ΕΝΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ:

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΑΦΥΠΝΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Του Νικολάου Λ. Μωραίτη Ph.D.

Μέλος του ΙΗΑ

ΠΔιανύουμε μια νέα περίοδο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έχουμε μπει ήδη σε έναν πολύ διαφορετικό πλανητικό και περιφερειακό εμπειρικό κόσμο. Αυτή η νέα περίοδος είναι μια διαλεκτική σύγκρουση αναδιανεμητικών συμφερόντων και ισχύος στο παγκόσμιο σύστημα. Οι νέες καταστάσεις θα απειλήσουν τις ασφάλειες και τις ανεξαρτησίες κρατών, με κύριο συντελεστή τις νέες ισορροπίες ισχύος. Αυτό που ίσχυε, που ισχύει σήμερα, και πάντα θα ισχύει, είναι ότι η ισορροπία ισχύος του κάθε κράτους είναι ο κύριος συντελεστής στις διεθνείς σχέσεις.
Αυτή η διαπάλη συμφερόντων θα εντατικοποιήσει τις περιφερειακές διενέξεις που πράγματι βρίσκονται, ήδη, σε εξέλιξη, στην περιοχή μας με επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, και στην εθνική της κυριαρχία. Συνεπώς, για να καταστήσουμε τις διεθνείς σχέσεις, και την διεθνή πολιτική πιο κατανοητές, πρέπει να έχουμε την σωστή γνώση περί διεθνούς πολιτικής, περί λειτουργίας του διεθνούς συστήματος, και ιδιαιτέρως των κινήτρων των διεθνών και περιφερειακών αλλαγών.

Δεν είναι αυτονόητο στην Ελλάδα ότι απουσιάζει μια παγκόσμια κυβέρνηση, ένας διεθνής ανεξάρτητος θεσμός, στον οποίο θα μπορούσαν τα κράτη να στραφούν για την προστασία και την επίλυση διαφορών τους, και για την εγγύηση της ασφάλειάς τους. Στο διεθνές σύστημα και στην παγκόσμια πολιτική λειτουργεί μια αδιάκοπη και επαναλαμβανόμενη διαπάλη για ισχύ, και για την διατήρηση του status quo. Επειδή είναι αυτονόητο ότι κάθε κράτος είναι υπεύθυνο για την επιβίωσή του και αισθάνεται αβέβαιο για τις προθέσεις των γειτόνων του, οι πολιτικοί ηγέτες και ο λαός πρέπει να βασίζονται στην αυτοβοήθεια. Με άλλα λόγια, η διεθνής αναρχία οδηγεί ακόμη και καλοπροαίρετους ηγέτες να εξασκήσουν την αυτοβοήθεια.

Ανυπολόγιστες είναι οι αρνητικές συνέπειες για την ασφάλεια της Ελλάδας όταν υπάρχει έλλειψη γνώσης της λειτουργίας της διεθνούς πολιτικής, και του συγκρουσιακού κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος. Ο σκοπός κάθε κράτους είναι η διατήρηση του εθνικού του συμφέροντος, της εθνικής του κυριαρχίας, και της επιβίωσή του. Εξάλλου, η Μεγάλη Ύφεση κατέδειξε πόσο απάνθρωπα και αδιάφορα γίνονται το ένα έθνος με το άλλο όταν η ίδια η επιβίωση του κράτους βρίσκεται σε κίνδυνο.

Επομένως, για να μπορέσει να επιβιώσει η Ελλάδα μέσα στην διαπάλη συμφερόντων και ισχύος του πολυπολικού συστήματος, πρέπει οι άνθρωποι των κρατικών επιτελείων να γνωρίζουν καλά την πολιτική θεωρία του διεθνούς συστήματος και την στρατηγική θεωρία για να κάνουν ακριβείς ερμηνείες/περιγραφές, σωστές αναλύσεις δομικών ζητημάτων, εκτιμήσεις, σωστές αξιολογήσεις, εναλλακτικές λύσεις, και προβλέψεις στη διεθνή πολιτική. Η στρατηγική θεωρία είναι αυτή που θα δώσει την δυνατότητα στα κρατικά επιτελεία να κατανοήσουν και να διαγνώσουν ποια είναι η κατευθυντήρια δύναμη πίσω από τις διεθνές και περιφερειακές αλλαγές. Αναντίρρητα, τα αξιώματα της θεωρίας είναι αυτά που αποδεικνύουν, με εμπειρικό τρόπο, για το πως και γιατί φθάσαμε στην παρούσα φάση, την οποία βιώνουμε καθημερινά.

Με τις νέες περιφερειακές ισορροπίες, στην περιοχή μας, θα διαμορφωθούν νέες αναδιανομές ισχύος και ανακατανομές συμφερόντων για τη διατήρηση του status quo των μεγάλων δυνάμεων. Γι’ αυτό το λόγο, τα συνδεδεμένα αξιώματα της στρατηγικής θεωρίας πρέπει να αναπροσαρμοστούν στις νέες εξελίξεις του διεθνούς συστήματος, και της περιφέρειάς μας. Κατά συνέπεια, πρέπει να κατηγοριοποιήσουμε και να προσδιορίσουμε τα σημερινά συμφέροντα με τρόπους που θα μας βοηθήσουν να προβλέψουμε, για να μπορέσουμε να ελέγξουμε πιο αποτελεσματικά τις αποφάσεις μας για τις μελλοντικές περιφερειακές καταστάσεις που απειλούν την ασφάλεια της πατρίδας. Τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων θα επηρεάσουν τις βαλκανικές ισορροπίες και θα έχουμε ανακατανομές ισχύος και αλλαγές συνόρων. Αυτές οι νέες περιφερειακές αλλαγές, θα είναι επικίνδυνες για τα εθνικά μας συμφέροντα και για την ασφάλεια της ελληνικής επικράτειας.

Οι πολιτικοί «νεφελοβατούν» όταν δεν βλέπουν ότι η διατήρηση του status quo των συμφερόντων είναι αυτό που κάνει τις μεγάλες δυνάμεις να προσαρμόζονται με τα σχέδια των νέων εξελίξεων στο γεωπολιτικό χάρτη της περιοχή μας, και στις αλλαγές περιφερειακών ισορροπιών και νέων συνόρων. Εάν οι συντελεστές σχεδιασμού και άσκησης της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας δεν μελετήσουν ορθολογικά τα αξιώματα της στρατηγικής, και δεν γνωρίζουν το γιατί των εξελίξεων και των αποφάσεων των ισχυρών χωρών, δύσκολα θα μπορέσουν να προστατεύσουν την εθνική μας κυριαρχία. Με τις πλανητικές ισορροπίες, τις περιφερειακές αλλαγές, και με τις ανακατανομές ισχύος θα αντιμετωπίσουμε εθνικά προβλήματα και συρρίκνωση της ελληνικής επικρατείας: Την τουρκική απειλή στο Αιγαίο, στην Μακεδονία, τις διεισδύσεις της Τουρκίας στην Θράκη, στην Κύπρο, και το λαθρομεταναστευτικό το οποίο θα δημιουργήσει “ταυτοτικό ζήτημα”, με διαφορετικές πολιτισμικές αναφορές, που θα φέρει εσωτερική κρίση στην εθνική συλλογικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Ανυπολόγιστες, όμως, θα είναι οι επιπτώσεις του εθνικού προβλήματος της υποτελούς και ηττοπαθούς “Συμφωνίας των Πρεσπών”. Η Ελληνική Κυβέρνηση άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. “Or, more descriptively, they entered a den of snakes”. Ή πιο περιγραφικά, μπήκε η εξωτερική πολιτική σε μια φωλιά φιδιών που δεν θα μπορεί να ελέγξει γιατί δεν έχουμε αποτρεπτική στρατηγική. Δημιούργησε προϋποθέσεις για μελλοντικές διεκδικήσεις που θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα της πατρίδας. Συνθηκολόγησε εκχωρώντας την εθνική μας ιστορία και τον πολιτισμό μας σε αυτό το επίπλαστο ψευδοκρατίδιο. Οι μεγάλες δυνάμεις επιδιώκουν πάση θυσία να τηρούν ανοικτό τρόπον τινά το θέμα της περιοχής, βασισμένες στο σοβαρό θέμα διαφόρων εθνοτήτων και γλωσσών που απαρτίζεται το Σκοπιανό με το επίπλαστο μόρφωμα του «Μακεδονισμού» που το σχέδιο των ηγεμονικών συμφερόντων είναι ο αλυτρωτισμός να επεκταθεί και στις γειτονικές χώρες, προσπαθώντας να δημιουργήσουν προβλήματα μεταξύ Αλβανίας-Βουλγαρίας-Ελλάδας και Σερβίας. Η επιδιωκόμενη ανωμαλία στο «ψευδοκρατίδιο» εντάσσεται αναμφισβήτητα στη ολοκλήρωση ευρυτέρων σχεδίων στην περιοχή. Τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων συγκρούονται στις περιφέρειες. Η προσοχή μας και η αξιολόγηση όλων των πληροφοριών θα πρέπει να γίνει και σε συσχετισμό με τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας εναντίον της χώρας μας, που δεν φαίνεται πως είναι δυνατόν να σταματήσουν μόνο εκεί. Η κατάσταση θα πρέπει να εμβάλει σε ανησυχίες όχι μόνο εμάς, αλλά και τους γειτονικούς βαλκανικούς λαούς. Παράλληλα με το φάσμα του τουρκικού επεκτατισμού, το ¨Μακεδονικό” αναμφισβήτητα θα έχει και στο βορειηπειρωτικό. Απαιτείται επαγρύπνηση στην κυριολεξία γιατί τα πρώην απολυταρχικά Βαλκανικά κράτη αφυπνίζονται από τους παλιούς εθνικισμούς, μειονοτικές κινητοποιήσεις, και αμφισβήτηση των συνόρων.
Είναι φανερό ότι την διατήρηση των αμοιβαίων αποκλειστικών συμφερόντων, κρατικών και ηγεμονικών δυνάμεων, την είδαμε και με τον έλεγχο της κατανομής ισχύος των μεγάλων δυνάμεων στην Ψυχροπολεμική εποχή, τότε που ο ψυχρός πόλεμος εξυπηρετούσε τα συμφέροντα και της Ανατολής και της Δύσης, αγνοώντας τις εμπειρικές διαδικασίες στην πράξη ότι Ρωσία και Κίνα δεν είχαν ποτέ «κομμουνιστικά συστήματα. Ο ιός των ιδεολογικών ψευδαισθήσεων και οι αυταπάτες, μέσα από μια «ιδεολογική συσκευασία συμφερόντων» που χειραγώγησαν την συνείδηση των κοινωνιών σε εκατομμύρια μάτια «λαϊκών μαζών,» αλλά και των ίδιων των νεφελοβατούντων αυτοαποκαλουμένων «ψευτοαριστερών», «ψευτοσοσιαλιστών», και «ψευτοδημοκρατικών» ελίτ, έχει εξαπλωθεί, παγκοσμίως, σαν παθογόνος γρίπη.
Αυτή η ίδια παθογόνος γρίπη της παραπληροφόρησης, της αυταπάτης, της ψευδαίσθησης, της ουτοπικής ασυναρτησίας και του αποπροσανατολισμού του λαού, για λόγους ατομικών και κομματικών συμφερόντων του πολιτικού συστήματος, είναι εξαπλωμένη, σήμερα, στην Ελλάδα με τον πληθυσμό να είναι ένα «αιχμάλωτο ακροατήριο». Ο λαός βρίσκεται παγιδευμένος και ανυπεράσπιστος σε αυτά που άλλοι αποφασίζουν και καθορίζουν την ζωή του. Το χρηματοοικονομικό σύστημα, και τα μεγάλα συγκροτήματα τηλεπικοινωνιών επιλέγουν ποια πληροφορία θα πρέπει να τους παρουσιάσουν. Αυτοί οι κολοσσιαίοι γίγαντες διαμορφώνουν τις αξίες και τις εικόνες για το τι είναι ο κόσμος. Οι εταιρίες των ηγεμονικών συμφερόντων είναι οι κύριοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης για τα γεγονότα και το νόημά τους. Έχουν κυρίαρχη επιρροή στις ειδήσεις, στις πληροφορίες, στις ιδέες, στη λαϊκή κουλτούρα και στις πολιτικές στάσεις του κοινού. Και έχουν επιρροή μέσα στην κάθε κυβέρνηση επειδή επηρεάζουν την αντίληψη του κοινού για την δημόσια ζωή, για τις αντιλήψεις της πολιτικής και των πολιτικών.

Ταυτόχρονα, δρασκελίζοντας την γη σαν χρηματοπιστωτικό κτήνος, το χρηματοοικονομικό σύστημα καθορίζει τους κανόνες της εσωτερικής λειτουργίας των κρατών έχοντας σε ομηρία το πολιτικό σύστημα σε όλο τον κόσμο. Οι τεχνοκράτες και κερδοσκόποι των ηγεμονικών κρατών έχουν θέσει σε ομηρία και την αντεθνική ελληνική πολιτική τάξη.

Συγχρόνως, μην έχοντας ο λαός την δυνατότητα να βρει τον μηχανισμό-κλειδί που θα τον οδηγήσει στις σωστές πηγές για να κάνει συγκριτικές μελέτες και αναλύσεις, που με βάση του συντάγματος να είναι ο εντολέας που θα πρέπει να συναποφασίζει για την διασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας και του εθνικού συμφέροντος, παραμένει στην απάθεια, στην αδράνεια, και στην μη συμμετοχή του στις δημοκρατικές αποφάσεις για το μέλλον της πατρίδας του. Αυτό δίνει στους ανεύθυνους «κομματικούς ελίτ» ισχύ πάνω στον τρόπο που θα πρέπει να σκέφτεται ο λαός, παραμυθιάζοντάς τον με «ιδεολογικές ασυναρτησίες». Αυτή την στιγμή που επέρχονται αλλαγές καταστάσεων και συνόρων, οι «αστικοφιλελεύθεροι» βομβαρδίζουν τον ελληνικό λαό με μια τραγωδιοκωμωδία από νεφελοβασίες όπως: «είμαστε αριστεροί», «είμαστε φιλελεύθεροι», «θα έχουμε ειρηνική συνύπαρξη στη περιοχή», «αδελφοσύνη στα Βαλκάνια», «φιλία και συνεργασία με τον λαό των Σκοπίων». Εν τούτοις, Η «Συμφωνία των Πρεσπών» θα εντείνει τις διαφορές στην περιοχή. Εγκλωβίζει την ελληνική εξωτερική πολιτική σε πολλά αδιέξοδα που εξυπηρετούν μόνο ηγεμονικά συμφέροντα, θέτοντας σε κίνδυνο τα συμφέροντα της πατρίδας. Δεν θα δούμε ειρήνη στα Βαλκάνια, η κατάσταση είναι μεθοδευμένη στις στρατηγικές ανακατατάξεις των μεγάλων δυνάμεων. Πρώτη φορά στην ιστορία των διεθνών σχέσεων, και από την επικύρωση της εθνικής ανεξαρτησίας των χωρών, από τις αρχές της Κοινωνίας των Εθνών, και του διεθνούς δικαίου, κράτος δέχεται εναντίον του τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό. Πρώτη φορά στο κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα, κράτος, όπως η Ελλάδα, αναγνωρίζει ένα “επίπλαστο κράτος” που την απειλεί.

Οπωσδήποτε, ο κίνδυνος για την Ελλάδα οφείλεται στις ερασιτεχνικές γνώσεις των συντελεστών σχεδιασμού και άσκησης της εξωτερικής πολιτικής, περί στρατηγικής θεωρίας, που με τα εμπειρικά/πρακτικά της αξιώματα θα μπορούσε να γίνονται οι ορθολογικές προβλέψεις για την διατήρηση της εθνικής μας κυριαρχίας.

Απαιτείται εθνική στρατηγική για την ασφάλεια της πατρίδας και της εθνικής της ανεξαρτησίας. Για να εφαρμοστεί όμως αυτή, χρειάζεται γνώση στρατηγικής θεωρίας. Η θεωρία στο σύνολό της, με τα επαγωγικά συνδεδεμένα πρακτικά/εμπειρικά αξιώματα, που έχουν συνοχή, θα μας βοηθήσει να φθάσουμε σε χρήσιμες αναλύσεις, εκτιμήσεις, συμπεράσματα και εναλλακτικές προτάσεις για να προστατευτεί η εθνική μας κυριαρχία. Θα μπορούμε να κατανοήσουμε το γιατί των κινήτρων των μεγάλων δυνάμεων που διαμορφώνουν τις εξελίξεις στις νέες περιφερειακές ισορροπίες. Με βάση την επιστημονική μελέτη της στρατηγικής θεωρίας θα μπορέσει το κρατικό επιτελείο να προβεί σε μια εμπειρική ανάλυση των βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων σχεδίων των διαμορφωτών της διεθνούς πολιτικής.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα ανάγονται σε πολλά και σύνθετα αίτια. Θα επισημάνω εδώ μόνον τα δύο βαθύτερα αίτια της εθνικής και κοινωνικής κρίσης.

Το πρώτο αίτιο είναι ότι, λόγω της αδυναμίας κρατικού επιτελείου εθνικής στρατηγικής, η ελληνική πολιτική τάξη είναι ενδοτική, και συνθηκολογεί στις διεκδικήσεις ξένων δυνάμεων στα εθνικά μας θέματα. Όπου η Τουρκία απειλεί, διεκδικεί, αμφισβητεί και ασκεί κυριαρχία στην επικράτεια του Αιγαίου μας, η ελληνική πολιτική ηγεσία ενδίδει. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε ολέθριες συνέπειες. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει ελληνική αμυντική αποτρεπτική στρατηγική. Η Ελλάδα δεν έχει συντελεστή ισχύος, γι΄ αυτό και δεν έχει αποτρεπτική πολιτική για να αποτρέπει τους εθνικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουμε. Αδυνατούμε να αποτρέψουμε τις απειλές εναντίον μας. Δεν υπάρχει ικανή πολιτική ηγεσία που να ορίζει την εσωτερική και εξωτερική απειλή, να εποπτεύει την κατάσταση και να έχει εναλλακτικές αποφάσεις για τις απειλές που αντιμετωπίζουμε. Και εδώ κρίνεται η ασφάλεια της Ελλάδας. Για πρώτη φορά κινδυνεύουμε ως Έθνος.

Η πολιτική ηγεσία αδυνατεί, και αποφεύγει να εφαρμόσει τα πλεονεκτήματα της πατρίδας που θέτουν το διεθνές σύστημα και το διεθνές δίκαιο, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε ως κράτος/έθνος. Οι αυτόκλητοι υπερασπιστές των εθνικών μας θεμάτων θα συνεχίσουν να ενδίδουν εάν δεν ορίσουν με όρους αξιωμάτων της στρατηγικής θεωρίας, την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, την αιγιαλίτιδα ζώνη, τον υποθαλάσσιο πλούτο, γενικά την τουρκική απειλή, και την ΑΟΖ. Η Σύμβαση του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας αναφέρει ρητά στο άρθρο 121 παράγραφος 2, ότι όλα τα νησιά και οι νησίδες, με εξαίρεση τους βράχους που δεν μπορούν να έχουν δική τους οικονομική ζώνη, διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Αυτό το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας το ανατρέπει η πολιτική ηγεσία που έχει ευθύνη για την ανατροπή συσχετισμών που θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα της χώρας

Η ανύπαρκτη εθνική στρατηγική, έχει φέρει την Ελλάδα σε μια σημαντική ιστορική καμπή. Αποδυναμωμένη οικονομία, εθνική καταστολή και απειλή για την εθνική ανεξαρτησία. Έχουμε φθάσει σε ένα στάδιο στο οποίο το παρόν ολιγαρχικό πολιτικό αντιδημοκρατικό σύστημα εξουσίας γίνεται όλο και λιγότερο ικανό να διατηρήσει την κοινωνικοοικονομική θέση των Ελλήνων.

Το δεύτερο αίτιο είναι ότι ο Ελληνικός λαός δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν για να συμμετάσχει στις εθνικές αποφάσεις, γιατί ως εντολοδόχος βρίσκεται έξω από την πολιτική και είναι χειραγωγημένος από το κομματικό σύστημα. Διαβιεί μέσα στην ένδεια της φτώχειας, στην πείνα σε εθνική κλίμακα, στην ανισότητα, στην άνιση κατανομή του πλούτου, στην διεύρυνση του χάσματος του εισοδήματος, στην εκποίηση της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, στην υποθήκευση της χώρας για πολλές γενιές, στην ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση που απειλεί την ελληνική κοινωνική συνοχή, και στην μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων νέων στο εξωτερικό.

Οι πολίτες θα μπορέσουν να επιβιώσουν κοινωνικοοικονομικά, και να διατηρήσουν την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας μόνον με το μετασχηματισμό του σημερινού πολιτικού συστήματος σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα που οι ίδιοι θα είναι ο εντολέας μιας εντολοδόχου εξουσίας. Ο λαός είναι έξω από το παρόν «κομματικό ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα» για να συναποφασίζει για τα εθνικά συμφέροντα, για την εθνική ανεξαρτησία, και για το πεπρωμένο του. Η «ολιγαρχική εξουσία», εντολοδόχος των ξένων υπαλλήλων, και οι βουλευτές εντολοδόχοι των κομμάτων τους, ενδίδουν και «συνθηκολογούν» στα μεγάλα εθνικά μας θέματα που κινδυνεύουμε ως έθνος. Γι’ αυτό και η «Συμφωνία των Πρεσπών» εάν έρθει για να επικυρωθεί μόνον από την «εντολοδόχο κομματική Βουλή», και όχι από τον Ελληνικό λαό θα είναι εθνική προδοσία.

Λαμβάνοντας υπ’ όψη όλα τα ανωτέρω, γίνεται φανερό ότι το κεντρικό καθοριστικό στοιχείο λύσης είναι μία εθνική πολιτική αφύπνιση των Ελλήνων. Η διαδικασία εσωτερικής κρίσης, και οι εξωτερικές αλλαγές συντελεστών ισχύος στην περιφέρειά μας, θα δημιουργήσουν νέες εθνικές προκλήσεις στην πατρίδα. Ο λαός πρέπει να αρχίζει να βλέπει ότι η λειτουργία της ολιγαρχικής εξουσίας του πολιτικού συστήματος συνέτεινε πάντα να προστατεύει τα υπάρχοντα συμφέροντα του μη-δημοκρατικού κομματικού συστήματος. Πρέπει, επιτέλους, να αναγνωρίσουν οι πολίτες ότι δεν μπορεί να ζητείται λύση από την τάξη του ολιγαρχικού συστήματος, ή την εντολοδόχο των ξένων κυβέρνηση για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματά τους.

Επιτακτική προβάλλει η ανάγκη της άμεσης δραστηριοποίησης του Ελληνικού λαού να δει ότι στην διαλεκτική σύγκρουση συμφερόντων και ισχύος των μεγάλων δυνάμεων, δεν υπάρχουν φιλίες, χαριτολογίες, ηθική πολιτική, “ζεϊμπέκικα”, “πολιτικές κουμπαριές”, χαζοχαρούμενα χαμόγελα, ερασιτεχνικές κινήσεις, ανεύθυνες γνώμες, και ιδεοληψίες. Όλα αυτά δείχνουν την Ελλάδα να είναι ένα αναξιόπιστο κράτος, και θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα της πατρίδας. Οι μεγάλες δυνάμεις έχουν και βλέπουν μόνο συμφέροντα. Μέσα στα στρατηγικά παίγνια, οι μεγάλες δυνάμεις, κατευθύνουν τις ανακατανομές ισχύος προς το δικό τους συμφέρον.

Απαιτείται, επιτέλους, η κοινωνία να βγει από το κομματικό «δεσμωτήριο» των θεωρημάτων και των ιδεολογημάτων. Να μελετήσει, να κατανοήσει, να δει κριτικά και να ασκήσει πολιτική ως εντολέας για να ξεφύγει η πατρίδα από την προκρούστεια κλίνη πριν είναι αργά. Η πολιτική ηγεσία δεν μπορεί να αποτρέψει τις απειλές για την ασφάλεια της πατρίδας και της εθνικής της ανεξαρτησίας στην σημερινή στρατηγική σκακιέρα. Απαιτείται ο ελληνικός λαός ως κοινωνική συλλογικότητα να ενσωματωθεί στη πολιτική για να συμμετάσχει στις εθνικές αποφάσεις, και να συναποφασίσει για το εθνικό συμφέρον της πατρίδας, αρχίζοντας με ένα πάνδημο δημοψήφισμα εναντίον της ηττοπαθούς και υποτελούς «Συμφωνίας των Πρεσπών». Δεν πρέπει οι Έλληνες πολίτες να είναι συνυπεύθυνοι στην συνθηκολόγηση της μοιρασιάς της εθνικής μας ιστορίας και του Ελληνικού Πολιτισμού.

Καλιφόρνια, U.S.A. Ιανουάριος 2019

Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D.
Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική πολιτική-
Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ.
Member of International Hellenic Association (USA)


Καλιφόρνια, U.S.A. Ιανουάριος 2019

Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D.
Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική πολιτική-
Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ.
Member of International Hellenic Association (USA)

Πηγή. International Hellenic Association

4 thoughts on “ΕΝΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ:

  1. I am glad there is someone out there that thinks long run with regards to the issues in Greece. I wish some Hellenes outside Greece, could form some kind of a coalition to go and take over from the current government of Greece otherwise I see our country in shambles, unfortunately they aren’t able to defend our boarders, our citizens, our culture, our history, our language, our heritage, our land and sea, it seems they are ready to give it all away, give away Greece and it’s people without remorse. I am very sorry to hear and to see our country undefended and be given away, it rearly hurts me and I am certain it hurts all of us. Hellenes from all over the world we need to unite under an international Hellenic umbrella to help Greece get rid of the current government and out of the mess this government has created. It has to start with people like you who have the knowledge and skills to bring about the change that is so much needed. So, what do you say, are you ready and willing to help???

    • Dear Jenny Karabekos et al:

      I thank you for the plea you made. I resonate to your call but as one who loves very deeply Greece, it saddens me to say what follows. As one who migrated to USA in 1947 and lived in USA since, I am sorry to tell you that my experience shows that the majority of the Greek-American diaspora and their institutions(e.g.,their established diaspora news media ) tries to assimilate in their adopted country so hard that one can say that they often have been a liability rather than an asset to their συμπατρωτες στην Ελλαδα. As an example, the actions of the majority of the Greek-Americans and their established institutions during the brutally oppressive American supported Junta period of the 1967-1974 speaks for itself. As my Kefalonitisa grandmother used to say ” ο καλος ναυτης στην φουρτουνα φενετε!” A minority of the Greek-American diaspora we did our best to ameliorate the situation in Greece

      Dr Demosthenes Konstantatos Ph.D., M.Sc., MBA
      Greenwich CT

      • Dr. Demosthenes Konstantatos, I would like to thank you for your response. I understand exactly what you are saying. I am also a migrant to Canada for 46 years now. It hurts me to see what has happened to my birth country. Unfortunately I don’t have the money, the knowledge or skills to return to Greece and start some kind of a new coalition to rid my country from the politicians that are now governing, and also to fix the mess they created. I know it sounds naive and laugheable what I am saying, however, I feel it in my heart, soul and bones and if I could believe me I would. In any case, I know there are big games being played by U.S.A. government and the E.U. against Greece, but I still say they ought to be ashamed that they brought Greece into this situation where we even have to give away our history and later on who knows maybe even our land which our ansestors died for. Thank you so much for your time and for reading my comments. Best regards and happy New year 2019.
        Respectfully,
        Jenny Karabekos

  2. Κυρία καραμπέκου γειά σας,

    Μέχρι τώρα δεν έχει γίνει καμιά σοβαρή προσπάθεια αντιπαράθεσης στα επιχειρήματα των κυβερνώντων πολιτικών μιας εμπειρικής πραγματικότητας της προβληματικής κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε. Για να θέσουμε το πρόβλημα με απλούστερους όρους: μέχρι σήμερα δεν έχουμε εθνική πολιτική.

    Ο αείμνηστος συντηρητικός πολιτικός επιστήμονας Leo Strauss είχε πει κάποτε, αναφερόμενος στους φιλελεύθερους συναδέλφους του: «Τραγουδούν ενώ η Ρώμη καίγεται! Το χειρότερο είναι ότι δεν γνωρίζουν ότι τραγουδούν ή ότι η Ρώμη έχει παραδοθεί στις φλόγες». Αναρωτιέται κανείς τι θα έλεγε ο Strauss για τους σημερινούς “αστικοφιλελεύθερους” πολιτικούς μας και για τις προσπάθειές τους να αντιμετωπίσουν τις απειλές που δημιουργούνται για την εθνική μας ανεξαρτησία ζητήματα όπως “Την τουρκική απειλή στο Αιγαίο, στην Μακεδονία, τις διεισδύσεις της Τουρκίας στην Θράκη, στην Κύπρο, και το λαθρομεταναστευτικό¨. Μοιάζουν περισσότερο με μυρμήγκια που ζουν στους πρόποδες ενός βουνού την ώρα που γίνεται κατολίσθηση. Καθώς κομμάτια βράχων και ξύλα αρχίζουν να πέφτουν επάνω στη φωλιά τους, αυτά είναι ακόμη απασχολημένα με το να μετακινούν ένα κλαδάκι από εδώ, ένα βότσαλο από εκεί και με το να προσπαθούν να ανοίξουν ξανά παλιά μονοπάτια που έχουν φράξει.

    Πράγμα που μας γυρίζει πίσω στην εικόνα του Strauss για τους ¨αστικοφιλελεύθερους” που τραγουδούν την ώρα που η Ελλάδα καίγεται.

    Με πατριωτικούς χαρετισμούς,

    Νικόλαος Λ. Μωραίτης

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.