσαν. Επί πλέον, οι οικονομικές επιπτώσεις στην τουρκική τουριστική βιομηχανία και σε όλους τους επί μέρους τομείς που επηρεάζονται από αυτήν, υπήρξαν καταστροφικές.  

Εργαλειοποίηση μεταναστών:

Η εδώ και δεκαετίες υπόγεια πολιτική της Τουρκίας να συγκεντρώνει συστηματικά πληθυσμούς από Μέση Ανατολή, Ασία και Αφρική προκειμένου να τους προωθήσει προς την Ελλάδα και την Ευρώπη, σε μια ακραία μορφή υβριδικού πολέμου, άρχισε σταδιακά να γίνεται αντιληπτή και από την  διεθνή κοινότητα. Τα κροκοδείλια δάκρυα για τον δήθεν ανθρωπισμό της «φιλεύσπλαχνης» Τουρκίας που αγκαλιάζει τους πρόσφυγες, φαίνεται καθαρά πλέον σε όλους πως αποτελεί στρατηγική της τουρκικής ΜΙΤ, σε αγαστή συνεργασία με τα κυκλώματα των εμπόρων ανθρώπινης ελπίδας και διπλό στόχο: Την αποκόμιση αμύθητου πλούτου και την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης των «αντιπάλων» της με την ελπίδα απόκτησης πολιτικής δύναμης, σαν μια σύγχρονη παραλλαγή του «Δούρειου Ίππου».

Στις 27/10/2021 ο Έλληνας Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου κατήγγειλε την «εκμετάλλευση μεταναστών από εγκληματικές συμμορίες στο Αιγαίο» και λίγο αργότερα (2/11/2021) την άρνηση της Τουρκίας να δεχτεί την επιστροφή πλοίου με εκατοντάδες «μετανάστες» που η ίδια «προώθησε» προς την Ελλάδα. Τα ίδια περίπου ανέπτυξε και ο Έλληνας ΥΕΘΑ στις Βρυξέλλες, στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμύνης της Ε.Ε. (16/11/2021).

Η στρατηγική της τουρκικής ΜΙΤ, λόγω των «δυσκολιών» που αντιμετωπίζει σε Έβρο και Αιγαίο, επεκτάθηκε προς την Λευκορωσία μεταφέροντας καθημερινά από την Κωνσταντινούπολη, με συνεχείς πτήσεις τόσο των Τουρκικών αερογραμμών όσο και της  Belavia (Λευκορωσίας), χιλιάδες «μετανάστες» αρχικά προς Λιθουανία και Λετονία και στην συνέχεια προς τα Πολωνικά σύνορα κατά το πρότυπο της αποτυχημένης «επιχείρησης» στον Έβρο, τον Φεβρουάριο του 2020. Η άμεση κινητοποίηση της Ε.Ε., η απειλή ευρωπαϊκού αποκλεισμού της Turkish Airlines και της Belavia καθώς και η διεύρυνση του καθεστώτος κυρώσεων κατά της Λευκορωσίας που αποφάσισαν οι υπουργοί Εξωτερικών της Ε.Ε. στις 15/11/2021, οδήγησε στην έστω και προσωρινή «συγκράτηση» της νέας υβριδικής επίθεσης με τουρκική υποκίνηση, αυτή την φορά προς τα πολωνικά σύνορα.

Συρία:

 Αμερική και Ρωσία φαίνεται να «τα βρίσκουν» στην Συρία, χωρίς να υπολογίζουν καθόλου τον όψιμο νέο-σουλτάνο της Τουρκίας: Ελλάδα, Κύπρος, Αυστρία, Βουλγαρία, Ιορδανία, ΗΑΕ, Σ. Αραβία, Αίγυπτος  και πολλές άλλες χώρες-σύμμαχοι των ΗΠΑ,  έχουν ήδη αποκαταστήσει σχέσεις με την κυβέρνηση Μπασάρ Αλ Άσαντ, κάτι πολύ δύσκολο χωρίς την σιωπηρή «συγκατάθεση» των ΗΠΑ. Σε «αντιστάθμισμα» οι Κούρδοι σύμμαχοι της Αμερικής μέσα στην Συρία, φαίνεται να δημιουργούν ένα ημιαυτόνομο ομοσπονδιακό κράτος, κατά τα πρότυπα του ήδη υφιστάμενου στο Βόρειο Ιράκ. Ο Μπασάρ Αλ Άσαντ καλεί συνεχώς την Τουρκία να εγκαταλείψει την Συρία και ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σ. Λαβρώφ υπενθυμίζει από την Αίγυπτο (4/10/2021) πως «Η Τουρκία δεν έχει δικαίωμα να παραμείνει στη Συρία». Όλες οι τουρκικές προσπάθειες (τρείς στρατιωτικές εισβολές, υψηλός φόρος αίματος, τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες και πολεμικό υλικό, βάσεις κ.α.) έχουν μετατραπεί σε μια μεγάλη πληγή που αιμορραγεί και επιδεινώνεται. Οι ιαχές που συνόδευαν τους οθωμανικούς ύμνους κατά τις στρατιωτικές εισβολές για την «κατάκτηση» της Συρίας, μετατράπηκαν πλέον σε λυγμούς μανάδων των ολοένα αυξανόμενων νεκρών τούρκων στρατιωτών.

Λιβύη:

Το τουρκικό «Βατερλώ» και στην Λιβύη έχει ήδη πάρει μια σταθερή πορεία. Οι κούφιοι λεονταρισμοί του Ρ. Τ. Ερντογάν δεν εμπόδισαν την πρόσκληση Ελληνικής και Κυπριακής Δημοκρατίας στην «Διάσκεψη του Παρισιού» (9/11/21), με αποτέλεσμα η Τουρκία να συμμετάσχει στην διάσκεψη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, σε επίπεδο υφυπουργού εξωτερικών, ανήμπορη να επιβάλλει τις εξωφρενικές απαιτήσεις της. Η τήρηση του εμπάργκο όπλων προς την Λιβύη θα εφαρμοστεί πλέον με εντατικούς ελέγχους της ΕΕ, η απειλή κυρώσεων σε «ανυπάκουους» είναι πραγματική και όχι θεωρητική, ενώ η μοναδική διέξοδος που απομένει πλέον στην Τουρκία είναι η «αμφισβήτηση» του εκλογικού αποτελέσματος που θα προκύψει τον Δεκέμβριο στην Λιβύη, με ενδεχόμενο να την φέρει «πρόσωπο με πρόσωπο» με τον πιθανότερο νικητή της εκλογικής διαδικασίας στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ. Πάντως, η «εικονική πραγματικότητα» μέσα στην οποία επιμένουν να βρίσκονται οι Τούρκοι συνεχίζεται κανονικά: «Η Τουρκία δεν είναι εντελώς ξένη δύναμη στη Λιβύη  και θα παραμείνει εκεί» (Χ. Ακάρ, 16/11/2021).

Κύπρος:

Η Τουρκία θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία στον χάρτη των επεκτατικών της σχεδίων σαν ένα «αδύναμο κρίκο». Για τον λόγο αυτό ζητά (σε πρώτη φάση) δύο «ξεχωριστά» κράτη, εγκαθιστώντας με παρωδία εκλογών μια πειθήνια μαριονέτα σαν «πρόεδρο» των κατεχομένων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Καλεί έντεχνα την αναγνώριση του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου σαν «κράτος» από τις χώρες του Τουρκικού Συμβουλίου (Ρ.Τ. Ερντογάν, 15/11/2021). Παραληρεί καθημερινά με εμπρηστικές δηλώσεις, τόσο για τον φυσικό πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και για την αυθαίρετη «επέκτασή» της στα Βαρώσια. Απειλεί ή προαναγγέλλει συνεχώς «έρευνες» σε Κυπριακή ΑΟΖ, εκδίδει άχρηστες  Navtex, επισείει «πρακτικές αντιδράσεις» στην προσπάθεια της να εμποδίσει προγραμματισμένες έρευνες σε Κυπριακή ΑΟΖ παγκόσμιων γιγάντων (Exon,Total,ENI).

H Ελληνική πλευρά, έξυπνα και μεθοδικά, συνεχίζει να δημιουργεί μια ασφυκτική διπλωματική θηλειά γύρω από τις τουρκικές φαντασιώσεις:

Στις 19/10/2021 κατά την 9η τριμερή σύνοδο κορυφής μεταξύ Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου  ανακοινώθηκε και η εξαιρετικής σημασίας διασύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων των τριών χωρών.

Την επομένη, (20/10/2021) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης της για τις υπό ένταξη χώρες ζητάει -μεταξύ άλλων- από την Τουρκία «να δεσμευτεί κατηγορηματικά για σχέσεις καλής γειτονίας, διεθνείς συμφωνίες και ειρηνική επίλυση διαφορών με προσφυγή, εάν είναι απαραίτητο, στο Διεθνές Δικαστήριο».

Στις 21/10/21 ο Έλληνας ΥΠΕΞ, σχολιάζοντας εύστοχα τις εξωφρενικές, καθημερινές τουρκικές αντιδράσεις παρατήρησε : «Οι τουρκικές αντιδράσεις εξηγούνται μόνο αν η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της ως επιτιθέμενο κράτος».

Στις 27/10/2021 Ελλάδα και Ηνωμένο Βασίλειο προχώρησαν στην υπογραφή στρατηγικής συμφωνίας – πλαίσιο επισφραγίζοντας την στενή σχέση των δύο χωρών, πριν από την επίσημη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Βρετανική πρωτεύουσα (16/11/2021).

Στις 12/11/2021 η Ε.Ε. παρατείνει για ένα ακόμα χρόνο το (περιορισμένο, έστω) καθεστώς των κυρώσεων κατά της Τουρκίας για τις παράνομες γεωτρήσεις σε Αν. Μεσόγειο.

Στις 18/11/2021 καταφθάνει στην Αθήνα ο Γάλλος ΥΠΕΞ Λε Ντριάν για συνομιλίες με τον Έλληνα ομόλογο του, ενώ την επομένη (19/11/2021) ακολουθεί τετραμερής συνάντηση Ελλάδας-Γαλλίας- Αιγύπτου -Κύπρου.

Συμπεράσματα:

Οι συνεχόμενες εμπρηστικές και υβριστικές υπερβολές του τουρκικού καθεστώτος κατά Ελλάδος και Κύπρου («Όποιο σχέδιο δεν περιλαμβάνει την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους δεν έχει καμία πιθανότητα επιβίωσης» – Χ. Ακάρ 13/10/2021, «Η Τουρκία δεν θα φύγει ποτέ από την Κύπρο» – μαριονέτα Τατάρ στην Γερμανική FAZ 26/10/2021, «Ο Μητσοτάκης και η συμμορία του περνάνε τις μέρες με ψέματα» – Ρ. Τ. Ερντογάν 11/11/2021, «Κάποιες χώρες στη Μεσόγειο δεν κοιτάζουν το μπόϊ τους» – Χ. Ακάρ 11/11/2021 κ.α.π) δείχνουν πολύ καθαρά την απελπιστική θέση στην οποία έχει οδηγηθεί η Τουρκία. Κανένας απολύτως, φίλος ή εχθρός, δεν παίρνει στα σοβαρά το σημερινό τουρκικό καθεστώς.

Οι καθημερινές προσβολές, οι επαναλαμβανόμενοι λεονταρισμοί και οι χυδαίοι τραμπουκισμοί, σίγουρα δεν αποτελούν διπλωματικά επιχειρήματα. Αντίθετα, αποτελούν «κόκκινο πανί» για την διεθνή διπλωματία και επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την σημερινή Τουρκία η οποία υποφέρει από τις συνέπειες των βαριών ασθενειών της. Το καθεστώς δεν μπορεί να δεχτεί την επόμενη μέρα στην Τουρκία χωρίς την δική του ανάμειξη γιατί απλά κινδυνεύουν πολλά κεφάλια.

Ο Mehmet Efe Çaman, Τούρκος καθηγητής στο University of Newfoundland του Καναδά, σε πρόσφατα άρθρα του αναρωτιέται αν «Η τελευταία διέξοδος του Ερντογάν είναι ο πόλεμος», θεωρώντας σαν «πιθανούς στόχους» την Συρία και την Ελλάδα.

Η Συρία όμως έχει την «ασπίδα» της Ρωσίας και της Περσίας (οι Κούρδοι της Συρίας τις ΗΠΑ), ενώ η Ελλάδα την «ασπίδα» της Γαλλίας και θεωρητικά πολλών άλλων (Ε.Ε., ΗΠΑ, πολλών Αραβικών χωρών, Ισραήλ κ.α).

Οι προσπάθειες του τουρκικού καθεστώτος να «εκτονωθεί» στην Συρία απέτυχαν αφού Ρωσία και ΗΠΑ απέκλεισαν μια νέα τουρκική εισβολή. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ πήγε στην Τεχεράνη (16/11/2021) προσφέροντας ανέξοδη πολιτική υποστήριξη («Οι κυρώσεις εναντίον του Ιράν είναι λάθος») ελπίζοντας σε κάποια κερκόπορτα, αλλά μάλλον επέστρεψε με μηδενικά αποτελέσματα.

Η Ελλάδα, σαν δύναμη ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας με την συνεχώς αυξανόμενη, στρατιωτική και πολιτική αποτρεπτική της δύναμη, φαντάζει πλέον σαν σκέτη αυτοκτονία απέναντι σε κάθε επίδοξο επιδρομέα.

Απομένει να δούμε την πιθανότατα αιματηρή πορεία και τελική κατάληξη της Τουρκικής «ασθένειας»…

πηγή

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Η «διασωληνωμένη» Συμφωνία των Πρεσπών και το κράτος «μπανανία» που βρίσκεται βορείως της Μακεδονίας μας

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Τελικά η πρόταση δυσπιστίας του VMRO-DPMNE, η οποία ήταν να συζητηθεί την περασμένη Πέμπτη 11 Νοεμβρίου, έπεσε στο κενό επειδή δεν συγκεντρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός βουλευτών ώστε να υπάρξει απαρτία. Από τους 61 βουλευτές που την υπέγραψαν, εμφανίστηκαν μόνο οι 60. Απείχε ο Αλβανός βουλευτής του κόμματος BESA, Καστριότ Ρετζέπι, ο οποίος σε ανάρτησή του στο Facebook το πρωί της Πέμπτης έγραψε το εξής1: «Για το καλό των διαδικασιών και εν μέσω ισχυρών μηνυμάτων από τους στρατηγικούς μας εταίρους, τις ΗΠΑ και τις χώρες της ΕΕ, τα οποία έλαβα από υψηλόβαθμους διπλωματικούς εκπροσώπους, αποφάσισα να μην παρευρεθώ στην ψηφοφορία».

Από την πλευρά του ο επικεφαλής του VMRO-DPMNE, Χρίστιαν Μίτσκοσκι –και ενώ ο Καστριότ Ρετζέπι δεν απαντούσε ούτε καν στο τηλέφωνο– δήλωσε2: «Πρέπει να μάθουμε που είναι αυτός ο άνθρωπος, εάν είναι ζωντανός και υγιής. Εκτός από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν ξέρουμε τι του συμβαίνει, εάν βρίσκεται κάπου παρά τη θέλησή του ή με τη θέλησή του… Δεν ξέρουμε εάν έχει απαχθεί και κρατείται ενάντια στη θέλησή του. Εάν είναι με τη θέλησή του, τότε δεν ξέρω γιατί δεν εμφανίστηκε».

Στο ίδιο μήκος κύματος ο βουλευτής του VMRO-DPMNE, Αντόνιο Μιλόσοσκι, σε ανάρτησή του στο Facebook, υποστήριξε ότι υπάρχουν ενδείξεις μέσα από ίχνη στο διαδίκτυο ότι «ο Ρετζέπι έχει μεταφερθεί στη Βουλγαρία»3, ενώ ο ηγέτης του BESA, Μπιλάλ Κασάμι, άφησε να εννοηθεί και αυτός ότι υποπτεύεται απαγωγή του Ρετζέπι, δηλώνοντας ότι3 «οι πρόσφατες εξελίξεις με τον βουλευτή Καστριότ Ρετζέπι αποδεικνύουν ότι αυτή η κυβέρνηση είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα για να μείνει στην εξουσία».

Αργά το απόγευμα ο εξαφανισμένος βουλευτής επανήλθε με βίντεο, πάλι στο Facebook, στο οποίο ανέφερε το εξής2: «Είμαι σε ασφαλές μέρος, είμαι με τη σωστή πλευρά, είμαι με τους Αλβανούς και με όλους τους πολίτες αυτής της χώρας που θέλουν ειρήνη, ελευθερία και δημοκρατία» ενώ σημείωσε ότι θα εμφανιστεί όταν κρίνει ο ίδιος και θα εξηγήσει τι συνέβη αφού σταματήσουν, όπως υπογράμμισε, οι απειλές από μέλη του κόμματός του!

Αυτές οι πρακτικές του κράτους «μπανανία» που έχει την απαίτηση να φέρει το ιερό όνομα της Μακεδονίας δεν είναι καθόλου πρωτόγνωρες. Ας θυμηθούμε δύο περιπτώσεις από το παρελθόν κατά τις οποίες είτε έγινε προσπάθεια αλλοίωσης αποτελεσμάτων, είτε «πείστηκαν» βουλευτές της αντιπολίτευσης να στηρίξουν τον Ζάεφ και τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Η πρώτη ήταν στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στα Σκόπια στις 30-9-2018 και το οποίο ουσιαστικά ρωτούσε τους Σκοπιανούς εάν συμφωνούν με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Την ημέρα του δημοψηφίσματος κυκλοφόρησε σε σκοπιανά διαδικτυακά μέσα μία φωτογραφία από ένα εκλογικό κέντρο, στην οποία φαινόταν η νοθεία που κάποιοι προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν4. Σε εκείνη τη φωτογραφία εμφανιζόταν μία καρτέλα, στην οποία ήταν σημειωμένος ο αριθμός των ψηφισάντων και το ποσοστό συμμετοχής μέχρι εκείνη την ώρα (11πμ), ενώ ήταν σημειωμένο και το ποσοστό των ψηφισάντων στις 1μμ και στις 5μμ, δηλαδή δύο και έξι ώρες μετά και μάλιστα με ακρίβεια δύο δεκαδικών ψηφίων! Συγκεκριμένα, ενώ εκείνη την ώρα, δηλ. στις 11πμ το ποσοστό συμμετοχής ήταν περίπου 9.3%, το μέλος της εφορευτικής επιτροπής σημείωσε ότι στις 1μμ το ποσοστό συμμετοχής θα ανέλθει στο 30.31% και στις 5μμ στο 48.93%. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του Ζάεφ ήθελε πολύ να πλησιάσουν τα ποσοστά συμμετοχής στο 50%. Τελικά, παρά τις αλχημείες και τις νοθείες, οι ψηφίσαντες ήταν λιγότεροι από το 37% των εγγεγραμμένων. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι βάσει του σκοπιανού συντάγματος για να είναι ένα δημοψήφισμα έγκυρο θα πρέπει να υπάρξει συμμετοχή τουλάχιστον 50%, επομένως το συγκεκριμένο δημοψήφισμα ήταν άκυρο.

Η δεύτερη ήταν στις 19-10-2018 κατά τη συζήτηση στη βουλή των Σκοπίων για την αλλαγή του ονόματος της χώρας από «Μακεδονία» σε «Βόρεια Μακεδονία». Πάλι σε διαδικτυακά μέσα των Σκοπίων είχαν γίνει αναφορές σε διάφορα «περίεργα» γεγονότα. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε5 ότι οι αστυνομικές δυνάμεις με πλήρη εξοπλισμό είχαν περικυκλώσει το κοινοβούλιο, ότι ασκούνταν πιέσεις στους βουλευτές του VMRO-DPMNE, κάποιους από τους οποίους μάλιστα είχαν κλείσει σε γραφείο και ακούγονταν κραυγές του ενός από αυτούς. Μεγάλη μερίδα των Σκοπιανών είχε χαρακτηρίσει εκείνες τις ενέργειες ως πρακτικές πραξικοπήματος. Επίσης, είχε αναφερθεί ότι ο Αμερικανός πρέσβης Jess Bailey με τον Ζόραν Ζάεφ και τον Αλί Αχμέτι (πρόεδρο του μεγαλύτερου Αλβανικού κόμματος των Σκοπίων) βρίσκονταν στο γραφείο του προέδρου του κοινοβουλίου Ταλάτ Τζαφέρι. Τελικά ο Ζάεφ εξασφάλισε τότε τη στήριξη από 80 βουλευτές και έτσι υπερψηφίστηκε η αλλαγή του ονόματος των Σκοπίων. Μέσα σε αυτούς τους 80 βουλευτές ήταν και οκτώ βουλευτές της αντιπολίτευσης, επτά από τους οποίους ήταν βουλευτές του VMRO-DPMNE. Άμεσα το VMRO-DPMNE τους διέγραψε ενώ υπήρξαν πολλές φωνές που μιλούσαν για προδοσία αυτών των βουλευτών, όπως επίσης για χρηματισμό τους από την κυβέρνηση του Ζάεφ.

Για να επανέλθουμε στη σημερινή κατάσταση –δεδομένου ότι  ο κυβερνητικός συνασπισμός διαθέτει μόνο 59 έδρες από τις 120 του σκοπιανού κοινοβουλίου– ο Ζάεφ θα πρέπει να νιώθει πολύ άβολα. Πλέον ηγείται κυβέρνησης μειοψηφίας, ενώ ταυτόχρονα του ασκείται πίεση από το VMRO-DPMNE, το οποίο συνεχώς αυξάνει τα ποσοστά του και όλα δείχνουν ότι δεν θα αργήσει να κυβερνήσει.

Όσο και να προσπαθεί, το σύστημα που στηρίζει τη Συμφωνία των Πρεσπών φαίνεται ότι δεν θα καταφέρει να την διασώσει. Η συγκεκριμένη συμφωνία είναι διασωληνωμένη και αναμένεται σύντομα να συμβεί το μοιραίο…

Υ.Γ.: Το δυστύχημα της υπόθεσης είναι ότι βλέπουμε να καταπέφτει η Συμφωνία των Πρεσπών από ενέργειες των Σκοπιανών. Εδώ στην Ελλάδα οι πολιτικοί μας παρακολουθούν παθητικά τα γεγονότα και απλά περιμένουν να δουν πού θα καταλήξουν. Δεν φαίνεται να είμαστε άξιοι να καθορίσουμε ή τουλάχιστον να επηρεάσουμε την εξέλιξη των γεγονότων σε ένα τόσο σπουδαίο εθνικό μας θέμα.

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION