Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D.

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΥ ΜΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Κάθε φορά που ο θάνατος χτυπάει την γήινη πόρτα, για ν’ αποσπάσει ένα κομμάτι από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την αγάπη και τον αριθμό των άξιων ανθρώπων, μας αφήνει να βιώσουμε ένα μέρος από την υπαρξιακή τριλογία, που γι’ αυτήν ο θάνατος είναι ένα φαινόμενο, που συνταράζει το ανθρώπινο είναι.
Αλλά ο σύγχρονος χριστιανός φιλόσοφος Μπερδιάγεφ μας άφησε μια παρήγορη υποθήκη, όταν έγραψε επί λέξει: “Κατά τον πλατωνισμό κάθε τι το επίγειο είναι σύμβολο του πνευματικού, του ουράνιου κόσμου. Και η πνευματική δύναμη του πνεύματος είναι εκείνη που καθορίζει και προκαλεί την αποκάλυψη της πραγματικότητας”. Ο θάνατος του αγαπητού μας συναδέλφου Νίκου Καλογερόπουλου μας ξάφνιασε, γιατί η ανθρώπινη σκέψη δεν μπορεί να φτάσει, πως ο θάνατος θα τόλμαγε ν’ απλώσει το μακάβριο χέρι του και να κόψει ένα τέτοιο αξιόλογο άνθρωπο, πατριώτη, εξαίρετο ‘Ελληνα φιλόσοφο και πολιτικό, με τόσο πλούσια ανθρώπινη ψυχή. Μα αν το δρεπάνι του χάρου κατάφερε τελικά ν’ αποκόψει ένα τέτοιο ‘Ελληνα και πνευματικό άνθρωπο, δεν κατάφερε όμως να τον αποσπάσει από την μνήμη μας, και ούτε ποτέ θα το καταφέρει, γιατί γι’ αυτούς, που τον αγάπησαν τόσο πολύ, δεν πέθανε. Ζεί, μέσα στις καρδιές μας και θα ζει στους αιώνες των αιώνων. Τίποτε δεν πάει χαμένο σε τούτη την πλάση. Οι αρετές κι’ όλα τα γεννήματα του νου μαζί με τα ταλέντα μένουν αθάνατα γιατί κλείνουν μέσα τους στοιχεία που ζουν για πάντα. Και οι νεκροί που είναι προικισμένοι μ’ όλα αυτά τα χαρίσματα, σαν του Νίκο Καλογερόπουλο, δεν μένουν βουβοί, αλλά γροικάνε και πολλές φορές μιλάνε μέσα στη ψυχή μας με την αιώνια σιωπή τους. Παλαιοχριστιανικές επιγραφές από μνήματα αρχαίων γεμίζουν την ψυχή μας από ελπίδα και μας διδάσκουνε να πούμε ξανά τα λόγια: «Νίκο, εκεί που βρίσκεσαι, θάρρεψε, γιατί κανείς δεν είναι αθάνατος και απόλαυσε την αιωνιότητα, που αντάλλαξε ο Χάρος με την ψυχή σου». Αναπαύσου πια μια για πάντα εκεί, που όπως μας λέγει ο υμνωδός της Ελληνοχριστιανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, «ένθα ούκ έστι πόνος, ού λύπη, ού στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος». Ας είναι ελαφρό το χώμα που σε σκεπάζει. Αγαπητέ μας φίλε και συνάδελφε, αντίο!

Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D.
Διεθνείς Σχέσεις, Συγκριτική Πολιτική,
Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ.
Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας