Prof. Stavros Papamarinopoulos

 

Ο Σταύρος Παπαμαρινόπουλος έχει τελειώσει το τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το τμήμα Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου στην Βρετανία. Το δεύτερο σε επίπεδο διδακτορικής διατριβής Ph.D. Έχει κάνει μεταδιδακτορικές έρευνες στα Πανεπιστήμια Cardiff, New Castle και Oxford. Ως μέλος ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Πατρών δίδαξε Γεωλόγους και Φυσικούς, στο Πολυτεχνείο Αθηνών μηχανικούς, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αρχαιολόγους. Ως Καθηγητής πήρε το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για την ανακάλυψη της διώρυγας του Ξέρξη στην Ανατολική Χαλκιδική την οποία μνημονεύει ο Ηρόδοτος τον 5ο αιώνα π.Χ. ενώ εντόπισε και τον υπόγειο ποταμό Ηριδανό στην Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα τον οποίο μνημονεύει ο Πλάτων τον 4ο αιώνα π.Χ. Έχει κάνει 250 γεωφυσικές έρευνες στην Ελλάδα, στην Αγγλία, στην Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ρωσία, στην Κεντρική Ασία στο κεντρικό υψίπεδο των ορέων Αλτάι, στην Βορειοανατολική και στην Βορειοδυτική Αφρική επιχειρώντας να εντοπίσει θαμμένες αρχαίες πόλεις. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής και της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, της Εταιρείας Προστασίας της Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς, της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, της Ελληνικής Αρχαιομετρικής Εταιρείας ενώ είναι πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες επιστημονικές μελέτες από τις οποίες έχει εκατοντάδες ετεροαναφορές άλλων επιστημόνων. Διευθύνει τρεις ερευνητικές ομάδες. Η πρώτη έχει ως έργο την διεπιστημονική διερεύνηση των Ομηρικών επών. Η ομάδα αυτή δημοσίευσε σε διεθνές περιοδικό τον χρόνο επιστροφής του Οδυσσέα και τον χρόνο πτώσης της Τροίας. Οι μελέτες αυτές έχουν αναρτηθεί στον ιστότοπο της ΝΑΣΑ. Η δεύτερη ομάδα διερευνά διεπιστημονικώς με φυσικές και βιοατρικές μετρήσεις τόσo το περιβάλλον των Ασκληπιείων, των Μαντείων και των αρχαίων Ναών όσο και την επίδραση του περιβάλλοντος των ιερών αυτών τόπων στον άνθρωπο. Η τρίτη ομάδα κάνει έρευνα στην Φυσική της Πληροφορίας. Η ομάδα αυτή μελετά την επίδραση της γεωμετρίας στην ενέργεια και την ύλη. Το ευρύτερο ενδιαφέρον του εστιάζεται στην μελέτη της εξέλιξης του ανθρώπου στον Ιωνικό, στον χερσαίο, στον Αιγιακό και περι-Αιγιακό χώρο τα τελευταία 50000 χρόνια. Οι συνεχώrς εξελισσόμενοι τότε άνθρωποι μαζί με όσους εισήλθαν στον χώρο αυτό, στον οποίο υπήρχαν ελιές 50000 χρόνια πριν, δημιούργησαν τελικώς τον Ελληνικό Πολιτισμό οποίος μπορεί να αποτελέσει ακόμη και τώρα, εφ ‘όσον γίνει γνωστός πρώτα στους Έλληνες, οδικό χάρτη τόσο για την ίδια την χώρα όσο και για όλον τον πλανήτη. To 2016 επέστρεψε από το Παρίσι όπου έκανε έρευνες σε συνεργασία με γαλλικά Πανεπιστήμια για να συμμετάσχει στην διοίκηση του συμβουλίου του Κέντρου Επιστημών και Ελληνικών Αξιών.